Συνέντευξη στον Κυριάκο Νασόπουλο
«Αν ο Μιχαλολιάκος νομίζει ότι θα επιστρέψει τις συμμορίες του στο δρόμο κατά το μοντέλο του 2012-2013 για να κάνουν “απλές ανθρωποκτονίες”, όπως είπε ο αμετανόητος μαχαιροβγάλτης Ρουπακιάς, και οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα καθίσουν άπραγοι, γελιέται. Ας κοπιάσουν», τονίζει στο Πριν ο δικηγόρος πολιτικής αγωγής των Αιγύπτιων αλιεργατών στη δίκη της Χρυσής Αυγής Θανάσης Καμπαγιάννης.
Η αντιφασιστική πάλη ήταν καταλυτική. Τώρα που η Χρυσή Αυγή καταρρέει, το αστικό πολιτικό σύστημα διεκδικεί δάφνες που δεν του ανήκουν
Μετά από τέσσερα χρόνια, έχουμε μπει στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση της δίκης της ΧΑ, με τις απολογίες των κατηγορουμένων. Γιατί υπήρξε αυτή η καθυστέρηση και πότε αναμένεται να ολοκληρωθεί;
Η δίκη της Χρυσής Αυγής, που ξεκίνησε στις 20 Απριλίου 2015, βαίνει πλέον προς την ολοκλήρωσή της. Σ’ αυτή τη φάση απολογούνται οι κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ακολουθούν οι δολοφονικές επιθέσεις στους Αιγύπτιους αλιεργάτες και τους κομμουνιστές συνδικαλιστές και, τέλος, οι κατηγορούμενοι αποκλειστικά για την εγκληματική οργάνωση, ανάμεσά τους και οι πρώην βουλευτές. Εξαρχής, η διαδικασία προβλεπόταν μεγάλη. Από νωρίς, η υπεράσπιση της ναζιστικής οργάνωσης ξεδίπλωσε μια στρατηγική κωλυσιεργίας της διαδικασίας. Περαιτέρω, η Χρυσή Αυγή απολάμβανε πολύχρονη ασυλία, η οποία μόνο με τη συνεκδίκαση μεγάλων, εμβληματικών κακουργημάτων θα μπορούσε να σπάσει. Αν τα αιτήματα της πολιτικής αγωγής και του αντιφασιστικού κινήματος (χώρος, αποκλειστική απασχόληση δικαστών, εντατικοποίηση δικασίμων) είχαν εισακουστεί νωρίτερα από τη διοίκηση του Εφετείου και την κυβέρνηση, ο χρόνος αυτός θα ήταν συντομότερος. Πάντως, στα τέλη του 2019-αρχές 2020, θα έχουμε πλέον το τέλος της διαδικασίας και την έκδοση της απόφασης.
Τα «ποντίκια» εγκαταλείπουν το ναζιστικό σκάφος που βυθίζεται. Τι ρόλο έχει παίξει η δίκη; Αποκαλύφθηκε ο εγκληματικός χαρακτήρας της Χρυσής Αυγής;
Η δίκη έχει παίξει κομβικό ρόλο στην απονομιμοποίηση της ναζιστικής οργάνωσης, την απόδειξη του εγκληματικού της χαρακτήρα και τη διάσπασή της. Από τη στιγμή που τελέστηκαν εγκληματικές πράξεις, το δικαστήριο ήταν ούτως ή άλλως απαραίτητο. Αυτό που έπαιξε ρόλο ήταν η αξιοποίηση της δίκης από το αντιφασιστικό κίνημα ως πολιτικού εργαλείου για την ανάδειξη της εγκληματικής δράσης των νεοναζί σε πλατιά ακροατήρια. Δικαιώθηκε έτσι η επιλογή να δώσουμε τη μάχη και στη δικαστική αίθουσα, απέναντι σε απόψεις αναχωρητισμού και τεχνητής αντιπαράθεσης του κινήματος στη μάχη και μέσα στους θεσμούς. Οι αντιφασιστικές συγκεντρώσεις στις γειτονιές, οι αποφάσεις των δημοτικών συμβουλίων, οι απεργίες των εργαζόμενων της ΕΡΤ, κάθε αντιφασιστική δράση δυνάμωνε μέσα από το συντριπτικό υλικό που προέκυπτε από την ακροαματική διαδικασία. Αυτής της συνδυαστικής δράσης γέννημα είναι η εκλογική ήττα της οργάνωσης και οι μαζικές αποχωρήσεις που τη συγκλονίζουν.
Πού αποσκοπεί και τι εκφράζει κατά τη γνώμη σου η κίνηση Λαγού;
Ο Λαγός βρέθηκε σε θέση ισχύος απέναντι στον Μιχαλολιάκο, μετά την εκλογή του ως ευρωβουλευτή και την αποτυχία της Χρυσής Αυγής να ξαναμπεί στη βουλή. Είναι όμως και το ηγετικό στέλεχος, το πιο ποινικά εκτεθειμένο στην υπό εξέλιξη δίκη. Η διάσπαση της οργάνωσης εκφράζει το αδιέξοδο του ηγετικού πυρήνα που έκανε απεγνωσμένα ζιγκ-ζαγκ για να σπάσει την απομόνωση στην οποία έχει περιέλθει: ανοίγματα στους ακροδεξιούς στρατηγούς, κλείσιμο στις ευρωεκλογές με αποκλειστικά χρυσαυγίτικο ψηφοδέλτιο, αναγνώριση της ήττας και νέο αποτυχημένο άνοιγμα των ψηφοδελτίων στις εθνικές, κοκ. Ο Λαγός ήταν ο εκφραστής μιας καθαρής «χρυσαυγίτικης» γραμμής, με έμφαση στην ανάγκη «να μη χαθεί ο δρόμος». Μην φανταστεί όμως κανείς κάποια πολιτική αρχών: η διανομή των συρρικνούμενων οικονομικών πόρων της οργάνωσης παίζει κομβικό ρόλο στα αλληλοκαρφώματα. Ως γνωστόν, οι συμμορίες -και οι ναζιστικές- τα χαλάνε πάντοτε στη μοιρασιά.
Σε λίγες μέρες είναι προγραμματισμένη και η απολογία του αρχηγού της εγκληματικής οργάνωσης, Νίκου Μιχαλολιάκου. Θεωρείς ότι τελικά θα προσέλθει στο δικαστήριο και πόσο σημαντική είναι για την εξέλιξη της δίκης η απολογία του;
Εκτιμώ ότι ο Μιχαλολιάκος δεν μπορεί πλέον να μην προσέλθει στο δικαστήριο. Δεν έχει πια καν την βουλευτική ιδιότητα που θα του επέτρεπε να «απαξιώσει» να εμφανιστεί, υποδυόμενος τον διωκόμενο πολιτικό ηγέτη. Είναι επικεφαλής μιας ναζιστικής συμμορίας μαχαιροβγαλτών με σκισμένο πλέον τον πολιτικό/κοινοβουλευτικό της μανδύα. Η πρόθεσή του είναι δεδομένη: όπως και στο παρελθόν, θα πουλήσει τα αναλώσιμα μέλη που διέπραξαν τα εγκλήματα με τα μαχαίρια και τα ρόπαλα. Όμως αυτή τη φορά είναι αντιμέτωπος με μια δίκη που διερευνά τις ποινικές ευθύνες της ηγεσίας και όχι κάποιας ατομικής περίπτωσης, όπως ήταν για παράδειγμα η δίκη του Περίανδρου για την απόπειρα δολοφονίας του Δημήτρη Κουσουρή.
Γιατί καταγγέλλετε, ως πολιτική αγωγή, ότι κάποιες συγκεκριμένες αλλαγές του Ποινικού Κώδικα, τις οποίες πέρασε πρόσφατα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αποτελούν «δώρο» προς τα ηγετικά μέλη της ΧΑ, ενόψει των δικαστικών αποφάσεων;
Η πρόταση της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για εξίσωση της ποινικής ευθύνης διευθυντή και μέλους της εγκληματικής οργάνωσης του άρθρου 187 ήταν φωτογραφική διάταξη υπέρ της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Από 10-20 χρόνια κάθειρξη, η επαπειλούμενη ποινή θα προσγειωνόταν στα 5-10 έτη, κάτι που θα ίσχυε και για την παρούσα δίκη. Τελικά, κάτω από το βάρος των αντιδράσεων, η επιβαρυντική περίσταση της διεύθυνσης επανήλθε με επαπειλούμενη ποινή κάθειρξης 5-15 έτη. Η απόπειρα να πέσουν οι χρυσαυγίτες στα μαλακά «από τα αποδυτήρια» απέτυχε. Η μάχη να λογοδοτήσουν είναι ακόμα μπροστά μας, γι’ αυτό αξιώνουμε την παραδειγματική τους καταδίκη, με τις μεγαλύτερες δυνατές ποινές και χωρίς ελαφρυντικά.
Πόσο επηρέασε η αντιφασιστική πάλη στην κατάρρευση της εκλογικής επιρροής της Χρυσής Αυγής;
Η αντιφασιστική πάλη ήταν καταλυτική. Τώρα που η Χρυσή Αυγή καταρρέει, το αστικό πολιτικό σύστημα διεκδικεί δάφνες που δεν του ανήκουν: η ΝΔ αποδίδει την πτώση στην «αμφίπλευρη διεύρυνση» της δεξιάς και την εθνικιστική στάση της στο Μακεδονικό. Ο Δραγασάκης αποδίδει την πτώση στην «κοινωνική πολιτική» του ΣΥΡΙΖΑ και τη «μείωση της φτώχειας». Οι ίδιοι που άνοιξαν τις πόρτες του Προεδρικού Μεγάρου τον Μάιο του 2012 για τον Μιχαλολιάκο και τον υποδέχθηκαν ως πολιτειακό παράγοντα, μιλώντας για μια «σοβαρή» ή «εκδημοκρατισμένη» Χρυσή Αυγή, θέλουν τώρα να μας πείσουν ότι έπαιξαν ρόλο στην ήττα της. Τη Χρυσή Αυγή τη σταμάτησε ο αγώνας των από κάτω, όσων ενεργητικά στάθηκαν απέναντι στο πολιτικό σχέδιο τρόμου που αυτή ενορχήστρωσε. Πάνω απ’ όλα, τη σταμάτησε το αίμα του Παύλου Φύσσα, που χύθηκε άδικα αλλά όχι μάταια.
Στο μήνυμα του, το βράδυ της 7ης Ιουλίου, ο «φύρερ» Μιχαλολιάκος απείλησε ευθέως ότι η ναζιστική συμμορία θα επιστρέψει εκεί που έγινε δυνατή, «στους δρόμους και τις πλατείες». Ποια πρέπει να είναι απάντηση του αντιφασιστικού κινήματος;
Αν ο Μιχαλολιάκος νομίζει ότι θα επιστρέψει τις συμμορίες του στο δρόμο κατά το μοντέλο του 2012-2013 για να κάνουν «απλές ανθρωποκτονίες», όπως είπε ο αμετανόητος μαχαιροβγάλτης Ρουπακιάς, και οι εργαζόμενοι και η νεολαία θα καθίσουν άπραγοι, γελιέται. Το αντιφασιστικό κίνημα, εμπειρότερο από ποτέ, θα τσακίσει κάθε τέτοια απόπειρα. Όχι πλέον «εκτός έδρας», στις δικαστικές αίθουσες, αλλά στην έδρα μας, στους δρόμους και τις πλατείες. Ας κοπιάσουν.
