Δημοσιεύουμε σήμερα παρέμβαση του καθηγητή του 1ου Εσπερινού Γενικού Λυκείου Θεσσαλονίκης Κώστα Κουτρουμπάκη για τον ρατσισμό. Ο Κ. Κουτρουμπάκης έγινε πρόσφατα στόχος επιθέσεων και απειλών από φασιστοειδή, μετά από ανάρτηση ενήλικου μαθητή στο Facebook, στην οποία τον κατηγορούσε ότι κάνει αριστερή προπαγάνδα στο σχολείο.
Κώστας Κουτρουμπάκης*
Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει πρόβλημα; Αν ναι, έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για τη λύση του – βασικός κανόνας της επιστήμης της ψυχολογίας. Η ακροδεξιά ανεβαίνει πανευρωπαϊκά. Αυτό δεν καταγράφεται μόνο στους εκλογικούς χάρτες αλλά και στη διάχυση των ρατσιστικών απόψεων σε μη αμελητέα κομμάτια του ευρωπαϊκού πληθυσμού.
Τι έχει να κάνει ο κάθε προοδευτικός άνθρωπος απέναντι στο φαινόμενο; Να περιχαρακωθεί στη δική του «ιδεολογική καθαρότητα», στηλιτεύοντας τους λοιπούς για ελλείψεις και εγκληματικές αμέλειες; Ή να επιδιώξει τη σύσταση ενός αντιρατσιστικού κινήματος με χαρακτήρα μαζικό και πολύπλευρο;
Κανένας πολιτικός φορέας δεν έχει αποκλειστικά δικαιώματα επάνω στις αντιρατσιστικές και αντιφασιστικές αντιλήψεις και κινήσεις. Τουναντίον, αυτές είναι από τη φύση τους ενωτικές και πρέπει να είναι, εφόσον η μέγιστη δυνατή συσπείρωση είναι αναγκαία συνθήκη, προκειμένου να καταπολεμηθεί αυτό που ο Μάνος Χατζιδάκις αποκαλούσε «τέρας».
Τι έχουν να μας διδάξουν τα ιστορικά παραδείγματα των αντιφασιστικών αγώνων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με πρώτο και καλύτερο τον αγώνα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ; Σπαρασσόμαστε από εσωτερικές «ασυμβατότητες». Ωστόσο, το μέτωπο ενάντια στον φασισμό ούτε άπιαστο όνειρο είναι ούτε αναποτελεσματικό θα καταστεί εξαιτίας των ιδεολογικών μας αποκλίσεων. Έχουμε βαδίσει ξανά σ’ αυτόν τον δρόμο.
Αυτό δε σημαίνει ότι θα καταργήσουμε τις ήδη υπάρχουσες αντιρατσιστικές κινήσεις. Πρέπει όμως να ενώσουμε δυνάμεις. Να φτιάξουμε έναν ευρύ φορέα που να συντονίζει. Όχι μόνο σε πανελλήνιο επίπεδο αλλά και σε πανευρωπαϊκό. Κάτι σαν τον Σύνδεσμο για την Ειρήνη του Μπέρτραντ Ράσελ.
Ένα τέτοιο ενωτικό κίνημα μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει και ως πεδίο όσμωσης. Δεν έχω την αφελή αντίληψη ότι μπορεί εύκολα να αμβλύνει τις εσωτερικές μας διαφορές. Μπορεί, όμως, να καλλιεργήσει τον διάλογο και το κυριότερο: να αναδείξει αυτά που μας ενώνουν.
*φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση
