του Δημήτρη Σταμούλη
Οι παλαιάς δικομματικής κοπής κοκορομαχίες Τσίπρα-Μητσοτάκη, την Παρασκευή, για το ποιος μπορεί να εγγυηθεί και να εφαρμόσει καλύτερα το αστικό δόγμα «νόμος και τάξη», δεν μπορούν να κρύψουν τη βαθύτερη συναίνεση των δύο μονομάχων στα μαρμαρένια σαλόνια της βουλής. Μια συναίνεση που οδηγεί στην πιστή εφαρμογή της κυρίαρχης πολιτικής, όπως επιθυμούν το κεφάλαιο (διεθνές και εγχώριο), οι τραπεζίτες, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Όσο κι αν προσπαθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να παρουσιάσει κάθε φορά και σε διαφορετική εκδοχή το δικό της «success story», η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος της δουλειάς «βράζει» από οργή, αλλά χωρίς αυτή να μπορεί να βρει ουσιαστική αγωνιστική έκφραση σε ανατρεπτική προοπτική.
Μια σημαντική πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση υπήρξε η Συνέλευση Αγώνα που κάλεσε η Πρωτοβουλία Πρωτοβάθμιων Σωματείων για Συντονισμό την περασμένη Δευτέρα και στην οποία ανταποκρίθηκαν εκπρόσωποι και παρατηρητές από περίπου πενήντα εργατικά σωματεία, επιτροπές αγώνα, συλλογικότητες γειτονιάς και συντονισμούς. Η συνέλευση έδωσε ιδιαίτερο βάρος σε μέτωπα όπως ο αντιαπεργιακός νόμος, η αντεργατική προώθηση της αξιολόγησης δομών και εργαζομένων στο Δημόσιο, οι αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση, η επιτάχυνση των αντιασφαλιστικών αναδιαρθρώσεων, τα νέα μέτρα φορολεηλασίας, αλλά και η κατάργηση της δυνατότητας υπογραφής συλλογικών συμβάσεων, η εντατικοποίηση των ιδιωτικοποιήσεων, η επέκταση της επισφαλούς-προσωρινής εργασίας, και η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας.
Όπως σημειώνεται στην απόφαση της Συνέλευσης Αγώνα, «απέναντι σε αυτή τη μνημονιακή και βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική είναι απαραίτητη όσο ποτέ η συνεργασία των ταξικών και αγωνιστικών σωματείων και συλλογικοτήτων, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται την επίθεση που συνεχίζεται».
Η συνέλευση αγώνα εκτίμησε ότι σήμερα είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξει ενωτική αγωνιστική απάντηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος και σύγκρουση με όλο το σχέδιο και τα μνημόνια, αλλά και αυτούς που τα επιβάλουν: κυβερνήσεις-ΕΕ-ΔΝΤ -κεφάλαιο. Στο πρόγραμμα δράσης που προτείνει σε όλο το φάσμα των ταξικών σωματείων και συλλογικοτήτων, σημειώνει επτά κομβικούς άξονες πάλης για το εργατικό κίνημα την αμέσως επόμενη περίοδο. Την προάσπιση του δικαιώματος στην απεργία, ενάντια στο σχέδιο κυβέρνησης και «θεσμών» να περιορίσουν το απεργιακό δικαίωμα, για δημοκρατία στους χώρους δουλειάς. Την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων, ενάντια στην κατάργηση της κυριακάτικης αργίας, τη γενίκευση της απλήρωτης εργασίας, για αυξήσεις στις αποδοχές (μισθούς-συντάξεις, κ.α.). Την ανατροπή των αντιδραστικών αλλαγών στο Δημόσιο μέσω του μπλοκαρίσματος της «αξιολόγησης». Την ένταση του αγώνα κατά των ιδιωτικοποιήσεων των δημόσιων αγαθών. Την υπεράσπιση του δικαιώματος στη στέγαση, ενάντια στους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις λαϊκής κατοικίας και περιουσίας από κράτος, τράπεζες και funds. Την κατάργηση κάθε μορφής επισφαλούς-προσωρινής εργασίας, μέσα από διάφορα προγράμματα σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, «μαθητεία», βάουτσερ κ.α. Την προάσπιση της ειρήνης κόντρα στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς, επεμβάσεις και εξοπλιστικά προγράμματα.
Το πλαίσιο πάλης αυτό δεν είναι όμως για τα συρτάρια των σωματείων αλλά για να βγει μαζικά στους χώρους δουλειάς, σε όλα τα σωματεία, στη βάση των εργαζομένων. Όπως εύστοχα επισημαίνει η Συνέλευση Αγώνα, «δεν περιμένουμε την ψήφιση νέων μέτρων για να απεργήσουμε συμβολικά, αλλά οργανώνουμε τον αγώνα για την ανατροπή της σημερινής δραματικής κατάστασης». Απέναντι στους «πουλημένους» νέους και παλιούς κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, καλούν τα συνδικάτα να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και να οργανώσουν συνελεύσεις με στόχο την άμεση και απεργιακή κλιμάκωση με 24ωρη γενική απεργία ως τις 20 Νοέμβρη. Θέση πρέπει να πάρουν και άλλες δυνάμεις με αναφορά στο ταξικό κίνημα, όπως το ΜΕΤΑ-ΛΑΕ, που επέλεξε ξανά την αποχή των δυνάμεών του από τη συνέλευση, αλλά και το ΠΑΜΕ που επιμένει στο δικό του αυτοτελή δρόμο, καταγγέλλοντας άλλες ταξικές δυνάμεις.
Πώς συνεχίζουμε όμως; Η συνέλευση αποφάσισε να στηρίξει την πανελλαδική κινητοποίηση του Σαββάτου κατά των πλειστηριασμών. Να ενισχύσει τις κινητοποιήσεις (απεργιακές, εξορμήσεις, μπλόκα) ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και τη σημερινή νέα 24ωρη απεργία στο εμπόριο με συγκέντρωση 10 π.μ. στο Σύνταγμα. Εκφράζει την ταξική της αλληλεγγύη σε αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη –σε μετρό, ΟΠΑΠ, Λουφτχάνσα, καθαρίστριες ΕΚΠΑ, συμβασιούχοι στις υπηρεσίες ασύλου κ.α.– αλλά και στους Σύρους πρόσφυγες απεργούς πείνας.
Κομβικής σημασίας είναι για κάθε εργαζόμενο και αγωνιστική συλλογικότητα το συλλαλητήριο ενάντια στα νέα μέτρα που καλεί την Πέμπτη 9 Νοέμβρη, στις 6.30 μ.μ. στα Προπύλαια και πορεία στη Βουλή. Συλλαλητήριο την ίδια μέρα, με συγκέντρωση στο Σύνταγμα, έχει καλέσει και το ΠΑΜΕ.
