Καλλιόπη Παναγιωτίδου Τερζοπούλου.
«Ήταν Ιούνης του 1969, όταν οι θαμώνες σε ένα γκέι μπαράκι της Νέας Υόρκης άρθρωσαν ένα συλλογικό και εκκωφαντικό «Φτάνει πια». Αρκετά με την ταπείνωση, τον χλευασμό και τη βία. Αρκετά με την καταπίεση και την εκμετάλλευση. Αρκετά με την κρατική καταστολή. Και βγήκαν με όλη την αψηφισιά και την τόλμη που έχουν τα καταπιεσμένα πλάσματα, όταν συνειδητοποιούν την καταπίεσή τους και παίρνουν τη γενναία απόφαση να κάνουν κάτι για να τελειώσει αυτό. Για τρεις ταραγμένες μέρες και νύχτες γκέι, λεσβίες, τρανς και ντραγκ κουίνς –με γόβες και χωρίς αυτές- έδιναν μάχες με τις επίλεκτες δυνάμεις της αμερικανικής αστυνομίας. Έστηναν οδοφράγματα και έπαιζαν κλεφτοπόλεμο στα στενά. Όσες και όσοι συμμετείχαν στο αντιπολεμικό κίνημα της εποχής, οι φεμινίστριες, οι οργανώσεις της αριστεράς, οι συλλογικότητες της αναρχίας, οι Μαύροι Πάνθηρες και οι Young Lords πάλευαν δίπλα τους. Σε αλληλεγγύη μαζί τους. Θεωρώντας τον αγώνα τους και δικό τους αγώνα. Εκτιμώντας τη νίκη τους ως δική τους νίκη. Τα μακρινά αδέρφια μας διεκδίκησαν την αξιοπρέπεια και την περηφάνια, που τους είχαν στερήσει. Και την κέρδισαν. Και έτσι το Stonewall στέκεται έκτοτε ως υπενθύμιση υποδειγματικής συλλογικής αντεπίθεσης, όταν σου στερούν στοιχειώδη δικαιώματα. Όταν σου στερούν το οξυγόνο και την ελευθερία να υπάρχεις. «Stonewall means fight back». Stonewall -τότε και τώρα- σημαίνει αντεπίθεση.»*
Σήμερα 18/5/19 στη Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε με τεράστια επιτυχία το 3ο Αυτοοργανωμένο Thessaloniki Pride, μετά από μια εβδομάδα εκδηλώσεων, συζητήσεων, προβολών και εργαστηρίων, με σχεδόν 1000 άτομα να βγαίνουν στο δρόμο.
Το φετινό Αυτοοργανωμένο Thessaloniki Pride έρχεται να σημάνει τα 50 χρόνια από την εξέγερση του Stonewall και να υπενθυμίσει τα μαχητικά και διεκδικητικά αυτής της εξέγερσης – σημείο τομής για τους αγώνες της ΛΟΑΤΚΙΑ+ κοινότητας.
Σημάνει επίσης τους 8 μήνες από τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου/Zackie Oh. “Zackie means fight back” φώναζαν οι διαδηλωτές, παραλλάσσοντας το κεντρικό σύνθημα της εξέγερσης του Stonewall “Stonewall means fight back”, γιατί ο φριχτός θάνατος του Ζακ μόνο αντεπίθεση μπορεί να σημαίνει. Αντεπίθεση σε όσους αμφισβητούν το δικαίωμά μας να υπάρχουμε και να ζούμε ελεύθερα.
Το Αυτοοργανωμένο Thessaloniki Pride παλεύει για τη συνολική χειραφέτηση, για την άρση κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ακόμη, ενώνει το ΛΟΑΤΚΙΑ+ αγώνα με το φεμινιστικό κίνημα, τον αντιφασισμό, τον αντιρατσισμό, το μαθητικό και φοιτητικό κίνημα. Τίθεται ενάντια στη φτώχεια και την εξαθλίωση, ενάντια στις πολιτικές του πολέμου και τους εθνικισμούς.
50 χρόνια μετά την εξέγερση του Stonewall βγαίνει στο δρόμο για να φωνάξει με την ίδια αποφασιστικότητα και την ίδια δύναμη, όπως οι φωνές των εξεγερμένων της Νέας Υόρκης το καλοκαίρι του 1969. Αλλά και με την ίδια οργή και θλίψη των πρώτων πορειών μετά τη δολοφονία της Zackie Oh, μιας από τις αδερφές «μας».
Το pride γίνεται αυτοοργανωμένα και από τα κάτω, ακριβώς ώστε να αντιπροσωπεύει την πάλη για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων και να συμβάλει στο ευρύτερο αντικαπιταλιστικό κίνημα και στον αγώνα για πλήρη κοινωνική χειραφέτηση. Ενάντια στις αιματοβαμμένες χορηγίες, τις πρεσβείες ιμπεριαλιστικών κρατών και τη ρατσιστική Ε.Ε., το «ροζ ξέπλυμα» εταιριών και κυβερνήσεων και την εμπορευματοποίηση των pride, το 3ο Αυτο-oργανωμένο Thessaloniki Pride έρχεται να προβάλλει για άλλη μια χρονιά τη συλλογικότητα και την αυτοοργάνωση. Το pride δεν είναι προϊόν,
Αποτελεί μέρα διεκδίκησης για ίσα δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή, μέρα αντίστασης ενάντια στην ομοφοβία, το σεξισμό, την τρανσφοβία, την έμφυλη βία, τις γυναικοκτονίες.
«Τότε, τώρα και κάθε στιγμή: Δεν υποχωρούμε εκατοστό από τα δικαιώματα που έχουμε κερδίσει. Δεν υποχωρούμε ούτε εκατοστό από την απαίτησή μας όχι μόνο για σεξουαλική, αλλά για συνολική ανθρώπινη χειραφέτηση. Η «κανονικότητά» τους, μέσα στην οποία θέλουν να μας εγκλωβίσουν, είναι γραμμένη με το αίμα χιλιάδων. Χιλιάδων που στριμώχτηκαν βίαια προκειμένου να χωρέσουν σε προκατασκευασμένα κοινωνικά καλούπια. Είμαστε εδώ για να αμφισβητήσουμε αυτή την επίπλαστη και επισφαλή «κανονικότητα». Είμαστε εδώ για να ταράξουμε τα ήρεμα νερά μιας κανονικότητας που μας περιθωριοποιεί, μας χλευάζει, μας κακοποιεί. Ενίοτε μας δολοφονεί. Όσο έστω και μία/έν@ από εμάς κινδυνεύει, κινδυνεύουμε όλ@ μας. Κάτω τα χέρια από τα σώματα και τις ζωές μας.»*
* από το κεντρικό κείμενο του Συντονιστικού για το 3ο Αυτο-oργανωμένο Thessaloniki Pride
