Χρήστος Καλαμπαλίκης
Το ρεύμα του φοιτητόκοσμου που ζητά κλιμάκωση και συνολική αντιπαράθεση φουσκώνει
Είναι γεγονός πως οι διάφορες αλλαγές που επιχειρήθηκαν στο τομέα της Παιδείας πέρυσι δεν κατάφεραν να καμφθούν μέσω μίας συνολικής νικηφόρας απάντησης από την πλευρά του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος. Μάλλον, κάποιοι νόμιζαν πως τελείωσαν «μία και καλή» με τις διεκδικήσεις των φοιτητών και των εργαζομένων. Βέβαια, από την αρχή της ακαδημαϊκής χρονιάς, το αίσθημα σιγουριάς που έχει το αστικό στρατόπεδο αρχίζει και χάνεται. Τη θέση του παίρνει το αίσθημα του ανασφάλειας, καθώς μία σειρά φοιτητικοί σύλλογοι με τις διεκδικήσεις τους φρόντισαν ήδη να «πονοκεφαλιάσουν» την κυβέρνηση.
Η κατάσταση με τις μηδαμινές δημόσιες δαπάνες για την Παιδεία έχει δημιουργήσει ασφυκτικό πλαίσιο για τις σχολές, αμφισβητώντας συνολικά την εύρυθμη λειτουργία τους. Τον χορό των κινητοποιήσεων άνοιξε η Αρχιτεκτονική Πάτρας. Πέρυσι, ο κοσμήτορας της σχολής είχε προτείνει φοίτηση των αθηναίων φοιτητών σε παράρτημα της Αθήνας, με αντίτιμο 150 ευρώ το μήνα, για να μπορούν να πληρώνονται οι διδάσκοντες. Το περσινό κλίμα δεν έσβησε. Οι ραγδαίες περικοπές σε διδακτικό προσωπικό φέρνουν σε οριακή κατάσταση τη σχολή, θέτοντας σε κίνδυνο το δικαίωμα των φοιτητών σε αξιοπρεπή μόρφωση. Οι εξελίξεις αυτές βρήκαν άμεσα απέναντι τους μαζικές γενικές συνελεύσεις, κινητοποιήσεις και καταλήψεις του συλλόγου, με συμμετοχή αρκετών φοιτητών.
Στην Αθήνα, ήδη από την 1η βδομάδα που άνοιξαν οι σχολές, ο Σύλλογος Φιλοσοφικής ξαναπιάσε το νήμα των περσινών κινητοποιήσεων. Γεμάτα τα αμφιθέατρα των γενικών συνελεύσεων με αποφάσεις για κλιμάκωση της πάλης (κατάληψη). Η διάσπαση του τμήματος Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας (ΦΠΨ) και ο ύποπτος ρόλος του νεόκοπου τμήματος Παιδαγωγικής στην αποσύνδεση της διδακτικής επάρκειας από τα πτυχία των καθηγητικών σχολών αποτελούν κόκκινο πανί για τους φοιτητές της Φιλοσοφικής. Το ρεύμα του φοιτητόκοσμου που ζητά κλιμάκωση και συνολική αντιπαράθεση με τις αλλαγές φουσκώνει.
Το φοιτητικό κίνημα χρειάζεται να θέσει όλες τις αλλαγές στο στόχαστρο. Να αντισταθεί σθεναρά στην γενίκευση των διδάκτρων, διεκδικώντας συνολική κατάργηση τους και δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους. Το ασφυκτικό πλαίσιο με τους πετσοκομμένους προϋπολογισμούς να βρει απέναντι το φοιτητικό και εκπαιδευτικό κίνημα να ζητά «Λεφτά για τις ανάγκες των φοιτητών και των εργαζομένων» από το δημόσιο ταμείο. Το φοιτητικό κίνημα, ως οργανικό κομμάτι του εργατικού, να ανοίξει συνολικά το ζήτημα της εργασίας μέσα στις σχολές, με κοινά αιτήματα με τους εργαζομένους, όπως οι αυξήσεις στους μισθούς, η αξιοπρεπής ασφάλιση, και η κατοχύρωση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ).
Είναι εμφανές πως το ξεκίνημα αυτής χρονιάς είναι διαφορετικό σε σχέση με πέρυσι. Είναι μάλλον η στιγμή να αφουγκραστούμε τις διαθέσεις του κόσμου και να τις βάλουμε σε τροχιά συνολικής σύγκρουσης με την αντιδραστικές αλλαγές της κυβέρνησης. Είναι και η στιγμή που χρειάζεται να αποτιμήσουμε την προσπάθεια της περσινής χρονιάς και ιδιαίτερα τις δικές μας αδυναμίες. Φάνηκε, ιδιαίτερα, πέρυσι η απουσία προγραμματικής λογικής. Άρα, βασικό καθήκον της παρέμβασης μας, ως Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (ΕΑΑΚ) μέσα στους φοιτητές είναι η αξιοποίηση ενός προγράμματος πάλης που θα περιγράφει συνολικά τις διεκδικήσεις της νεολαίας για αξιοπρεπή μόρφωση και εργασία.
Έχουν σημασία και τα ίδια τα αντανακλαστικά που παρουσιάζουν οι δυνάμεις του κινήματος. Αντιλαμβανόμαστε πως η επίθεση που λαμβάνει χώρα έχει χαρακτηριστικά τμηματικά, αλλά έχει ενιαίο πυρήνα και υψηλή ένταση. Αυτό σημαίνει πως οι δυνάμεις μας θα πρέπει να απαντήσουν με αναβαθμισμένα αντανακλαστικά, κλιμακώνοντας συνολικά την πάλη τους. Η επιτυχία των δυνάμεων μας δεν θα κριθεί κυρίως, στην συμμετοχή στα επιμέρους ξεσπάσματα αλλά στη σύνδεση τους και στην συνολικοποίηση του αγώνα. Οι κατά τόπους αγώνες, με τα δικά τους αιτήματα και διεκδικήσεις, αν δεν πολιτικοποιηθούν και ενοποιηθούν, θα στερήσουν τη δυνατότητα από το φοιτητικό κίνημα να δώσει καθολική νικηφόρα απάντηση στις επιχειρούμενες αναδιαρθώσεις.
