Γιάννης Ελαφρός
Σε ρήξη με την διαρκή ευρω-επιτροπεία, την πολεμική απειλή και τον αστικό διπολισμό
Σε κάλεσμα αγωνιστικής παρέμβασης, ανασυγκρότησης και συσπείρωσης της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς και συντροφικού διαλόγου για να προχωρήσει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην κατεύθυνση του πόλου της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής Αριστεράς –καθώς δεν μπορεί να μείνει η κατάσταση «ως έχει»– προχώρησε το Πανελλαδικό Συντονιστικό Όργανο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ που συνεδρίασε την προηγούμενη Κυριακή 29/9. «Η νέα πολιτική κατάσταση στη χώρα μας σφραγίζεται από την πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία συνεχίζει και κλιμακώνει την επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα στον δρόμο της ευρωμνημονιακής επιτροπείας και της εξυπηρέτησης των πιο επιθετικών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων στην περιοχή, που ακολούθησε και ο ΣΥΡΙΖΑ», σημειώνεται χαρακτηριστικά στην Απόφαση — ολόκληρη στο www.antarsya.gr.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ την επόμενη περίοδο παλεύει: «Για την υπεράσπιση και βελτίωση της ζωής των εργατικών λαϊκών στρωμάτων και των δικαιωμάτων τους. Για την ανατροπή της αντεργατικής-αντιλαϊκής επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ, του προγράμματος της διαρκούς επιτροπείας και της πολεμικής απειλής. Τη συνολική αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και της ΕΕ, και του αστικού πολιτικού συστήματος». Με ποια υποκείμενα; «Με τη δύναμη της ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος και μιας ισχυρής αντικαπιταλιστικής αριστεράς». Με ποια πολιτική οριοθέτηση; Έτσι ώστε να μην «δημιουργηθούν νέες αυταπάτες συμμαχίας με τον ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα του “μετώπου κατά της δεξιάς”, του “μικρότερου κακού”, των “κυβερνητικών λύσεων”. Αποκαλύπτουμε και αντιπαρατιθέμαστε στη συναινετική “αντιπολίτευση” του ΣΥΡΙΖΑ». Κι όλα αυτά από τη σκοπιά της υπεράσπισης και ανάπτυξης των πολιτικών στόχων του αντικαπιταλιστικού προγράμματος, «συνδέοντάς τους με τις διεκδικήσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας. Λέμε όχι στον καπιταλιστικό μονόδρομο, των κρίσεων, της φτώχειας, των πολέμων, της οικολογικής καταστροφής, του νέου σκοταδισμού. Το μέλλον μας είναι η αντικαπιταλιστική ανατροπή και η επαναστατική προοπτική».
Η Απόφαση του ΠΣΟ, η οποία αποτελεί οδηγό δράσης και θα τεθεί σε συζήτηση στις συνελεύσεις των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ψηφίστηκε με 42 υπέρ, 37 κατά και ένα λευκό και υποστηρίχθηκε από το ΝΑΡ, το ΕΚΚΕ, την ΟΚΔΕ-Σπάρτακος και ανένταχτους. Διαφορετική εισήγηση παρουσίασαν το ΣΕΚ και η ΑΡΙΣ, ενώ η Μετάβαση απείχε.
Αναλύοντας τους στόχους της κυβέρνησης της ΝΔ, η Απόφαση ξεχωρίζει τρεις αλληλένδετους: Πρώτο, να πετύχει ρυθμούς ανάπτυξης τέτοιους που να κάνουν πιο κερδοφόρες τις λεγόμενες «ατμομηχανές» του ελληνικού καπιταλισμού, μέσω της μείωσης της φορολόγησης των κερδών και τις ιδιωτικοποιήσεις. Δεύτερο, την περεταίρω μείωση του εργατικού κόστους, με ένταση της καταστολής. Τρίτο, το ιδεολογικό χτύπημα στην Αριστερά και συνολικότερα στη ριζοσπαστικοποίηση. «Συνολικά, το πρόγραμμα της ΝΔ θέτει ως στόχο την ανασυγκρότηση της ηγεμονίας της κυρίαρχης τάξης σε όλα τα επίπεδα». Παρόλα αυτά, αναδείχθηκαν οι βαθιές κρισιακές ρωγμές που δεν επιτρέπουν μια απρόσκοπτη πορεία της κυβέρνησης της ΝΔ προς την «κανονικότητα» και την «ομαλότητα» της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και ταυτόχρονα διαμορφώνουν δυνατότητες αντεπίθεσης του κινήματος.
Για τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, με το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, σε αντιπαράθεση με τη συναινετική αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ
Όσον αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ σημειώνεται πως «κινείται στην κατεύθυνση της ολοκλήρωσης και εμβάθυνσης του αστικού του χαρακτήρα, βαδίζοντας προς το νέο κόμμα της λεγόμενης “κεντροαριστεράς”. Από τα πρώτα του βήματα διακήρυξε μια “μαχητική” και “θεσμική” αντιπολίτευση, ξεκαθαρίζοντας ότι θα κινηθεί μέσα στα όρια των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει και της πολιτικής που υλοποιούσε. Έχει αναδειχθεί στον δεύτερο πυλώνα του αστικού διπολισμού, με στήριξη στην πολιτική της αστικής τάξης αλλά και με προσπάθεια να ηγεμονεύει στην αριστερά».
«Χρειάζεται γι’ αυτό ανειρήνευτη πάλη με τον ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική του και τις οργανωμένες πολιτικές και συνδικαλιστικές του εκφράσεις και όχι λογικές “ενιαίου μετώπου” και συμμαχικής στάσης απέναντί τους. Μόνο έτσι και σε συνδυασμό με την πρωτοπόρα συμβολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην αντιπαράθεση με τη κυβέρνηση της ΝΔ, θα κερδίζεται μέσα στην πάλη η βάση που τον στηρίζει και θα μετατοπίζεται προς τα αριστερά αντί να ηγεμονεύεται από τον ΣΥΡΙΖΑ όλη η αριστερά», σημειώνεται στην Απόφαση του ΠΣΟ.
Από την πλευρά του ΣΕΚ η λογική αυτή αντιμετωπίστηκε ως στάση που «που κουνάει το δάχτυλο στον κόσμο που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, καλώντας τον να βγάλει τα συμπεράσματά του». «Η προσπάθεια “αποκάλυψης του νέου διπολισμού” κινδυνεύει να απέχει στην ουσία από τις μάχες ενάντια στη σημερινή κυβέρνηση» (Εργατική Αλληλεγγύη). Στη βάση αυτή, το κοινό εισηγητικό κείμενο ΣΕΚ-ΑΡΙΣ πρότεινε: «Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μπει με αισιοδοξία στη μάχη να τσακίσουμε τις επιθέσεις και την ίδια την κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτή θα πρέπει να είναι η κόκκινη γραμμή που θα διαπερνάει την παρέμβασή μας το επόμενο διάστημα. Μπροστά στη μάχη ενάντια στη δεξιά με τις σκληρές ταξικές απαντήσεις που έχει ανάγκη το κίνημα για να νικήσει». Παρά τους υψηλούς αγωνιστικούς τόνους, υπογραμμίζεται η λογική ενός στενού αντικυβερνητικού-αντιδεξιού αγώνα, χωρίς βάθος και προοπτική, που μπορεί να λεηλατηθεί εύκολα στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης του αστικού διπολισμού. Δυστυχώς εκφράσεις αυτής της λογικής καταγράφονται ήδη στο εργατικό κίνημα, στους αγώνες για το περιβάλλον και το κλίμα κα.
Βεβαίως, η Απόφαση του ΠΣΟ δεν «καθαρίζει» εύκολα. Ούτε η πάλη κατά της κυβέρνησης, ούτε η πολιτική διαπάλη με τον ΣΥΡΙΖΑ αρκούν «για να γεννηθεί μια νέα ελπίδα στους εργαζόμενους». Τίθεται η ανάγκη «ενός νέου ανώτερου σε περιεχόμενο και μορφές κύκλου αγώνων του μαζικού κινήματος, στόχων με βάση τα εργατικά λαϊκά δικαιώματα που σπάνε τα όρια της αστικής πολιτικής και των συμφωνημένων “στόχων” της επιτροπείας και του κεφαλαίου, σύνδεσης με τη συνολική αντικαπιταλιστική πολιτική προοπτική, ταξικής ανασυγκρότησης του εργατικού λαϊκού κινήματος και στρατηγικού επανεξοπλισμού της μαχόμενης αριστεράς».
Γι’ αυτό «το επόμενο διάστημα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες για το άνοιγμα μιας πλατιάς συζήτησης τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο πλατύ μάχιμο κοινωνικό και πολιτικό δυναμικό που επιμένει στην ανάγκη αυτοτελούς μετωπικής συγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής αριστεράς για τους όρους της αντίστασης και της ανατροπής της επίθεσης σήμερα και συνολικά για το περιεχόμενο, τους δρόμους και τα χαρακτηριστικά ανασυγκρότησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς», τονίζει το ΠΣΟ, σημειώνοντας ως οργανωμένες δυνάμεις την «πρωτοβουλία των 4», τον Κομμουνιστικό Συντονισμό, το Κόκκινο Νήμα, το ΕΕΚ και άλλες. Η 5η Συνδιάσκεψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ αποφασίστηκε να γίνει έως την άνοιξη του 2020.
