της Ειρήνης Θάνου
Η έλλειψη σταθερού εργασιακού χώρου, ωραρίου, μισθού και κυρίως η αδυναμία να διαμορφώσει κανείς ένα σχέδιο ζωής, ενώ γενικά οδηγεί στην παραίτηση, τη φυγή και την ιδιώτευση, ταυτόχρονα διαμορφώνει προϋποθέσεις για την αντιστροφή αυτής της κατάστασης. Οι σκληρές συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα επαναπροσανατολίζουν τον οικονομικό αγώνα στο αφετηριακό του σημείο. Επανέρχονται ως βασικά επίδικα με πιο καθαρό ταξικό τρόπο η εκμετάλλευση, τα κέρδη και ο μισθός. Ενώ στη νέα σχέση που διαμορφώνει η νεολαία με την εργασία αδυνατίζει αντικειμενικά το κίνητρο της ανέλιξης μέσω αυτής. Σε αυτές τις συνθήκες μπορεί και πρέπει να προωθηθεί η οργάνωση της νέας εργατικής βάρδιας, ως καρδιά ενός πολιτικού εργατικού κινήματος που θα επιδιώξει να συντρίψει τις πολιτικές κυβερνήσεων-ΕΕ-κεφαλαίου και να θέσει τις βάσεις για μια άλλη ζωή.
Η σχέση της νέας βάρδιας με το ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα είναι αμφίδρομη. Από τη μία, το νέο εργατικό κίνημα θα εντάξει αυτό που «φέρνει» η εργατική νεολαία από την άποψη εργασιακών σχέσεων και εμπειριών. Από την άλλη, η νεολαία έχει ανάγκη ένα τέτοιο εργατικό κίνημα, που θα την καλύπτει στις συνθήκες εργασιακής γαλέρας και θα της δίνει την προοπτική συλλογικού αγώνα.
Ειδικότερα, κλάδοι όπως ο επισιτισμός-τουρισμός, οι νέες τεχνολογίες και το εμπόριο, που απασχολούν σε μεγάλο ποσοστό τη νεολαία, αποτελούν χώρους με ιδιαίτερη σημασία για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Υπό αυτό το πρίσμα, είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας νέων σωματείων, η ανανέωση των υπαρχόντων, αλλά και η δημιουργία επιτροπών αγώνα εκεί όπου οι συνθήκες είναι δυσμενείς. Προτάσσοντας την αναγκαιότητα της συλλογικής πάλης, τον εργατικό πολιτισμό και δημοκρατία, υπερβαίνοντας την επικρατούσα απογοήτευση και το αίσθημα του ανώφελου, η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος με καρδιά τη νέα βάρδια αντικειμενικά έρχεται σε σύγκρουση με τον αστικοποιημένο συνδικαλισμό ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Σε αντίθεση με αυτού του τύπου τον συνδικαλισμό, η αγωνιστική πρωτοπορία που αναδεικνύεται στους κλάδους συγκροτεί τα εργατικά σχήματα αλλά και ευρύτερες κοινωνικοπολιτικές πρωτοβουλίες που προωθούν τον ασυμβίβαστο ταξικό αγώνα και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος. Υπό αυτό το πρίσμα επιχειρούν να συμβάλλουν η «Λάντζα» στον επισιτισμό-τουρισμό και άλλα σχήματα στο συγκεκριμένο κλάδο που έχουν συγκροτηθεί σε αρκετές πόλεις πανελλαδικά, η νέα συλλογικότητα στις Τηλεπικοινωνίες-Πληροφορική-Call center και αντίστοιχα εγχειρήματα στο χώρο των αδιόριστων εκπαιδευτικών, στους ερευνητές κ.ο.κ.
Απαιτείται παράλληλα η συγκρότηση μορφών πολιτικής και κινηματικής ενοποίησης της εργαζόμενης και άνεργης νεολαίας. Με επικαιροποιημένη ανάλυση αλλά και πρωτοπόρα δράση για την υπεράσπιση του δικαιώματος των ανέργων στη δουλειά και την αξιοπρεπή ζωή. Μορφών με μετωπικά χαρακτηριστικά για την υπέρβαση του κατακερματισμού της νέας βάρδιας αλλά και τη συνάντηση διαφορετικών ρευμάτων στο εσωτερικό τους. Με ειδικό προσανατολισμό στη νέα γενιά όπου το φαινόμενο παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις. Με στόχο την ενίσχυση της προοπτικής του κοινού αγώνα εργαζόμενων και ανέργων. Μια τέτοια κίνηση είναι και η «Attack στην ανεργία και την επισφάλεια», που το τελευταίο διάστημα είχε καθοριστική συμβολή στην οργάνωση και στήριξη του αγώνα των εργαζόμενων-άνεργων στα προγράμματα ΟΑΕΔ-ΕΣΠΑ που έγιναν πλέον γνωστά ως «πεντάμηνα» στους δήμους. Αυτό το διάστημα αναλαμβάνει μετωπικές πρωτοβουλίες με άλλες αντίστοιχες συλλογικότητες για την ανάδειξη των σοβαρών προβλημάτων της νεολαίας και τη συσπείρωση δυνάμεων γύρω από ένα μάχιμο σχεδιασμό.
Η συχνή εναλλαγή από την εργασία στην ανεργία, σε συνδυασμό με την υποχώρηση του εργατικού κινήματος και των σωματείων, αναβαθμίζουν το ρόλο που μπορεί να παίξει η γειτονιά ως πόλος εργατικής συσπείρωσης. Η εμπειρία των Εργατικών Λεσχών έχει αποδείξει τη σημασία τέτοιων εγχειρημάτων ενισχύοντας τη διεκδίκηση, την ταξική αλληλεγγύη στη γειτονιά και συγκροτώντας έναν -ανεξάρτητο από το κράτος και το σύστημα- κοινωνικό και πολιτικό ιστό, ένα «σωματείο στη γειτονιά».
Μπροστά στην σημερινή μάχη για την ανατροπή του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου, συγκροτήθηκε η πρωτοβουλία «Block it νέοι/νέες ενάντια στο νέο ασφαλιστικό». Το «Block it» είναι μια ανοιχτή και εξελισσόμενη προσπάθεια, καταρχάς μιας πολύμορφης πρωτοπορίας του νεολαιίστικου κινήματος. Μιας πρωτοπορίας που σήμερα αναγνωρίζει τη σημαντική αναντιστοιχία μεταξύ του μεγέθους της επίθεσης στο ασφαλιστικό που έχουν εξαπολύσει κεφάλαιο, συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ΕΕ, ΔΝΤ και της -μέχρι τώρα- ικανότητας του νεολαιίστικου κινήματος να βάλει το δικό του στίγμα στους αγώνες που ξεσπούν και θα ξεσπάσουν τις επόμενες μέρες με αφορμή τη συγκεκριμένη μάχη. Σε αυτή την κατεύθυνση το «Block it» μπορεί να συμβάλει στην ποιοτική ενίσχυση των επιμέρους αντιστάσεων της νεολαίας, αλλά και στο συντονισμό τους. Μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση ενός κέντρου αγώνα με ενισχυμένο το στίγμα της νέας γενιάς για την ανατροπή της επίθεσης.
Όλες αυτές οι πλευρές θα μείνουν ανολοκλήρωτες αν δεν στοχεύσουν στη συσπείρωση των δυνάμεων της εργατικής χειραφέτησης. Αν δεν επιδιώκουν την όσμωση και το συντονισμό πάνω σε μια κοινή στόχευση. Καταλυτικό ρολό σε αυτή την προσπάθεια θα παίξει η συσπείρωση των πρωτοπόρων δυνάμεων των αγώνων, των σωματείων, των σχημάτων και των κοινωνικοπολιτικών πρωτοβουλιών που θα στοχεύει στην αναγέννηση του εργατικού κινήματος. Ένα εργατικό κίνημα που θα είναι εξοπλισμένο να απαντά στις σύγχρονες ανάγκες και να συγκρούεται, κατά μέτωπο, με τα «ιερά και όσια» του συστήματος.
