Ουτοπία: Τεύχος 122
Στην πλούσια φιλολογία για τα 100 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης περιλαμβάνεται και το σχετικό αφιέρωμα της Ουτοπίας (Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος 2017).
Στο εισαγωγικό άρθρο Ο ιστορικός αναχρονισμός και η αναγκαία αντικατάσταση του κράτους, ο συγγραφέας Istvan Mészaros συμπεραίνει ότι ο καπιταλισμός δεν εφηύρε τους πολέμους, αλλά δημιούργησε τις συνθήκες τους, κυρίως μέσω της παρεμβατικής παγκοσμιοποίησης των αναπαραγωγικών δομών του, η οποία δεν μπορεί να συνταιριάζει με κάποιον παγκοσμιοκρατικό σχηματισμό. Κατά τον συγγραφέα ο ιστορικός αναχρονισμός του κράτους στο πλαίσιο της υλικής ανταγωνιστικής βάσης του καπιταλισμού, είναι το αναγκαίο επακόλουθο τέτοιων εξελίξεων. Το άρθρο της Κορίν Αμασέρ, Η επίδραση του ανοίγματος της Ρωσίας μετά τον πόλεμο της Κριμαίας, στον κύκλο των Ρώσων ριζοσπαστών, εξετάζει τους πολιτικούς και πολιτιστικούς όρους που επιτρέπουν στο επαναστατικό κίνημα που γεννιέται να περάσει σε ανώτερη φάση εξέλιξης.
Ακολουθεί η μελέτη του Δ. Μπελαντή, Μπολσεβίκοι εναντίον του Λένιν : Η περίπτωση των κομμουνιστών το 1918 και ο εργατικός έλεγχος. Ο συγγραφέας επικεντρώνεται στη σύγκρουση της λενινιστικής πλειοψηφίας με τις αριστερές αντιπολιτεύσεις στα 1917-1921 στο 10ο συνέδριο, που θεωρεί ότι αποτελεί την αρχή του τέλους της εσωκομματικής δημοκρατίας. Ο Γ. Λιοδάκης, στη συνέχεια, εξετάζει τη σχέση της Νέας Οικονομικής Πολιτικής (ΝΕΠ) με το επαναστατικό εγχείρημα του Οκτώβρη. Ακολουθεί η δημοσίευση Λόγου του Λένιν για την υπεράσπιση της τακτικής της Κομμουνιστικής Διεθνούς από «αριστερές ανοησίες», ώστε να προσελκυστεί στην Επανάσταση όχι μόνον η πλειοψηφία της εργατικής τάξης, αλλά όλων των εκμεταλλευομένων. Στην εκτεταμένη μελέτη του Κ. Μπατίκα Ο Οκτώβρης του 1917 και η διαρκής επανάσταση εξετάζεται η προσέγγιση της έννοιας στο έργο των Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν και Τρότσκι και η συζήτηση στο ΚΚΣΕ την περίοδο 1924-1929. Η ιστορική μελέτη του Jean-Jacques Marie αναφέρεται στον εμφύλιο πόλεμο στη Ρωσία (1917-1921) που λήγει με την νίκη της Επανάστασης. Στο άρθρο του Π. Σωτήρη Ξαναγυρνώντας στη δυαδική εξουσία εξετάζεται η δυνατότητα μιας επαναστατικής ρήξης μέσα απ’ την τομή της δυαδικής εξουσίας, που άνοιξε η επανάσταση του Φλεβάρη του 1917. Τέλος, στο άρθρο του Γ. Μανιάτη, Ο Λένιν και η πολιτιστική επανάσταση-εισαγωγικές παρατηρήσεις εξετάζεται η καταλυτική συμβολή του Λένιν στη διαμόρφωση μιας σύστοιχης με τις απαιτήσεις και τις ανάγκες της μεταβατικής κοινωνίας πολιτιστικής πολιτικής. Στο τεςύχος περιλαμβάνονται, ακόμη, τα άρθρα του Ορέστη Διδυμιώτη, Εκπαίδευση και Εργατική Τάξη και Ευαγγελή Αρ. Ντάτση, Μ. Μπαχτίν: O αφηγηματικός χρονότοπος και οι αρχαϊκές λαϊκές αναγωγές του. Στην ύλη του τεύχους περιλαμβάνονται επίκαιρα πολιτικά σχόλια.
