Κώστας Λουλουδάκης/Ιουλιανός
«Με τη ‘’δεξιάν’’ παράταξιν συνήθως δεν έχει καλάς σχέσεις ο διάβολος. Αυτός ευρίσκεται εις τα αριστερά», έγραφε ο Χριστόδουλος (1973). Διαχρονικά οι παπάδες τροφοδοτούν την κοσμική εξουσία με ορθόδοξη εθνικοφροσύνη. Η εξουσία ανταποδίδει…
Αντί να καταργηθεί η κρατική-επικρατούσα θρησκεία, την επιβάλλουμε στα σχολεία
Από τη δημιουργία κιόλας του νεοελληνικού κράτους, το «εθνικό» φρόνιμα των ορθόδοξων παπάδων στις πολιτικές του διαστάσεις προσπαθεί να αναμορφώσει και να επηρεάσει τις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Η εκκλησιαστική διοίκηση, προκειμένου να δώσει νέο νόημα, υπό το πρίσμα μιας πολιτικο-θρησκευτικής ιδεολογίας, στις εξελίξεις, ποζάρει όλο αλαζονεία ως υπέρμαχη της ανώτερης ηθικής αρχής του κόσμου. Η υποκρισία αυτών των παπάδων και η υπέρτατη πνευματική χυδαιότητά τους πηγάζει από τον ασίγαστο πόθο τους για έλεγχο σε όλο το εύρος της κοινωνικής ζωής, ο οποίος στηρίζεται στην εκκλησιαστικά ορθόδοξη εξιδανίκευση της πειθαρχίας, της υπακοής και της πίστης ∙ και η πίστη έχει το πλεονέκτημα ότι απαλλάσσει το μυαλό από κάθε σκέψη.
Ο προσανατολισμός των μυστικιστικών, φανατικών, και απάνθρωπων θεοκρατικών προτύπων γίνεται κατανοητός και από την επισήμανση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου που αναφέρει πως ο τόπος, λόγω των αλλαγών στο μάθημα των Θρησκευτικών, «προχωράει από στιγμή σε στιγμή στον αφελληνισμό και στον αποχριστιανισμό», ενώ κάνει λόγο για «κίνδυνο ισλαμοποίησης» της χριστιανικής Ελλάδας λόγω του προσφυγικού προβλήματος.
Αντί για το ώριμο αίτημα της πλήρους από-θεοποίησης της εκπαίδευσης, ακόμα και οι μικροαλλαγές στο μάθημα των Θρησκευτικών προκάλεσαν τον αρχιεπίσκοπο και το ιερατείο… Ωστόσο, όταν ο λόγος των συνομιλητών του θεού πολιτικοποιείται και φανατίζεται –αφού ο φανατισμός συμβάλει θετικά στις ψυχολογικές ανάγκες των ηλιθίων και των αφελών–, τότε μιλάμε για κληρική τρομοκρατία, η οποία αποτελεί το κατάλληλο υπέδαφος για να στηριχτούν τα θεμέλια του φασισμού.
Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται, για παράδειγμα, οι δηλώσεις του παπά Αμβρόσιου προς τους φασίστες της Χρυσής Αυγής: «…δεν είσθε βέβαια μια ‘’Μαύρη Νύχτα!’’. Εάν, όμως, βελτιωθείτε, εάν αποφύγετε κάποιες ανωφελείς ακρότητες του νεοφώτιστου, αν τροποποιήσετε το στυλ που εφαρμόζετε, αν ωριμάσετε δηλαδή, μπορείτε να καταστείτε μια γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο, πια, πολίτη και μια ήρεμη δύναμη…».
Η άνευ ενδοιασμών εκμετάλλευση της αμάθειας και της μισαλλοδοξίας από τον παπά Αμβρόσιο ξεπέρασε κάθε όριο, όταν παρακίνησε το ποίμνιό του να επιτεθεί στους ομοφυλόφιλους: «Ε, λοιπόν αυτούς τους ξεφτιλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με διανοητική διαταραχή! Δυστυχώς αυτοί είναι τρις-χειρότεροι και πολύ πιο επικίνδυνοι από κάποιους, που ζουν στα τρελοκομεία! […]» Και για όποιον δεν κατάλαβε, ο Θανάσης Λενής, ο Καλαβρύτων παπά-Αμβρόσιος δηλαδή, προέβη σε δημόσια υποκίνηση μίσους και βίας, ενέργεια που εξυπηρετούσε ανάγκες προσωπικής προβολής και επίδειξης δύναμης! Κατά τη διάρκεια της απολογίας του (μηνύθηκε με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο), δήλωσε μέσα στο δικαστήριο πως «το φτύστε τους είναι το λιγότερο. Αν είχα όπλο και μπορούσα από το νόμο, θα το χρησιμοποιούσα να τελειώνουμε». Τον παπά, ωστόσο, τον αθώωσε το κοσμικό δικαστήριο, υποθέτουμε γιατί ανέγνωσε στην κατήχηση μίσους μια αγιολογική αιτιότητα…
Αποτελεί ιστορική νομοτέλεια το γεγονός πως το ιερατείο της εκκλησίας –η παπαδοκρατία– μπορεί άνετα να γίνει εχθρός του ανθρώπου, όταν προσπαθεί να μετατρέψει την πίστη από ατομική υπόθεση σε ζήτημα πολιτικής ή κοινωνικής εξουσίας. Υπό αυτό το πρίσμα, πρέπει να κρίνουμε και την πρόσφατη απόφαση της ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που αναφέρει πως οι αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών είναι αντισυνταγματικές γιατί «το πρόγραμμα σπουδών παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις ως προς το περιεχόμενο της ορθόδοξης διδασκαλίας, καθώς δεν γίνεται αναφορά στην Αγία Ομοούσιο και Αδιαίρετο Τριάδα, την οποία επικαλούνται στην επικεφαλίδα τους όλα τα Ελληνικά Συντάγματα[..]». Δηλαδή, αντί να καταργηθεί εν έτη 2018 το άρθρο του Συντάγματος που επιβάλλει την κρατική-επικρατούσα θρησκεία και τον επίσημο προσηλυτισμό, τον επιστρέφουμε στα σχολεία…
Άλλωστε, γύρω από τον θεό δημιουργήθηκαν συμφέροντα πολιτικής μα και οικονομικής εξουσίας ∙ άρα, είναι υποχρέωση των παπάδων να τροφοδοτούν την κοσμική εξουσία με ορθόδοξη εθνικοφροσύνη προκειμένου να διατηρήσουν την, έτσι κι αλλιώς, καλά ιεραρχημένη νομή της εξουσίας και τις εγκόσμιες επιδιώξεις των εκάστοτε επισκόπων και αρχιεπισκοπών.
Το θρησκευτικό συναίσθημα, ως παράδοση του λαού, είναι σεβαστό, όμως επιβάλλεται η κατοχύρωση της ελευθερίας της συνείδησης και της ισότιμης μεταχείρισης όλων των ανθρώπων. Αυτό θα ήταν ένα πρώτο βήμα για να κοπεί η σύμφυση κράτους-εκκλησίας και η επίκληση της ορθοδοξίας ως συνιστώσας της εθνικής ταυτότητας. Με άλλα λόγια, χρειαζόμαστε επειγόντως μια απο-εκκλησιαστικοποίηση του κράτους και της δημόσιας ζωής και την πλήρη αποκρατικοποίηση της θρησκείας…
