της Ηλέκτρας Γεωργίου
Η απεργία πείνας των προσφύγων για οικογενειακή επανένωση έχει φτάσει στη δωδέκατη μέρα. Ήδη έχουν εκδοθεί ιατρικά ανακοινωθέντα για την κατάσταση της υγείας τους από την ιατρική ομάδα τη Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης, όπου γίνεται αναφορά σε συμπτώματα όπως ψυχρά άκρα, υπογλυκαιμία, πτώση των σφίξεων και της αρτηριακής πίεσης, έντονη κόπωση, μειωμένα αντανακλαστικά και έντονα επιγάστρια άλγη. Περαιτέρω, η υγεία τους απειλείται από την έκθεσή στους στο κρύο και τη βροχή, σε συνδυασμό με την ηλικία τους και την κόπωση από τη φροντίδα των παιδιών, που βρίσκονται κάθε πρωί στο χώρο μαζί με τους γονείς τους κι επιστρέφουν το βράδυ στα καμπ.
Την Τρίτη 7/11, ανακοινώθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου σε δύο γυναίκες απεργούς ότι επίκειται άμεση υλοποίηση της μεταφοράς τους στη Γερμανία. Οι γυναίκες δήλωσαν πώς θα συνεχίσουν παρόλα αυτά την απεργία μέχρι να γίνουν τα αιτήματα δεκτά γιατί ο αγώνας είναι κοινός και αφορά χιλιάδες, γιατί δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν τα εισιτήρια, όπως τους υποχρεώνει η ελληνική κυβέρνηση, γιατί θέλουν να ταξιδέψουν με τα «αδέρφια τους» που κάνουν μαζί απεργία πείνας.
Την ίδια μέρα, οργανώθηκε συνέντευξη τύπου στην οποία προσκλήθηκαν φωτορεπόρτερ που έχουν καλύψει τις προσφυγικές διαδρομές αλλά και την «κανονικότητα» των προσφυγικών στρατοπέδων, στα οποία έχουν ελάχιστη πρόσβαση (λίγα λεπτά) λόγω κυβερνητικής απαγόρευσης. Ο πρόεδρος της Ένωσης Φωτορεπόρτερ Μάριος Λώλος εξέφρασε την αλληλεγγύη του σωματείου στους απεργούς δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαστε αλληλέγγυοι γι’ αυτό που βλέπουμε ως άνθρωποι, αλλά και ως εργαζόμενοι, από ταξική σκοπιά. Γιατί οι πρόσφυγες ήταν εργαζόμενοι πριν εκδιωχθούν από τον πόλεμο και είναι πάλι εργαζόμενοι, φτηνό εργατικό δυναμικό στα προάστια των ευρωπαϊκών μητροπόλεων».
Την Τετάρτη, 8/11, πραγματοποιήθηκε διαδήλωση προς τη γερμανική πρεσβεία όπου ζητήθηκε συνάντηση των απεργών με τον πρέσβη. Με μια πρωτοφανή επίδειξη σεξισμού και ισλαμοφοβίας, όπως καταγγέλλει σε ανακοίνωσή του ο Συντονισμός για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό σωματείων, φοιτητικών συλλόγων-συλλογικοτήτων (ΣΥΠΡΟΜΕ), χωρίς να δοθεί καμιά εξήγηση, επετράπη η είσοδος μόνο στους άντρες κι αποκλείστηκε η γυναίκα απεργός. «Είμαι μητέρα, όχι τρομοκράτισσα», δήλωσε η απεργός. Οι μουσουλμάνες γυναίκες δαιμονοποιούνται και μετατρέπονται σε σύμβολο απειλής για την «προηγμένη» Ευρώπη των δικαιωματικών διακηρύξεων, ειδικά όταν είναι μαχόμενες κι όχι υποταγμένες. Στη θέση των απεργών γυναικών ζητήθηκε από την πρεσβεία να συμμετέχουν στη συνάντηση εκπρόσωποι από ΜΚΟ, «γεγονός που μαρτυρά την επιχείρηση της ΕΕ για την ανάδειξη βολικών διαμεσολαβητών αντί του κινήματος αλληλεγγύης», όπως αναφέρει ο ΣΥΠΡΟΜΕ. Οι πρόσφυγες αρνήθηκαν τη εξευτελιστική «διαλογή» κι αποχώρησαν.
Την Πέμπτη, 9/11, πραγματοποιήθηκε συνάντηση των προσφύγων απεργών και μελών της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης με δύο γεν. γραμματείς του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και με τη διευθύντρια της Υπηρεσίας Ασύλου. Πέρα από γενικές υποσχέσεις ότι θα διευθετηθεί το θέμα, δεν προέκυψε τίποτα περισσότερο, ενώ έγινε προσπάθεια να εξηγηθούν οι καθυστερήσεις λόγω διοικητικών κωλυμάτων που αφορούν τη σύνθετη διαδικασία υποδοχής στη Γερμανία και το ίδιο το αεροπορικό ταξίδι. Οργή προκαλεί η υποκριτική δήλωση της Μ. Σταυροπούλου διευθύνουσας της Υπ. Ασύλου ότι «έχουν πειραχτεί οι υπάλληλοι» της υπηρεσίας από τις δηλώσεις των απεργών πείνας για την κακή αντιμετώπιση από την πλευρά της διοίκησης. Ειδικά, αν τις σκεφτούμε σε συνδυασμό με τις καταγγελίες του Σωματείου Συμβασιούχων της εν λόγω υπηρεσίας για συνεχή υποβάθμιση και περιορισμό των εργασιακών δικαιωμάτων τους, αλλεπάλληλες καθυστερήσεις στην πληρωμή των μισθών, υπερωριών και αποζημιώσεων, άρνηση δικαιώματος αναρρωτικής άδειας με πλήρεις αποδοχές, καθώς και αναδρομική περικοπή -ακόμη κι από το 2014- ημερομισθίων λόγω χορήγησης αναρρωτικών αδειών! Οι εργαζόμενοι της Υπ. Ασύλου δεν ευθύνονται επ’ ουδενί για την ασκούμενη πολιτική και τις αυταρχικές πρακτικές της διοίκησης σε βάρος των δικαιωμάτων των προσφύγων. Αντιθέτως, αποτελούν θύματα του ίδιου διοικητικού αυταρχισμού.
Μόνο οργή μπορεί να προκαλέσει η επανάληψη εκ μέρους των εκπροσώπων της κυβέρνησης των «προσφυγικών στρατοπέδων» που υλοποιεί τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, της διαβεβαίωσης πώς είναι «στην ίδια πλευρά» με τους απεργούς πείνας. Θυμηδία προκαλεί και η δήλωση του γενικού γραμματέα Υποδοχής Α. Γκουγκουλή ότι δήθεν …κοιμάται ένα χρόνο «μαζί με τους πρόσφυγες».
Είναι ανάγκη να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη στο πλευρό των προσφύγων απεργών του Συντάγματος και να στηρίξουμε τους αγώνες και τις μορφές που οι ίδιοι επιλέγουν, για να διεκδικήσουν τα αυτονόητα δικαιώματα για αξιοπρεπή διαβίωση, ελευθερία μετακίνησης, νομική αναγνώριση, ενάντια στις πολιτικές της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης.
