Μεγάλες ανακατατάξεις κυοφορούνται στη λαϊκή συνείδηση, όσον αφορά τη στάση των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ. Η δυσαρέσκεια επεκτείνεται μαζί με την αντίθεση και την τολμηρή αναζήτηση δρόμων απελευθέρωσης από τα δεσμά τους.
Ακόμα και οι συστημικές δημοσκοπήσεις (που βεβαίως ανά πάσα στιγμή μπορούν να γυρίσουν τα αποτελέσματα) αναγκάζονται να καταγράψουν την αντίθεση στο ευρώ και την ΕΕ.
Πρόσφατη έρευνα της Alco κατέγραψε πως το 58% των ερωτηθέντων απάντησε ότι ήταν λάθος η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, ενώ μόλις το 38% είπε πως ήταν σωστή. Επίσης, το 41% πιστεύει πως η Ευρωζώνη δεν θα συνεχίσει να υπάρχει, ενώ το 40% πως θα συνεχίσει.
Ενδεικτικός είναι ο τρόπος που τίθεται το ζήτημα από το πρώτο τεύχος του εβδομαδιαίου δελτίου οικονομικών εξελίξεων του ΣΕΒ για το 2017: «Αν διαιωνιστεί η σημερινή κατάσταση επιτροπείας από ξένους τεχνοκράτες, η συμμετοχή της Ελλάδας στην Ενωμένη Ευρώπη είτε θα παραμείνει στα χαρτιά είτε θα λυθεί κάποια στιγμή μέσω της αποχώρησης της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση»!
Όχι, ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών δεν έγινε εχθρός της ΕΕ. Απεναντίας, αυτό που τονίζει είναι πως πρέπει να προχωρήσουν οι αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις, να τις «κάνουμε δική μας υπόθεση», για την «αποκατάσταση της εθνικής κυριαρχίας στην άσκηση των κατάλληλων δημοσιονομικών και αναπτυξιακών πολιτικών», έτσι ώστε να έρθει η καπιταλιστική ανάπτυξη εντός της ΕΕ. Υπογραμμίζει όμως ο ΣΕΒ τον κίνδυνο, εάν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, να δυναμώσει τόσο η τάση εξόδου από την ΕΕ που αυτή να γίνει πραγματικότητα.
Όλα αυτά δείχνουν πως ο πολιτικός στόχος της εξόδου από την ΕΕ και το ευρώ αναδεικνύεται από τις εξελίξεις και δένεται πιο στενά με το εργατικό – λαϊκό του περιεχόμενο, ενάντια στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.
