ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ
Ιδιοκτήτες του μετα-μνημονίου
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ εφαρμόζει το μνημόνιο αποτελεσματικά, αποποιούμενη την ιδιοκτησία του. Η «αποποίηση» αυτή όμως δεν θα ισχύσει, όταν αυτές οι πολιτικές αποκτήσουν νέα θεσμική μορφή. Αυτή που θα επιλεγεί για «μετά» τη λήξη του προγράμματος, τέτοια ώστε οι «χρυσοί κανόνες» της ΕΕ και ο στόχος του ξεπεράσματος της καπιταλιστικής κρίσης σε βάρος του κόσμου της εργασίας να παραμείνουν με «φρουρό» την αποπληρωμή του χρέους. Την προετοιμασία προσαρμογής στη νέα αυτή κατάσταση –που απαιτεί άλλου είδους διαχείριση– προδίδουν οι δηλώσεις κορυφαίων κυβερνητικών στελεχών. Προειδοποιούν την κοινωνία να μην «ξεσαλώσει» στο μέλλον, ενώ βιώνει ένα παρόν σκληρής λιτότητας.
Το τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες περιέγραψε την Παρασκευή ο εκπρόσωπος της Κομισιόν Μαργαρίτης Σχοινάς. Χαρακτήρισε «αξιολόγηση υπόδειγμα» αυτή που αναμένεται να κλείσει στο Eurogroup στις 22 Ιανουαρίου και για την οποία ψηφίστηκε το περίφημο «πολυνομοσχέδιο».
Τόνισε ότι «για τη μετα-μνημονιακή Ελλάδα η συζήτηση θα ξεκινήσει τώρα», ξεκαθαρίζοντας πως «μέχρι τον Αύγουστο του 2018 όλα τα βήματα οφείλουν να έχουν ίδια ευκρίνεια και αποτελεσματικότητα» και πως πρέπει «να στηριχτούν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Δηλαδή: Ιδιωτικοποιήσεις, αλλαγές σε Ασφαλιστικό, αγορά εργασίας, επενδυτικές διευκολύνσεις.
Μάλιστα, ο εκπρόσωπος της Κομισιόν διευκρίνισε ότι παραμένει στο τραπέζι ακόμη και η προληπτική γραμμή στήριξης – η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Σαμαρά. Όπως είπε, «είναι μια από τις πιθανές διόδους για το μέλλον, αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό προϋποθέτει ότι θα συμφωνηθεί η προσφυγή σε μια τέτοια δίοδο». Η κυβέρνηση, βέβαια, έχει διαμηνύσει ευθέως ότι δεν την επιθυμεί, αλλά εμφανώς αποτελεί αντικείμενο των διαπραγματεύσεων.
Απολύτως …συντονισμένος με την Κομισιόν εμφανίστηκε ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Γιώργος Χουλιαράκης. Αγχωμένος δήλωσε ότι το επόμενο διάστημα «το ρίσκο ενός νέου δημοσιονομικού παραστρατήματος δεν είναι μικρό», τονίζοντας ότι «πρέπει να συνεχίσουμε τις μεταρρυθμίσεις». Πρόσθεσε πως η Ελλάδα θα έχει ένα σφιχτό πλαίσιο εποπτείας, ανάλογο με εκείνο της Πορτογαλίας και της Κύπρου. Όμως, είπε με νόημα, «αυτές οι χώρες δεν έχουν προβλήματα χρέους».
Για όποιον δεν κατάλαβε, πιο αναλυτική ήταν η περιγραφή του Δημήτρη Παπαδημούλη, αντιπροέδρου του Ευρωκοινοβουλίου, που επισήμανε ότι «θα έχουμε την εποπτεία, που έχουν όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης, συν τις προβλέψεις των κανονισμών 472 και 473, που αφορούν τις χώρες που ήταν σε μνημόνιο, αλλά βγήκαν από αυτό. Ισχύουν ήδη για την Ιρλανδία, την Κύπρο και την Πορτογαλία. Φυσικά, εμείς έχουμε δανειστεί ως κράτος πολλά περισσότερα σε σχέση με αυτές τις τρεις χώρες, και αν έχουμε μια συμφωνία και για την περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, προβλέπω ότι αυτή η συμφωνία θα έχει από την πλευρά μας την ανάληψη της δέσμευσης να διατηρήσουμε υγιή και νοικοκυρεμένα δημόσια οικονομικά για τα επόμενα χρόνια». Μάλιστα είπε ότι «βγαίνουμε από τα μνημόνια, όχι για να ξεσαλώσουμε, να μοιράζουμε λεφτά που δεν υπάρχουν». Στο ίδιο πνεύμα καταγράφηκαν δηλώσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου και του Νίκου Βούτση.
Εντύπωση όμως προκαλεί η δήλωση του Δ. Παπαδημούλη για τα μέτρα που θα λαμβάνονται εφεξής: «Δεν χρειάζεται να είναι υποχρέωση έναντι τρίτων. Είναι υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα μας και τον ελληνικό λαό, γιατί είδαμε πού οδήγησαν τα ελλείμματα και τα χρέη που προκάλεσαν λόγοι ψηφοθηρίας και τα σκάνδαλα των κυβερνήσεων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, στα χρόνια του δημοσιονομικού εκτροχιασμού».
Πρόκειται για άλλη μια επανάληψη της φράσης «ακόμη κι αν δεν υπήρχε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, θα έπρεπε την εφεύρουμε», με την οποία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έβαλαν τη χώρα στην τανάλια της ΕΕ, υιοθετώντας πλήρως το αξιακό της σύστημα, με τη θετική ψήφο του τότε Συνασπισμού.
Είναι σαφές: Η επόμενη φάση της επίθεσης του κεφαλαίου βασίζεται σε άλλο σενάριο. Η κυβέρνηση θα δηλώνει «ιδιοκτήτης» του άτυπου μνημονίου το οποίο θα παρουσιάζεται ως κατάκτηση. Σε όποιον διαφωνεί θα… δείχνει τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ξεκινά μια πιο αντιδραστική μετάλλαξη της πολιτικής ζωής.
