του Rémy Herrera, ερευνητή στο CNRS ( Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών-Κέντρο Οικονομικών Ερευνών, Πανεπιστήμιο της Σορβόνης)
Σαν να μην έφτανε η καταστροφή που χτύπησε τον αμερικανικό λαό στις 8 Νοεμβρίου 2016 – με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία, ο αμερικανικός λαός πρέπει τώρα να υπομείνει και την κρατική επίσκεψη του μικρού Ναπολέοντα: του Μακρόν Α’. «Και της γυναίκας του Brigitte», όπως αρέσκονται να μουρμουρίζουν οι άνθρωποι του τύπου. Αυτοί δεν μας είπαν αν, ανάμεσα στο γλυκό Goat Cheese και στο παγωτό κρέμα φράουλα του δείπνου που διοργάνωσε η Πρώτη Κυρία Μελάνια, οι δύο πρόεδροι μπόρεσαν να συζητήσουν για τις «τρύπες» του γαλλικού στρατού κατά την πρόσφατη κοινή επιχείρηση στην Συρία.
Πληροφοριακά, στις 14 Απριλίου, δυσλειτουργίες εμπόδισαν εφτά από τους δεκαέξι «τιμωρούς» γαλλικούς πυραύλους να εκτοξευθούν, όπως προβλεπόταν αρχικά. Μόνο μία από τις τρεις φρεγάτες του ναυτικού μπόρεσε να υλοποιήσει τις εκτοξεύσεις – οι άλλες δύο συνάντησαν λειτουργικά προβλήματα. Με 2,8 εκατομμύρια ευρώ για υπερεξελιγμένους τεχνολογικά πυραύλους (που είναι επίσης εξοπλισμένοι με υποθαλάσσια γαλλικά ατομικά όπλα), πρόκειται για μια αρκετά ακριβή δυσλειτουργία! Ένα στα πέντε μαχητικά αεροπλάνα της αεροπορίας που απογειώθηκαν για αυτή την επιχείρηση, δεν κατάφερε να εκτοξεύσει παρά μόνο έναν στους δύο πυραύλους- ο άλλος έπρεπε να εγκαταλειφθεί στη θάλασσα… Ακόμα 850.000 ευρώ πεταμένα στην θάλασσα! Καταπληκτική εμπορική βιτρίνα για τους εμπόρους γαλλικών όπλων. Οι Αμερικανοί προστάτες που είχαν το σφιχτό, δυναμικό χέρι διοίκησης της γαλλικής start-up, σίγουρα θα πρέπει να είναι εντυπωσιασμένοι.
Ο Μακρόν δεν είναι πικρόχολος: μπροστά στους φωτογράφους έκανε τον κηπουρό του Λευκού Οίκου και φύτεψε ένα δέντρο στον ίδιο κήπο που είχε ξεριζώσει την συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, την 1η Ιουνίου 2017. Προκειμένου να «make our planet great again»; Τα γαλλικά ΜΜΕ ευχαριστιούνται να λένε ότι ο Μακρόν προσπάθησε να αμβλύνει τις θέσεις του Τραμπ. Μοιάζει περισσότερο σαν αν ήταν το αντίθετο: ενώ επισκεπτόταν τα μνημεία της Ουάσιγκτον, ο Μακρόν προσπαθούσε να υιοθετήσει για την γαλλική Εθνοσυνέλευση τον νόμο «Άσυλο και Μετανάστευση» που περιορίζει ιδιαίτερα τα βασικά δικαιώματα των ξένων προσώπων στην Γαλλία. Συνδέεται στενά με τον Αμερικανό ομόλογό του προκειμένου να αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες και την συμμετοχή της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ. Ο Εμμανουέλ «Μικρόν», που συγκρίθηκε ταπεινά με τον Δία μετά την εκλογή του τον περασμένο χρόνο, δεν είναι μόνο ο γητευτής του Τραμπ: έχει γίνει το κατοικίδιο της Αμερικής.
Και παράλληλα στη Γαλλία… Την ίδια μέρα της αύξησης του Μακρόν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η απεργία στους σιδηροδρόμους συνεχιζόταν. Και συνέπιπτε με αυτήν της Air France. Η δημοσίευση μιας προκλητικής αναφοράς πάνω στην μεταρρύθμιση ( βλέπε: το κόψιμο) της σιδηροδρομικής συγκοινωνίας μέσα στον Φλεβάρη, έπειτα η ανακοίνωση από την κυβέρνηση της θέλησής της να την ξεκινήσει, προκάλεσε αμέσως την αντίδραση των σωματείων σιδηροδρομικών. Αυτό που ξαναμπήκε ως στόχος -παρά τις παραπλανητικές αρνήσεις της υπουργού Μεταφορών- είναι η διατήρηση του πραγματικά δημόσιου χαρακτήρα των σιδηροδρόμων και της θέσης του προσωπικού. Για να ικανοποιήσει τις Βρυξέλλες, ο Μακρόν θέλει να ανοίξει τον τομέα στον ανταγωνισμό. Αλλά εκεί όπου ο ιδιωτικός ανταγωνισμός θα το αναλάβει (προφανώς στα σημεία του δικτύου που είναι πιο επικερδή), οι σιδηροδρομικοί που θα μεταφερθούν στον ιδιωτικό τομέα θα δουν την θέση τους να υποβαθμίζεται και τους μισθούς τους να αναθεωρούνται με βάση τις επιδιώξεις των νέων κατευθύνσεων. Επιπλέον, θα προβλεφθεί κλείσιμο «μη επικερδών» γραμμών, ιδίως σε αγροτικές περιοχές.
Αυτός ο εκβιασμός της κυβέρνησης είναι διεστραμμένος: το όπλο της είναι η ανάληψη του χρέους της εταιρίας σιδηροδρόμων από το κράτος. Το πρόβλημα; Αυτό το χρέος δεν οφείλεται στα υποτιθέμενα «προνόμια» των σιδηροδρομικών (γιατί δουλεύουν την νύχτα ή τις μέρες των Χριστουγέννων ή της Πρωτοχρονιάς για να βγάλουν 1.500 ευρώ τον μήνα, σαν ο μηχανοδηγός ή ο τεχνικός να ήταν πλέον προνομιούχοι!) Το χρέος προήλθε, κατά ένα μέρος, από την προτεραιότητα που δόθηκε στα τρένα υψηλής ταχύτητας, και κατά ένα άλλο από τις υποχρεωτικές εντολές που το κράτος έδωσε στην εταιρία προκειμένου να τη σώσει από το ναυάγιο την Alstom. Μια εταιρία- πετράδι της γαλλικής βιομηχανίας που ο ίδιος ο Μακρόν, όταν ήταν υπουργός του προέδρου Ολάντ άφησε να διαλυθεί, υπό την υψηλή στήριξη της τράπεζας Rothschild προκειμένου να πουληθεί ένα κομμάτι της (ο κλάδος της ενέργειας) στην General Electric. Και σύντομα ένα άλλο κομμάτι (ο κλάδος της μεταφοράς) στην γερμανική Siemens; Αυτή είναι η οργανωμένη κατάτμηση της γαλλικής βιομηχανίας, προσθέτοντας το κόψιμο του δημόσιου τομέα και την ευελιξία της εργασίας! Γι’ αυτό οι σιδηροδρομικοί απεργούν. Μέχρι τον Ιούνιο ή και περισσότερο αν είναι απαραίτητο. Και γι’ αυτό τους υποστηρίζουμε.
Απόδοση από τα γαλλικά Λήδα Δώδου
