Ελένη Μιχαλοπούλου
Μέλος της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής της Ομοσπονδίας Πανεπιστημίων και Κολλεγίων Ηνωμένου Βασιλείου
Μισθοί και συντάξεις διολισθαίνουν διαρκώς, αλλά οι εργαζόμενοι εξεγείρονται και δηλώνουν αποφασισμένοι να αγωνιστούν
Η βάση στρέφεται κατά της κυβέρνησης αλλά και της γραφειοκρατικής ηγεσίας της Ομοσπονδίας, η οποίαθέλει τα σωματεία σαν μηχανισμό παροχής υπηρεσιών με δράση σε ατομικό και το πολύ τοπικό επίπεδο, ανατρέποντας τις αποφάσεις της. Πολύτιμη και ενεργή η συμβολή των φοιτητών στον αγώνα
Εργαζόμενοι σε 65 πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα πιο παλιά και παραδοσιακά, συμπλήρωσαν 14 μέρες απεργίας μέσα στον Φλεβάρη και τον Μάρτη. Η συμμετοχή ήταν πρωτοφανής, όπως και η ευρύτερη συμπαράσταση από τους φοιτητές και τους εργαζόμενους σε άλλους τομείς. Στο διάστημα της απεργίας 5.000 εργαζόμενοι μπήκαν στο σωματείο. Κύριο αίτημα ήταν να μην καταστραφούν οι συντάξεις. Οι εργαζόμενοι αρνούνται να δεχθούν τις αξιολογήσεις του ασφαλιστικού ταμείου (USS) και την απόφασή του, που στηρίχτηκε από τους εργοδότες (UUK) και καταργεί τη σύνταξη καθορισμένων παροχών αντικαθιστώντας την με σύστημα καθορισμένων εισφορών, αφήνοντας τις συντάξεις έρμαιο στη λειτουργία των χρηματαγορών.
Σημειώνεται ότιτα πανεπιστήμια είναι από τους τελευταίους τομείς με συντάξεις καθορισμένων παροχών, πέρα από το δημόσιο τομέα του οποίου τις συντάξεις εγγυάται το κράτος. Εφόσον οι αλλαγές περάσουν, όμως, το δημόσιο αναμένεται να ακολουθήσει. Οι προτεινόμενες αλλαγές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς είναι αποτέλεσμα τόσο της εφαρμογής της νομοθεσίας όπως επιβάλλεται και από την ΕΕ όσο και της ανάγκης των εργοδοτών να βελτιώσουν την ικανότητα δανεισμού, καθώς μια σειρά πανεπιστήμια υποβαθμίστηκαν από τη Moody’s.
Κάτω από την πίεση και των διδάκτρων, αναντικατάστατος ήταν ο ρόλος των φοιτητών που βρέθηκαν από την αρχή στο πλευρό των πανεπιστημιακών, έμπρακτα, με παρουσία στις περιφρουρήσεις, αρνούμενοι να παίξουν το παιχνίδι της εργοδοσίας. Στο στόχαστρο βρέθηκαν επίσης συμβολικοί θεσμοί των Πανεπιστημίων όπως οι μισθοί των πρυτάνεων που εξελίσσονται σε μισθούς αντίστοιχους των διοικητών επιχειρήσεων. Παράλληλα οι παραδοσιακοί θεσμοί των Πανεπιστημίων, Σύγκλητοι και συνελεύσεις έχουν πια αντικατασταθεί από διορισμένα συμβούλια μάνατζμεντ. Οι διάφορες αξιολογήσεις έχουν μετατραπεί από μηχανισμούς διανομής του δημοσίου χρήματος αναμεσά στις σχολές σε μηχανισμούς πειθάρχησης και αναδιάρθρωσης, ενώ όταν οι παραιτήσεις δεν αρκούν τα πανεπιστήμια προχωράνε σε απολύσεις. Οι μισθοί έχουν διολισθήσει κατά 15% από το 2010 και όλο και περισσότερες προσλήψεις είναι με συμβόλαια περιστασιακής απασχόλησης.
Η πορεία αυτή οδηγεί σε συσσωρευμένη αγανάκτησης, καταλύει τις παραδοσιακές συναινετικές εργασιακές σχέσεις που κυριαρχούσαν στο Πανεπιστήμιο, και αρχίζει να διαμορφώνει όρους αντίστασης ενάντια στο επιχειρηματικό πανεπιστήμιο και την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης. Παράλληλα στο συνδικαλιστικό κίνημα διαμορφώνονται νέοι όροι με δυνατότητα να ανατρέπονται οι αποφάσεις της γραφειοκρατικής ηγεσίας. Όταν στις 12 του Μάρτη η ηγεσία της Ομοσπονδίας συμφώνησε με τους εργοδότες στη σαφή επιδείνωση των όρων των συντάξεων για το σταμάτημα της απεργίας, δεκάδες σωματεία αποφάσισαν μέσα σε λιγότερο από 20 ώρες ενάντια στην συνθηκολόγηση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πραγματοποίησαν έκτακτες απεργιακές συνελεύσεις. Αποτέλεσμα η ηγεσία της Ομοσπονδίας απέσυρε την πρόταση από την Εκτελεστική επιτροπή. Ωστόσο, μέσα σε 2 βδομάδες μετά από βεβαιώσεις από τους εργοδότες ότι το σύστημα καθορισμένων παροχών θα παραμείνει αλλά χωρίς δεσμεύσεις για τη διάρκεια ή την επιβάρυνση των εργαζομένων με αυξημένες εισφορές, νέα συμφωνία τίθεται σε ψηφοφορία από την ηγεσία της Ομοσπονδίας, με ηλεκτρονικό ψηφοδέλτιο παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των σωματείων ζήτησε συνέχιση της απεργίας και των διαπραγματεύσεων για την επίτευξη πιο ισχυρών δεσμεύσεων για το μέλλον του ταμείου.
Η γραφειοκρατική ηγεσία της Ομοσπονδίας θέλει τα σωματεία σαν μηχανισμό παροχής υπηρεσιών με δράση σε ατομικό και το πολύ τοπικό επίπεδο, με κατακερματισμένες καμπάνιες χωρίς συνολικό πολιτικό πλαίσιο δράσης: Σήμερα οι συντάξεις, αύριο οι μισθοί, μεθαύριο οι απολύσεις και όλα αυτά σε επίπεδο διαχείρισης. Όσο χρειάζεται δηλαδή για να μπορούν να παίζουν στο πολιτικό παιχνίδι στο εσωτερικό του εργατικού κινήματος και των Εργατικών, που είναι έτοιμοι να συνδιαλλαγούν και να συνθηκολογήσουν. Σημειώνεται ότι στα συνδικάτα στο Ηνωμένο Βασίλειο δραστηριοποιούνται πολιτικά μόνο οι Εργατικοί και συμπαραμαρτούντες. Οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις των Εργατικών εκφράζονται και στα σωματεία με την παρουσία των υποστηρικτών του Κόρμπιν να είναι εμφανής σε αυτή την απεργία από την αρχή , ειδικά στην κινητοποίηση των φοιτητών.
Μέσα στη επόμενη βδομάδα χιλιάδες εργαζόμενοι στα πανεπιστήμια θα ψηφίσουν όχι μέσα από τις συνελεύσεις αλλά με ηλεκτρονικό ψηφοδέλτιο. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα υπάρχει πιά στα πανεπιστήμια ένα κίνημα που μπορεί και θα χρειαστεί να ξεφύγει από αγώνες πυροτεχνήματα γιατί οι συντάξεις είναι μόνο μία όψη και οι εργοδότες δεν φαίνεται να υποχωρούν από την ατζέντα του επιχειρηματικού πανεπιστήμιου
