ΕΝΤΡΙ ΜΕΤΟ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΤΗΣ*
Πριν λίγες μέρες υπογράφτηκε Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των εργαζομένων στα ξενοδοχεία, από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατών Επισιτισμού και Υπαλλήλων Τουριστικών Επαγγελμάτων (ΠΟΕΕ-ΥΤΕ). Η ΠΟΕΕ-ΥΤΕ, για άλλη μια φορά, έδειξε ποιος είναι πραγματικά ο ρόλος της, αυτός της εργοδοτικής υποταγής και της περαιτέρω εξαθλίωσης των εργαζομένων. Για αυτό δε δυσκολεύτηκε να υπογράψει άλλη μια κατάπτυστη «συλλογική σύμβαση εργασίας».
Με τη νέα σύμβαση, η ΠΟΕΕ-ΥΤΕ συνεχίζει να κάνει τις πλάτες στα αφεντικά της, τους ξενοδόχους, παραδίδοντας στο βωμό της κερδοφορίας των αφεντικών όλες τις εργατικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζόμενων του κλάδου. Χαρακτηρίζει «νίκη» το 1% αύξηση του μισθού από την άνοιξη του 2017 και κρύβει το γεγονός ότι μέχρι τότε, σύμφωνα με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και το νέο ασφαλιστικό έκτρωμα, οι αποδοχές των ξενοδοχοϋπαλλήλων, όχι μόνο δεν θα είναι αυξημένες κατά 1%, αλλά θα έχουν μειωθεί σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό!
Αξίζει να σημειωθεί ότι στην κλαδική ΣΣΕ δεν ανοίγει «ρουθούνι» για την κατάσταση που επικρατεί στα μαγαζιά επισιτιστικού ενδιαφέροντος (καφετέριες, εστιατόρια κλπ), που οι εργαζόμενοι καλούνται να δουλέψουν ανασφάλιστοι, με μεροκάματα πείνας, με σπαστά ωράρια και με τα νέα βάουτσερ να έχουν ήδη ξεκινήσει. Ακόμα χειρότερα θα είναι τα προγράμματα πρακτικής άσκησης από ΕΠΑΣ ΙΕΚ κτλ, αφού για τους συναδέλφους που είναι σε αυτά, δεν τους εξασφαλίζεται το παραμικρό δικαίωμα, και ο μισθός τους (σε όποιες επιχειρήσεις αμείβονται…) είναι στην ευχέρεια του εκάστοτε εργοδότη. Φυσικά, για ασφάλιση δε γίνεται ούτε λόγος!
Συνολικά η νέα ΣΣΕ που υπόγραψε η ΠΟΞ αποτελεί μια σύμβαση κοροϊδία, ιδίως όταν αναφερόμαστε σε έναν κλάδο όπου τα κέρδη για τους ξενοδόχους ολοένα και αυξάνονται, όπως αποδεικνύουν άλλωστε και οι δείκτες τουριστικής ανάπτυξης (μόνο για το 2014 ο δείκτης του κύκλου εργασιών για τον τουρισμό αυξήθηκε κατά 13,4%).
Αν για την ΠΟΞ η σύμβαση αυτή «πρόκειται για ένα ακόμα πολύ σημαντικό βήμα στη συλλογική προσπάθεια θωράκισης των εργασιακών συνθηκών στον ξενοδοχειακό κλάδο», για τους εργαζόμενους του κλάδου πρόκειται για μια σύμβαση, η οποία εξασφαλίζει στους εργοδότες -μικρούς και μεγάλους- τη συνέχιση της κερδοφορίας τους στις δικές τους πλάτες και την ένταση της εργασιακή εκμετάλλευσης.
Η ηγεσία της Ομοσπονδίας ακολουθώντας τις πάγιες γραφειοκρατικές τακτικές της, με συμφωνίες «κάτω από το τραπέζι», αλλά και πάνω από αυτό, και αδιαφορώντας για τα πραγματικά αιτήματα των εργαζομένων στον κλάδο, προχώρησε σε μια ακόμη συμφωνία με την εργοδοσία. Στην ουσία, πήρε για ακόμα μια φορά ξεκάθαρη θέση, αυτή της στήριξης της εργοδοσίας και των ξενοδόχων. Γιατί, υπογράφοντας αυτήν την κατάπτυστη σύμβαση, κάνει σαφές ότι θέλει εργαζόμενους ακόμα πιο εξαθλιωμένους και βέβαια ακόμα πιο φτωχούς. Αν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι το καινούργιο ασφαλιστικό προβλέπει στην ουσία μεγαλύτερη μείωση της εισφοράς της εργοδοσίας, σε σύνδεση με την αύξηση της εισφοράς του εργαζόμενου, καταλαβαίνουμε ότι αμέσως το 1% (αν είναι δυνατόν!!!) που υπογράφηκε, μεταφράζεται αμέσως σε πραγματική μείωση του μισθού.
Αυτή η σύμβαση βρίσκεται πολύ μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων, αδυνατώντας να εξασφαλίσει αξιοπρεπή μισθούς και όρους εργασίας. Αντίθετα, κινείται ακόμα πιο πολύ και εμφανώς στην κατεύθυνση θωράκισης του ξενοδοχειακού κεφαλαίου.
Όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων στον κλάδο, δεν λαμβάνει ούτε καν τον μισθό που ορίζει η σύμβαση, δουλεύει σε εξαντλητικά ωράρια, με υπερεντατικοποιημένες συνθήκες ή ακόμη και ανασφάλιστη, μόνο ως κοροϊδία μπορούν να εκληφθούν τα σχόλια περί επιτυχίας. Το εργασιακό πλαίσιο που επιβάλλεται από κυβέρνηση και ΕΕ, δημιουργεί τις καλύτερες συνθήκες ώστε η εργοδοσία να αυξάνει τα κέρδη της μέσα από προγράμματα μαθητείας, voucher, κτλ., ενώ οι εργαζόμενοι προσπαθούν να επιβιώσουν με μισθούς πείνας.
Για όλα τα παραπάνω όμως η ηγεσία της Ομοσπονδίας σφυρίζει αδιάφορα, λειτουργώντας ενάντια στις ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων. Η ολιγωρία της Ομοσπονδίας σχετικά με την έλλειψη κλαδικής σύμβασης στον κλάδο του επισιτισμού και το τι πραγματικά συμβαίνει στους χώρους δουλειάς αλλά και για τις δεκάδες καταγγελίες από πλευράς εργαζομένων, αποδεικνύει ακριβώς τον ρόλο που παίζει η ηγεσία της. Εξάλλου, το παράδειγμα του θανάτου της συναδέλφισσας στη Ζάκυνθο, που κανένας δε μίλησε, ούτε από την εργοδοσία ούτε από την ομοσπονδία, δεν είναι μακριά. Κόντρα σε λογικές ανάθεσης και συνδιαλλαγής παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε καταπάτηση των δικαιωμάτων μας προτάσσοντας τις πραγματικές μας ανάγκες, χωρίς αυταπάτες για «νίκες» και «επιτυχίες».
*Μέλη της ΛΑΝΤΖΑ, αγωνιστικής εργατικής συσπείρωσης στον κλάδο
**Μέλη της ΛΑΝΤΖΑ, αγωνιστικής εργατικής συσπείρωσης στον κλάδο του επισιτισμού – τουρισμού
