Η ενέργεια είναι το αίμα που κυκλοφορεί στις φλέβες των ανθρώπινων κοινωνιών και τις θρέφει. Για τον καπιταλισμό, όμως, είναι ταυτόχρονα και μια ανεξάντλητη πηγή κέρδους που μεταλλάσσεται σε διάφορες μορφές, η καθεμία από τις οποίες έχει τη δική της απόχρωση. Σήμερα, είναι γνωστό ότι κυριαρχεί το πράσινο — και η Ελλάδα δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα. Έτσι, ο αρμόδιος υπουργός Κ. Χατζηδάκης εξήγγειλε αυτήν την εβδομάδα ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο για την επόμενη δεκαετία που σκοπό έχει να αλλάξει ριζικά το ενεργειακό προφίλ της χώρας — με χαμένο τον λαό και κερδισμένο το κεφάλαιο.
Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, θα πραγματοποιηθούν επενδύσεις 43,8 δισ. ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που αντιστοιχεί σε πάνω από το ένα πέμπτο του ΑΕΠ της Ελλάδας, το οποίο οι ενεργειακοί όμιλοι ελπίζουν να αυγατίσει σύντομα και να επιστρέψει πολλαπλάσιο στην τσέπη τους. Δικαίως, καθώς με τις επενδύσεις αυτές αναμένεται να περάσουν στα χέρια του οι φυσικοί πόροι, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και το κερδοφόρο κομμάτι της κρατικής ΔΕΗ, να γεμίσουν οι βουνοκορφές με ανεμογεννήτριες, τα ποτάμια με φράγματα και τα χωράφια με φωτοβολταϊκά, αφήνοντας το κράτος να διαχειρίζεται τον… μουντζούρη, τα παλιά φέσια και τα ελλείμματα που θα προκύπτουν κάθε τόσο από τα πάσης φύσης «ατυχήματα» ή τα σκάνδαλα τύπου Energa.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι σχεδιαζόμενες γενναίες επιδοτήσεις για την αλλαγή μεγάλου μέρους του στόλου των αυτοκινήτων με ηλεκτρικά, οι οποίες θα καταλήξουν απευθείας στις μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες του κλάδου. Αυτές, δηλαδή, που ετοιμάζονται να μπουν στη νέα εποχή και να ανανεώσουν τις τεχνολογίες τους με τις πλάτες των κρατών σε Ευρώπη και Ασία — κι ας δήθεν κατακεραυνώνουν οι επικεφαλής τους τον κρατισμό.
