του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Όσοι υποστηρίζουν ότι η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν μπορεί να διαφέρει από την εσωτερική της έχουν δίκιο. Όπως δρομολογείται η ενσωμάτωση στους «χρυσούς κανόνες» της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων στην Ευρώπη, έτσι ακριβώς βαθαίνει και η εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και οργανισμούς σε βάρος των λαών της Νοτιο-ανατολικής Μεσογείου. Αμφότερες οι «καταστάσεις» απαιτούν τα αντίστοιχα «δόγματα». Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τα διαθέτει. Η Ελλάδα είναι «μια χώρα που ανήκει στο δυτικό πλαίσιο, ανήκει στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, αυτό δεν αμφισβητείται», είχε έγκαιρα (15 Μάη 2014) πει ο Αλέξης Τσίπρας. Να μια υπόσχεση που τηρεί.
Έτσι οι συνεχείς «κορώνες» περί αξιόμαχου και προστασίας της εδαφικής κυριαρχίας, από τον πολιτικό προϊστάμενο του υπουργείου Άμυνας, Π. Καμμένο φαντάζουν ακραία υποκριτικές. Η Ελλάδα συμμετέχει σε ασκήσεις του ΝΑΤΟ (ενίοτε μαζί με τουρκικές δυνάμεις). Μιας συμμαχίας που έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν εμπλέκεται σε επιμέρους διαφορές των μελών της. Γιατί; Διότι δεν αναγνωρίζει σύνορα μεταξύ των κρατών. Μόνον χώρους ασκήσεων για τις ανάγκες ασφάλειας του δυτικού κόσμου. Έτσι η Λήμνος «σβήνεται» από τους επιχειρησιακούς χάρτες και οι διεκδικήσεις της κυβέρνησης Ερντογάν στο Αιγαίο ενθαρρύνονται. O ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς επιβεβαίωσε την πολιτική αυτή με την επίσκεψη στις ΗΠΑ.
Την ίδια στιγμή είναι συνεχή τα αιτήματα για την ανανέωση της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο ως «εγγυητή» των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Το «προσωρινό μέτρο» από τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό μονιμοποιείται. Διευρύνεται κιόλας, με τη φημολογία περί νέων ΝΑΤΟικών Βάσεων σε Καλαμάτα-Αιγαίο. Έχουμε περισσότερο …ΝΑΤΟ από ποτέ.
Η διακρατική άσκηση ΗΝΙΟΧΟΣ 17 που διεξάγεται στην Ανδραβίδα με τη συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, πιστοποιεί και άλλες πλευρές της επικίνδυνης κατάστασης στην οποία μπλέκουν τον ελληνικό λαό. «Στρατηγική επιλογή» αποκάλεσε ο Π. Καμμένος, τη στρατιωτική συμφωνία με το Ισραήλ που υπέγραψε στις 31 Μαΐου του 2016. Προβλέπει «στρατιωτικές δραστηριότητες», χωρίς δημοσιοποιημένο σχεδιασμό, και στις δύο χώρες. Οι κυβερνώντες υποστηρίζουν ότι δημιουργούν έναν «άξονα σταθερότητας». Στην πραγματικότητα μπαίνουν βαθύτερα στις πλέον επιθετικές τακτικές της Βορειοατλαντικής συμμαχίας και των πιο ενεργητικών συμμάχων της.
Προφανώς, αυτή η τακτική μόνο άσχετη δεν είναι από τη λεγόμενη «αξιοποίηση του γεωπολιτικού στοιχείου». Ολοένα και πιο συχνά ακούγεται αυτό για τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Είναι δηλαδή επιλογή –και μάλιστα επιθετική– της εγχώριας άρχουσας τάξης.
Σημαντικός παράγοντας είναι αυτός των εξοπλισμών. Την επικαιρότητα θα απασχολήσει το επόμενο διάστημα η εξεταστική για τα εξοπλιστικά προγράμματα από το 2001 έως το 2004. Χωρίς δίκη προθέσεων, μπορούμε να πούμε ότι συντρέχουν οι ίδιες συνθήκες –που ευνοούν τη ρεμούλα– με τότε.
Ο Δ. Βίτσας, έκανε στη Βουλή μια σωστή εκτίμηση. Εντόπισε την αφετηρία για τις εξοπλιστικές δαπάνες, για τις οποίες ελέγχεται ότι απέσπασε μίζες που φυλάσσονται σε ελβετικές τράπεζες ο Γ. Παπαντωνίου. «Τα πάντα ξεκινούν από τα Ίμια και μία φράση που είπε ο τότε πρωθυπουργός: Υπάρχει έλλειψη δυνάμεων», επισήμανε ο αναπληρωτής υπουργός Άμυνας. Πόσο, όμως, έχουν αλλάξει τα πράγματα από τότε; Στη θέση του Κ. Σημίτη ο Π. Καμμένος. Tο υπουργείο του προαναγγέλλει θερμό επεισόδιο στην Κύπρο τον Ιούνιο και ο ίδιος ζητά ένταξη της χώρας στο αμερικανικό πρόγραμμα αγοράς των F-35. Τα κονδύλια τεράστια, διαδικασίες και συμβάσεις απόρρητες, ο νόμος «περί ευθύνης υπουργών» ενεργός. Όσο για τις ελβετικές τράπεζες, δεν αναμένεται να γίνουν λιγότερο φιλόξενες στο «μαύρο χρήμα» τα επόμενα χρόνια.
Φυσικά, οι αντικειμενικές συνθήκες κυοφορίας σκανδάλων συνυπάρχουν με το καταφανές μέγιστο σκάνδαλο, απόλυτα συμβατό με την αστική νομιμότητα: Οι εξοπλιστικές δαπάνες της Ελλάδας στο 2,3% του ΑΕΠ, την ίδια στιγμή που τα μνημόνια επιτάσσουν την μείωση των δαπανών 1,2% του ΑΕΠ. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ ξεκαθάρισε μάλιστα σε δηλώσεις του στις 14 Φλεβάρη –ανήμερα του …Αγ. Βαλεντίνου– ότι η κατάσταση θα παραμείνει έτσι. Ασυζητητί. Όλες οι χώρες-μέλη της συμμαχίας πρέπει να μοιάσουν στην Ελλάδα, να δαπανούν αντίστοιχα ποσοστά. Κανένα πρόβλημα. Κόβουμε μισθούς και συντάξεις και αγοράζουμε όπλα…
