«Δεν υπάρχει περιθώριο διαλόγου με βάση την κυβερνητική πρόταση. Πρέπει πρώτα να αποσυρθεί τελείως από το ‘‘τραπέζι’’ και να ξεκινήσει ο διάλογος από μηδενική βάση», τονίζει στο Πριν , ο Μανώλης Βαρουξάκης, αντιπρόεδρος Α.Σ. Πλατανιά. «Είναι ξεκάθαρο πως όσοι ανταποκριθούν στο κυβερνητικό κάλεσμα ψευτοδιαλόγου πάνε για να ξεπουλήσουν τον μέχρι τώρα αγώνα και να σπάσουν τα μπλόκα», τονίζει.
Συνέντευξη στον Γιώργο Τσαντίκο
Ποιες είναι οι ιδιαιτερότητες που παρουσιάζει αυτή τη φάση των αγροτικών κινητοποιήσεων; Γιατί ξεσηκώνεται ο μέσος και ο μικρός αγρότης και γιατί ο μεγαλοαγρότης;
Ο αγροτικός κόσμος, από τη μία άκρη της Eλλαδας μέχρι την άλλη, εξεγείρεται ενάντια στο ασφαλιστικό τερατούργημα που θέλει να περάσει η κυβέρνηση. Είτε μικρομεσαίος, είτε μεγαλοαγροτης, βλέπει να του αρπάζουν το εισόδημά του και να μην μπορεί πλέον να επιβιώσει. Το νέο ασφαλιστικό σε συνδυασμό με την αύξηση της φορολογίας καθιστούν μη βιώσιμες τις αγροτικές εκμεταλλεύσεις, είτε αυτές είναι μικρές είτε είναι μεγάλες. Ήδη με το προϋπάρχον ασφαλιστικό σύστημα ήταν πάρα πολλοί οι αγρότες οι οποίοι αδυνατούσαν να πληρώσουν τις εισφορές τους, πολλές φορές ακόμα και τις σχετικές ρυθμίσεις που είχαν κάνει. Σύμφωνα με το προσχέδιο του νέου ασφαλιστικού το οποίο έχει παρουσιάσει ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κατρούγκαλος, ο αγρότης πρέπει να πληρώσει 27,5% επί του καθαρού εισοδήματος του για τις ασφαλιστικές εισφορές. Υπάρχει κλιμακωτή αύξηση της φορολογίας στο 26% και έχει τέλος αλληλεγγύης 4%, έχει το τέλος επιτηδεύματος και τον ΕΝΦΙΑ για τα χωράφια που καλλιεργεί. Και όλα αυτά για την χρήση του προηγούμενου χρόνου.
Εδώ και μερικές μέρες είναι σε ισχύ μια «πρόταση διαλόγου» από την κυβέρνηση. Ποιοι ανταποκρίνονται σε αυτή και τι θέλει ακριβώς να πετύχει η κυβέρνηση;
Δεν πρέπει να γίνει σε καμία περίπτωση οποιοσδήποτε διάλογος πάνω στο σχέδιο ασφαλιστικού – ταφόπλακα του αγροτικού κόσμου. Πρέπει πρώτα να αποσυρθεί τελείως από το «τραπέζι» και να ξεκινήσει ο διάλογος από μηδενική βάση. Η κυβέρνηση, επιχειρώντας ξεκάθαρα μια κίνηση διάσπασης του αγροτικού κινήματος, καλεί σε ένα υποτιθέμενο διάλογο. Είναι, πιστεύω, ξεκάθαρο ότι όποιοι και όσοι ανταποκριθούν στο κάλεσμα αυτό, πάνε για να ξεπουλήσουν τον μέχρι τώρα αγώνα και να σπάσουν τα μπλόκα.
Ποια είναι ακριβώς η επίπτωση του «Μητρώου Αγροτών» επάνω στην αγροτική παράγωγη και τους ίδιους τους παραγωγούς;
Το περιβόητο «μητρώο αγροτών» έχει ξεκάθαρα ένα και μόνο στόχο. Αυτός δεν είναι άλλος από το να εξαφανίσει από «προσώπου γης» τον μικρομεσαίο αγρότη. Ο μέσος και ο μικρός αγρότης πολλές φορές για να συμπληρώσει το εισόδημα του αναγκάζεται να κάνει και μια δεύτερη δουλειά. Όλους αυτούς, το «μητρώο αγροτών» θα τους πετάξει έξω, με όσα σχετικά προβλέπει για τους λεγόμενους κατ’ επάγγελμα και αποκλειστικά αγρότες. Με τον τρόπο αυτό, ανοίγει η πόρτα στις πολυεθνικές επιχειρήσεις να πάρουν οριστικά και σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τον έλεγχο της παραγωγής στα χέρια τους.
Η επιχείρηση να παρουσιαστούν όλοι οι αγρότες ως «πλούσιοι και φοροφυγάδες» τι αντίκτυπο έχει στις κινητοποιήσεις;
Παρόμοιες μορφές κυβερνητικής και καθεστωτικής προπαγάνδας εκδηλώνονται σχεδόν πάντοτε. Όταν κάποια κοινωνική ομάδα εξεγείρεται διεκδικώντας τα δικαιώματα της, έρχεται αντιμέτωπη με την προπαγάνδα του συστήματος. Μπαίνει μπρος ο λεγόμενος «κοινωνικός αυτοματισμός». Το σύστημα πάντα έχει ως στόχο να διοχετεύσει την ανθρώπινη οργή και αγανάκτηση στο αλληλοφάγωμα. Έτσι και τώρα, με τις δυναμικές, μαζικές αγροτικές κινητοποιήσεις, μας παρουσιάζουν ως «πλούσιους και φοροφυγάδες» Ίσως κάποιοι βέβαια και να είναι, αλλά είναι ελάχιστοι. Η συντριπτική πλειονότητα του αγροτικού κόσμου είναι άνθρωποι του μόχθου και του μεροκάματου. Στην ουσία, είμαστε εργάτες γης και όχι επιχειρηματίες, όπως μας παρουσιάζουν. Μια μερίδα του κόσμου ενδεχομένως και να είναι εναντίον μας, αλλά οι περισσότεροι έχουν πλέον συνειδητοποιήσει ότι αν το ασφαλιστικό περάσει στους αγρότες, από εκεί και πέρα θα υπάρξει καταιγίδα αντίστοιχων μέτρων προς όλη την κοινωνία, τα οποία θα οδηγήσουν στην εξαθλίωση όλων μας. Οπότε, το σύνολο της εργατικής τάξης, μαζικά και συντονισμένα, θα πρέπει να συμπορευτεί μαζί μας στην πάλη για την ανατροπή της βάρβαρης αυτής πολιτικής.
Υπάρχουν περιθώρια κάποιας «μικρής νίκης»; Από την άλλη τι επιχειρείται να παρουσιαστεί ως τέτοια, από πλευράς κυβέρνησης αλλά και συνδικαλιστικών ηγεσιών;
Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, εάν περάσει έστω και με κάποιες μικρές τροποποιήσεις, τις οποίες υπόσχεται ο Κατρούγκαλος, θα είναι ξεκάθαρα μια νίκη για την τρόικα και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Κάποιοι «λαγοί» θα τρέξουν να μπουν σε διάλογο με τον Τσίπρα και μετά θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι κατάφεραν ελαφρύνσεις και πως νίκησε το αγροτικό κίνημα. Νίκη για τον αγροτικό κόσμο θα υπάρξει μονό με την πλήρη απόσυρση του ασφαλιστικού. Μικροβελτιώσεις και προσωρινή αναβολή της εφαρμογής του είναι στην ουσία ασπιρίνες για τον καρκίνο. Η απόσυρση του νομοσχεδίου είναι μονόδρομος επιβίωσης για τους αγρότες. Δεν μπορεί να γίνει διάλογος σε κάτι που αφανίζει τον πρωτογενή τομέα και ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για την μετάβαση στη φεουδαρχία.
Μέσα σε ΕΕ και ευρωζώνη δεν υπάρχει ζωή
Υπάρχει δυνατότητα κάλυψης των λαϊκών διατροφικών αναγκών
Ποια είναι τα «αισθήματα» απέναντι στην ΕΕ; Μια συχνή κατηγορία κατά των αγροτών είναι πως «αυτοί που το καλοκαίρι έλεγαν «μένουμε Ευρώπη» τώρα διαμαρτύρονται»…
Ο αγροτικός κόσμος πάντα, λόγω και της ύπαρξης των κοινοτικών επιδοτήσεων, έβλεπε την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν σωτήρα και σαν την μοναδική ευκαιρία να διαθέσει τα προϊόντα του σε καλές τιμές. Όμως σήμερα, με την νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, όπου οι επιδοτήσεις μειώθηκαν και θα μειώνονται συνεχώς μέχρι και το 2020, όταν και θα κοπούν τελείως, η στάση των αγροτών αλλάζει. Με τα νέα μέτρα δεν θα φτάνουν να πληρώνουμε τις φορολογικές και ασφαλιστικές μας υποχρεώσεις. Πλέον για να είσαι ανταγωνιστικός πρέπει να είσαι φθηνός, οπότε πολλές φορές πουλάμε την παραγωγή μας ακόμα και κάτω του κόστους. Έτσι, σιγά σιγά, αρχίζει ο αγροτικός κόσμος να συνειδητοποιεί ότι μέσα στην ΕΕ και την ευρωζώνη δεν υπάρχει ζωή.
Ποια παραγωγή θέλουμε τελικά; Μπορούν οι αγρότες να σηκώσουν το βάρος της κάλυψης των λαϊκών διατροφικών αναγκών;
Η αγροτική παραγωγή θα πρέπει να έχει ως αποκλειστικό της στόχο την αυτάρκεια. Πρόσβαση στην τροφή θα πρέπει να υπάρχει για όλους ανεξαιρέτως. Πρώτα θα πρέπει να μπορούμε να καλύψουμε τις διατροφικές μας ανάγκες και αν υπάρχει πλεόνασμα να στραφούμε έπειτα και στις αγορές του εξωτερικού. Η Ελλάδα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, είχε σχεδόν αυτάρκεια. Όμως με τις επιδοτήσεις, οδηγηθήκαμε στην σημερινή κατάσταση, στις μονοκαλλιέργειες. Έστρεψαν την παραγωγή μόνο σε ό,τι επιδοτούνταν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να χαθούν κάποιες καλλιέργειες και η τεχνογνωσία πάνω σε αυτές. Σήμερα οι αγρότες μπορούν να σηκώσουν το βάρος της κάλυψης των λαϊκών διατροφικών αναγκών. Χρειάζεται όμως χρόνος για να γίνει η αναδιάρθρωση καλλιεργειών. Αν κάνουμε την υπόθεση ότι αύριο αποφασίζουμε να γίνουμε αυτάρκεις, σε ένα διάστημα μόλις έξι μηνών, εκτιμώ ότι θα μπορούμε να καλύψουμε με είδη πρώτης ανάγκης την αγορά. Βέβαια για να καταφέρουμε αυτό το στόχο θα χρειαστεί και η στήριξη από γεωπόνους.
