Δημήτρης Σταμούλης
Σε μια εντελώς διαφορετική ΔΕΗ από αυτή που ξέραμε, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των νέων απαιτήσεων του κεφαλαίου, αντεργατική στο εσωτερικό και μακριά από τις κοινωνικές ανάγκες, αποσκοπούν οι «δέκα δράσεις» που εξήγγειλε η κυβέρνηση. Προωθούνται η κατάργηση της σταθερής και μόνιμης απασχόλησης για το νέο προσωπικό και, αντίστοιχα, η καθιέρωση αστρονομικών αμοιβών για δεκάδες διευθυντές, στο όνομα της «ευελιξίας»(!). Ενώ η διάλυση κάθε εργατικού δικαιώματος γίνεται στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας» της ΔΕΗ σε σχέση με τα εργασιακά κάτεργα των ιδιωτικών εταιρειών ενέργειας. Ανάμεσα στα μέτρα περιλαμβάνονται: προσλήψεις προσωπικού αορίστου χρόνου με κατάργηση μονιμότητας, Γενικών Διευθυντών και Διευθυντών για τριετή θητεία εκτός ΑΣΕΠ, «εθελούσιες» απολύσεις, εσωτερική κινητικότητα εργαζομένων, «ευελιξία» στις προμήθειες, ακόμα και κατάργηση του εκπτωτικού τιμολογίου για τους εργαζομένους της ΔΕΗ που είχε παραχωρηθεί αντί για αύξηση μισθών.
Ο Κ. Χατζηδάκης, παραθέτοντας το κυβερνητικό αφήγημα, είπε: «Η ΔΕΗ είναι μια δημόσια επιχείρηση […] εισηγμένη στο Χρηματιστήριο […] δεν έχει ομοιότητα με καμία άλλη δημόσια επιχείρηση». Πρόσθεσε δε χαρακτηριστικά ότι «η ΔΕΗ κινείται με τον αραμπά όταν οι ανταγωνιστές της αποφασίζουν σε δευτερόλεπτα», εννοώντας, βέβαια, ότι αυτοί στο άψε-σβήσε επιβάλουν όποιο εργασιακό καθεστώς θέλουν, εμείς θα έχουμε συλλογικές συμβάσεις και μονιμότητα; Έξυπνα η κυβέρνηση επιλέγει να σπάσει στα δύο τους εργαζόμενους, σε παλιούς και νέους: «Δεν πειράζουμε τα δικαιώματα των παλαιότερων εργαζόμενων, θα συνεχίσουν να έχουν τις συλλογικές τους συμβάσεις».
Ποιο είναι το μοντέλο πρότυπο; Ο ΟΤΕ! Ο οποίος ξεπουλήθηκε στη γερμανική Ντόιτσε Τέλεκομ της εργασιακής συρρίκνωσης μέσω εθελουσίας, των εντατικοποιημένων εργασιακών συνθηκών, των χαμηλών μισθών και των παχυλών κερδών, των διπλάσιων εργατικών «ατυχημάτων», της γιγάντωσης των εργολάβων.
