Γιώργος Μουρμούρης
Προφυλακισμένοι σχεδόν ένα χρόνο με έωλα στοιχεία
Ξεκίνησε χθες, Δευτέρα 13 Μαΐου, στο Δεύτερο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών, η δίκη των οκτώ νέων που συνελήφθησαν στα Εξάρχεια τα ξημερώματα της 15ης Ιουνίου του 2018 μετά από καταδρομική επίθεση των ΜΑΤ και με συνοπτικές διαδικασίες προφυλακίστηκαν, σε μία άνευ προηγουμένου επίδειξη πυγμής από τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές. Οι οκτώ νέοι έχουν περάσει ήδη σχεδόν έναν χρόνο διασκορπισμένοι σε διάφορα καταστήματα κράτησης ανά την επικράτεια, καθώς τον Δεκέμβριο το αρμόδιο συμβούλιο πλημμελειοδικών αποφάσισε την παράταση της προφυλάκισής τους τουλάχιστον μέχρι τον Ιούνιο.
Όπως είχε αποκαλύψει το Πριν, οι οκτώ συνελήφθησαν «στο σωρό» σε επιχείρηση-σκούπα των ΜΑΤ στην πλατεία Εξαρχείων, η οποία πραγματοποιήθηκε σε μία προσπάθεια «επίδειξης έργου» από τις δυνάμεις καταστολής μετά από επίθεση στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, στην οδό Χαριλάου Τρικούπη. Οι νυν προφυλακισθέντες νέοι, άγνωστοι μεταξύ τους, βρίσκονταν σε διαφορετικά σημεία στην πλατεία, ωστόσο όλοι τους εγκλωβίστηκαν σε παρακείμενο κατάστημα, όπου έσπευσαν για να προστατευτούν από την αστυνομική βία. Τα ΜΑΤ προχώρησαν στην προσαγωγή όλων όσοι βρίσκονταν στο κατάστημα, ενώ οκτώ από τις προσαγωγές μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Με μόνο πειστήριο την, έωλη και γεμάτη αντιφάσεις, μαρτυρία των αστυνομικών των ΜΑΤ, στους συλληφθέντες αποδόθηκαν βαριές κατηγορίες –ακόμα και κακουργηματικού χαρακτήρα– και με τη σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα προφυλακίστηκαν. Στους συλληφθέντες περιλαμβάνεται και υπάλληλος του καταστήματος, ενδεικτικό της λογικής των συλλήψεων «στο σωρό» με την οποία λειτούργησαν τα ΜΑΤ.
Η πολύμηνη προφυλάκιση των οκτώ αποτέλεσε απόφαση με σαφές ταξικό πρόσημο, καθώς όλοι αποτελούν παιδιά λαϊκών οικογενειών και μεταναστών. Εκτός από την εξάντληση των προφυλακισθέντων, ο άδικος εγκλεισμός έχει εξουθενώσει και τις οικογένειές τους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των μανάδων τριών εκ των οκτώ: Δύο μακροχρόνια άνεργες και μία δημοτική υπάλληλος, επικεφαλής μονογονεϊκής οικογένειας, πηγαινοέρχονται επί σχεδόν έναν χρόνο στις φυλακές του Αυλώνα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την οικονομική και ψυχική κατάστασή τους.
Η δίκη των οκτώ νέων μας αφορά όλους και όλες, όπως μας αφορούσε και η υπόθεση της Ηριάννας και του Περικλή. Στη θέση τους θα μπορούσε να είναι ο καθένας και η καθεμία από εμάς που βρέθηκε στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή, μετατρεπόμενος ξαφνικά σε πειστήριο για την αποφασιστικότητα του κράτους να «καθαρίσει» το «άντρο ανομίας» των Εξαρχείων, κατασκευάζοντας τους ενόχους που αδυνατεί να βρει.
Όπως αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή του το ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, «το ζήτημα “του νόμου και της τάξης” βρίσκεται σε μία από τις πρώτες θέσεις της προεκλογικής ατζέντας των κομμάτων […]. Ενώ η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ την ασκεί παραδειγματικά σε καθημερινή βάση: Με την εδραίωση των τρομονόμων και των ποινικών διώξεων σε κοινωνικούς αγωνιστές και τις επιχειρήσεις-σκούπα για μια μπύρα στα Εξάρχεια μέχρι την άγρια καταστολή των αγωνιζόμενων κομματιών της νεολαίας και της κοινωνίας όταν τολμάνε να αμφισβητήσουν το ζοφερό μονόδρομο της πολιτικής της φτώχειας και της μαζικής ανεργίας».
