Ηλέκτρα Γεωργίου
Φρίκη προκαλούν τα μέτρα που προωθούν οι κυβερνήσεις των «28»
Αισχρό πάρε-δώσε της ελληνικής κυβέρνησης με τους εταίρους της
στις πλάτες των προσφύγων
Η μία κυβέρνηση εναντίον της άλλης και όλες εναντίον των προσφύγων. Αυτή φαίνεται πως είναι η κατάσταση στην ΕΕ. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η ελληνική κυβέρνηση κάνει σχέδια για πάρε-δώσε στις πλάτες των προσφύγων, με σκοπό να κερδίσει κάτι τις παραπάνω στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αλλά και να για να «εξαργυρώσει» την στάση που τηρεί στο Μακεδονικό.
Επί της ουσίας, πάντως, Γαλλία και Γερμανία έχουν ήδη συμφωνήσει να περιορίσουν τις δευτερογενείς μετακινήσεις προσφύγων εντός ΕΕ και να εφαρμόσουν μια περισσότερο αυτόματη –χωρίς τις χρονοτριβές του Κανονισμού του Δουβλίνου- διαδικασία επιστροφών στις χώρες εισόδου. Ιταλία, Αυστρία και χώρες Βίζεγκραντ απαιτούν πιο οριακές λύσεις και μποϊκοτάρουν τη σημερινή σύνοδο, προτείνοντας να δημιουργηθούν τα… Νησιά Έλις της Μεσογείου – με άλλα λόγια, τεράστια στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Βόρεια Αφρική ή ακόμη και στην ίδια την Ευρώπη (πάντα φυσικά με την ευγενική συνδρομή του ΟΗΕ και λοιπών διεθνών και ανθρωπιστικών οργανισμών…), όπου θα αποφασίζεται «αν κάποιος είναι πρόσφυγας ή μετανάστης» και από όπου θα γίνονται γρήγορες επαναπροωθήσεις στις χώρες προέλευσης.
Στην ίδια φασίζουσα λογική του εδαφικού εκτοπισμού, το βαυαρικό CSU της Γερμανίας – οι θέσεις του οποίου δεν απέχουν και πολύ από τις αντίστοιχες της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία – έθεσε τελεσίγραφο λίγων ημερών στη «διαλλακτική» Μέρκελ να βρει λύση σε αυτή την κατεύθυνση, απειλώντας ακόμη και με ανατροπή της κυβέρνησης. Στην Ουγγαρία, το κοινοβούλιο ψήφισε σειρά ρυθμίσεων που καθιστούν ποινικό αδίκημα τη χορήγηση βοήθειας σε πρόσφυγες, ενώ η κυβέρνηση Κόντε και Σαλβίνι στην Ιταλία απειλεί με αποχή από τη σημερινή συνάντηση αν δεν ληφθούν αποφάσεις πλήρους αποκλεισμού των αφίξεων σε ιταλικό έδαφος και ήδη τορπίλισε το αρχικό σχέδιο απόφασης, γιατί το χαρακτήρισε πολύ «ήπιο». Τέλος, παρά τις διαψεύσεις του φημολογούμενου σχεδίου δημιουργίας τεράστιου καταυλισμού για αιτούντες άσυλο στην Αλβανία, εκπρόσωπος της κυβέρνησης της χώρας διαβεβαίωνε για τη δυνατότητα να «φιλοξενηθούν» μέχρι και 600.000 πρόσφυγες – ενώ οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ανάλογο θέμα έχει τεθεί και για την «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Τουσκ, εισηγήθηκε τις προηγούμενες μέρες «περιφερειακές πλατφόρμες αποβίβασης» πολιτών τρίτων χωρών στις οποίες θα εξετάζεται το αίτημα διεθνούς προστασίας προς χώρα της ΕΕ εκτός ευρωπαϊκού εδάφους. Η πρόταση συνοδεύεται από μια σειρά εισηγήσεων και διαρροών για κατάργηση όλων των δικαιωμάτων για άσυλο, διαμονή και εργασία, για όποιον εισέλθει έκτοτε παράτυπα σε κάποια χώρα-μέλος της Ένωσης. Χαρακτηριστικές είναι και οι δηλώσεις του αυστριακού καγκελάριου Κουρτς, ο οποίος δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα σε συνέντευξή του σε αυστριακή εφημερίδα ότι η Συνθήκη της Γενεύης δεν ορίζει ότι οι όσοι έχουν υποστεί δίωξη θα πρέπει να καταφθάσουν μέσω της Μεσογείου στην Ευρώπη και να υποβάλουν αίτηση ασύλου στη Γερμανία ή την Αυστρία, υπονοώντας ότι υπάρχουν μια σειρά ασφαλείς χώρες της Αφρικής ή της Ασίας εκτός Ευρώπης. Με παρόμοια διατύπωση ο επικεφαλής της εγκληματικής-ναζιστικής Χρυσής Αυγής, Μιχαλολιάκος, υποστήριζε πριν δυο χρόνια για τους προερχόμενους από τη Συρία πως «από τη στιγμή που φεύγουν από τη Συρία και πάνε στην Τουρκία, παύουν να είναι πρόσφυγες πολέμου», αφού στην Τουρκία δεν γίνεται πόλεμος.
Σε κάθε περίπτωση, με τη συμμαχία των ακροδεξιών-αντιδραστικών προτάσεων που διατυπώνονται από επίσημα χείλη σε ολόκληρη την ΕΕ, η γερμανική κυβέρνηση διευκολύνεται να εισηγηθεί και θα καταφέρει να επιβάλει ως «συμβιβασμό» την πιο σκληρή «ρεαλιστική» και άμεσα εφαρμόσιμη λύση για την πολιτική ασύλου. Σημειωτέον ότι η ελληνική κυβέρνηση έσπευσε εξαρχής να ευθυγραμμιστεί με τις προτάσεις Μέρκελ, επαινώντας τη μετριοπάθειά τους κι αποδεχόμενη στην πραγματικότητα την επιστροφή προσφύγων και τον εγκλεισμό στην Ελλάδα όπως και το τέλος της διαδικασίας μετεγκατάστασης.
Στο προσχέδιο συμπερασμάτων που διέρρευσε στα μέσα ενημέρωσης την Πέμπτη, έστω κι αν αργότερα αποσύρθηκε (για να γίνει τελικώς πιο σκληρό, όπως θα φανεί), είναι προφανής η γενική κατεύθυνση που θα ακολουθηθεί: Αύξηση του στρατού και τηες ακτοφυλακής στα χερσαία και θαλάσσια σύνορα, στενή συνεργασία με χώρες όπως η Αλγερία, η Αίγυπτος, η Λιβύη, το Μαρόκο, ο Νίγηρας και η Τυνησία για ανάσχεση των ροών, μέσω της υπογραφής συμφωνιών αντίστοιχων εκείνης (της απάνθρωπης και απαράδεκτης) που υπάρχει με την Τουρκία, περιορισμοί στην έκδοση βίζας σε χώρες που αρνούνται να δεχθούν πίσω απορριφθέντες αιτούντες ασύλου, οικονομική στήριξη (ως «δωροδοκία») σε χώρες πρώτης εισόδου, προσφυγικά στρατόπεδα σε χώρες εκτός ΕΕ, αυτόματες επιστροφές στις χώρες πρώτης εισόδου –που θα διευκολυνθούν από ειδικές διμερείς συμφωνίες– και διακοπή της όποιας υλικής βοήθειας σε αιτούντες προστασίας που υπόκεινται στον Κανονισμό του Δουβλίνου και έχει άλλη χώρα της ΕΕ την ευθύνη εξέτασης του αιτήματος ασύλου.
Και όλα αυτά ενώ η υποβολή αιτήσεων ασύλου εμφανίζει, κατά το έτος 2017, μείωση 44% στο σύνολο των κρατών-μελών (70% μόνο για τη Γερμανία) σε σχέση με το έτος 2016, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Φαίνεται, όμως, ότι η μείωση αυτή δεν καθησυχάζει την ΕΕ, που θέλει να απαλλαγεί εντελώς από το βάρος και το πρόβλημα των προσφύγων, μετατρεπόμενη σε φρούριο. Η μηδενική ανοχή και η ιδέα για δημιουργία στρατοπέδων εκτός της επικράτειάς της την απαλλάσσουν από το βάρος στοιχειώδους τήρησης κανόνων ανθρωπιστικού δικαίου. Της επιτρέπουν, επιπλέον, να στείλει μήνυμα και στο εσωτερικό της ότι οι προσφυγικοί πληθυσμοί στην Ευρώπη θα είναι σε ομηρία διαρκείας, «στοιχεία εκτός τόπου» που θα διαβιούν πάντα σε ειδική συνθήκη.
