της Μαριάννας Τζιαντζή
«Το πτώμα της εύπορης Ελευθερίας», διαβάζουμε για το ανεξιχνίαστο μέχρι στιγμής έγκλημα σε σούπερ μάρκετ των βορείων προαστίων. (Ελευθερία ήταν το όνομα του θύματος.)
Μέχρι τώρα τα σούπερ μάρκετ διαφήμιζαν τις προσφορές (στις δύο σάλτσες, η τρίτη δωρεάν), τα κουπόνια, τις εκπτώσεις, τις κληρώσεις τους. Από εδώ κι εμπρός, θα αρχίζουν να διαφημίζουν την ασφάλεια των πάρκινγκ τους: άπλετος φωτισμός, κάμερες παρακολούθησης, ανιχνευτές κίνησης, υπόγεια δίχως σκιές, κόγχες και καταπακτές όπου ίσως να παραμονεύουν βιαστές και δολοφόνοι. Ψωνίστε άφοβα, κυρίες μου, κανένας δράκος δεν σας απειλεί.
Ξέραμε τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη, τον δράκο του Ντίσελντορφ και του Σέιχ Σου, τον στραγγαλιστή της Βοστόνης, τον βιαστή με το κατσαβίδι. Να όμως που το κακό μπορεί να σε βρει όχι μόνο στις υπόγειες διαβάσεις ή στους κακόφημους δρόμους, αλλά και στους ναούς της κατανάλωσης. Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, όμως και ουδεμία ευθύνη αναλαμβάνεται για ό,τι δεν έχει σχέση με το ταμείο. Η πολεοδομική νομοθεσία ορίζει προδιαγραφές για τα πάρκινγκ (ελάχιστο ύψος, αριθμός θέσεων στάθμευσης ανάλογα με την επιφάνεια του κτιρίου κ.ά.), όμως πουθενά δεν ορίζεται η υποχρέωση του καταστήματος για ασφάλεια και προστασία των πελατών του. Οι κάμερες θα καταγράψουν και οι αρμόδιοι θα διπλαρώσουν όποιον τολμήσει να κλέψει μια εξάδα αυγά, όμως ο πελάτης που βρίσκεται στο πρώτο, δεύτερο, τρίτο υπόγειο είναι ο ίδιος υπεύθυνος για τη σωματική του ακεραιότητα.
Το πτώμα «της εύπορης Ελευθερίας», λοιπόν, σε κατάσταση προχωρημένης σήψης στο τρίτο υπόγεο. Σε αργή αποσύνθεση όμως, στα έγκατα του τρίτου μνημονίου, βρίσκεται και το σώμα της ελπίδας που γεννήθηκε σε πολλούς με την «πρώτη φορά Αριστερά».
