Παλιά και νέα «Ακροδεξιά του Κυρίου»
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΕΣΥΛΛΑΣ
Η καθαίρεση του Υπουργού Παιδείας Ν. Φίλη από τον πρωθυπουργό, ύστερα από απαίτηση του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου, αποτελεί πρόκληση για κάθε δημοκρατικό και σκεπτόμενο άνθρωπο. Φέρνει ξανά στο προσκήνιο της ιδεολογικοπολιτικής αντιπαράθεσης το πρόβλημα των σχέσεων εκκλησίας – κράτους. Κυρίως την άμεση ανάγκη να σπάσει ο «αμαρτωλός» δεσμός εκκλησιαστικό κράτος – κρατική εκκλησία, που διαστρέφει και οδηγεί σε βαθιά σήψη και κρίση και το κράτος και την εκκλησία, σε βάρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Παλιότερα, στη δεκαετία του ΄80, ο Α. Παπανδρέου πετούσε στα σκουπίδια τον ψηφισμένο νόμο για την εκκλησιαστική περιουσία μαζί και τον Υπουργό Αντώνη Τρίτση, ύστερα από τα παπαδοσυλλαλητήρια και την απαίτηση της ακροδεξιάς τρόϊκας της «Χρυσοπηγής», Χριστόδουλου – Καλλίνικου – Αμβρόσιου, τότε ηγεσίας της εκκλησίας. Ήταν η εποχή του πολιτικάντη αρχιεπίσκοπου Χριστόδουλου, που χαριεντίζονταν με τον Καρατζαφέρη, βράβευε τη Ζήμενς και ευλογούσε τη «δεξιά του Κυρίου». Εποχή που κάθε 21η Απριλίου και κάθε Πάσχα η ιερά σύνοδος της εκκλησίας με ομόφωνο πάντα ψήφισμά της, απαιτούσε την αποφυλάκιση των χουντικών πραξικοπηματιών.
Στις μέρες μας, το κακέκτυπο του Α. Παπανδρέου, ο Α. Τσίπρας απολύει τον Υπουργό Ν. Φίλη ύστερα από την απαίτηση της ιεράς συνόδου, της σύγχρονης «ακροδεξιάς του Κυρίου», στην οποία ηγείται ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Είναι η νέα εποχή του εκκλησιαστικού κράτους, όπου αμέσως μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη «Χρυσή Αυγή», ο μητροπολίτης Αμβρόσιος (αξιωματικός της Χωροφυλακής) δηλώνει ωμά (εφημερίδα «Έθνος» 23/9/13) ότι «η Χρυσή Αυγή μπορεί να αναδειχθεί σε γλυκιά ελπίδα του Έθνους, στους δυσχειμέριους καιρούς τους οποίους διερχόμεθα». Που ο μητροπολίτης Κηφισίας – Αμαρουσίου – Ωρωπού Κύριλλος, δηλώνει ωμά ότι «στη χώρα μας χρειάζεται σήμερα ένας Έλληνας Χίτλερ». Που οι αντικομμουνιστικοί λίβελοι του Πειραιώς Σεραφείμ, του Αμβρόσιου και άλλων μητροπολιτών πολλαπλασιάζονται με την έγκριση του Ιερώνυμου. Που ο ακροδεξιός συγκυβερνήτης του Τσίπρα, Π. Καμμένος, (με 9 βουλευτές και 7 υπουργούς) δηλώνει πρόθυμος να ρίξει την κυβέρνηση, αν του το ζητήσει ο συγκυβερνών αρχιεπίσκοπος! Νέα εποχή των χριστέμπορων Ταλιμπάν, που ταυτίζουν ιδιοτελώς Θρησκεία – Ορθοδοξία – Εκκλησία – Ιεραρχία με τον εαυτό τους και εμπορεύονται αισχρά τους πιστούς και «τον αναστεναγμό του καταπιεσμένου όντος», που αναζητά μεταφυσικά στη θρησκεία «την καρδιά ενός άκαρδου κόσμου», κατά τον Μάρξ.
Στις συνθήκες αυτές, η πολύχρονη υποτίμηση του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου πάλης του λαϊκού κινήματος και της Αριστεράς (ιδιαίτερα της Κομμουνιστικής) ενάντια στον θρησκευτικό σκοταδισμό και στο δίπολο εκκλησιαστικό κράτος – κρατική εκκλησία, για λόγους ψηφοθηρίας, είναι ολέθρια για τις απελευθερωτικές ιδέες, για την ίδια την ύπαρξη της Αριστεράς. Το Ν.Α.Ρ. από το 2005 έχει επεξεργαστεί συλλογικά ένα δεκάλογο με αιτήματα – στόχους πάλης του λαϊκού κινήματος.
Συγκεκριμένα:
Πρώτο, πλήρης χωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος και το σχολείο. Πλήρης απο-εκκλησιαστικοποίηση του κράτους και της δημόσιας ζωής και πλήρης αποκρατικοποίηση της θρησκείας – εκκλησίας.
Δεύτερο, κατάργηση (αναθεώρηση) του άρθρου 3 του Συντάγματος, που επιβάλλει την κρατική – επικρατούσα θρησκεία και τον επίσημο προσηλυτισμό.
Τρίτο, πλήρης και χωρίς όρους συνταγματική ανακήρυξη της θρησκείας σε αποκλειστικά ατομική υπόθεση του πολίτη καθώς και της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης. Κάθε πολίτης είναι απόλυτα ελεύθερος να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει ή να μην παραδέχεται καμία θρησκεία, δηλαδή να είναι άθρησκος και άθεος.
Τέταρτο, καμία αναφορά σε επίσημα έγγραφα (κρατικά ή δημοτικά πιστοποιητικά, ταυτότητες κ.ά.), σχετικά με το θρήσκευμα ή όχι των πολιτών.
Πέμπτο, κατάργηση του Υπουργείου «και Θρησκευμάτων». Υπουργείο, μόνο Παιδείας! Κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, των κατηχητικών και κάθε μορφής επίσημου ή ανεπίσημου προσηλυτισμού (προσευχές, κηρύγματα, παραεκκλησιαστικές οργανώσεις κ.ά.).
Έκτο,. άμεση απαλλοτρίωση χωρίς αποζημίωση (δήμευση) όλης της
εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας (ακίνητης και κινητής, αστικής και αγροτικής). Παραχώρησή της για κοινωφελή χρήση σε εργάτες γης, ακτήμονες, άνεργους και μετανάστες.
Έβδομο, άμεση κατάργηση της κρατικής μισθοδοσίας των παπάδων και δεσποτάδων. Πληρωμή τους από την εκκλησία και τους πιστούς.
Όγδοο, κατάργηση όλων των επιδοτήσεων, επιχορηγήσεων και των προκλητικών φοροαπαλλαγών στην εκκλησία και σε όλες τις εκκλησιαστικές και θρησκευτικές οργανώσεις (Μ.Κ.Ο. κ.ά.).
Ένατο, Κατάργηση του θρησκευτικού όρκου (στα δικαστήρια, του Προέδρου της Δημοκρατίας, της Κυβέρνησης, των Βουλευτών κ.ά.).
Δέκατο, Πλήρης και ουσιαστική κατοχύρωση του πολιτικού γάμου, της πολιτικής κηδείας και της καύσης των νεκρών καθώς και της πολιτικής ονοματοδοσίας των παιδιών από τους γονείς τους. Οι αντίστοιχες θρησκευτικές τελετές (γάμος, κηδεία, βάπτιση) να είναι εθελοντικές επιλογές των πολιτών που δεν παράγουν νομικά αποτελέσματα.
Πρόκειται για στόχους πάλης αστικού βεβαίως εκσυγχρονισμού, αλλά με βαθιά προοδευτικό περιεχόμενο.
