του Γιάννη Ελαφρού
Νέο μπαράζ κινητοποιήσεων τώρα για να αποσυρθεί το ασφαληστρικό
Η ένταση της σύγκρουσης ανάμεσα στον λαό που αντιστέκεται και στην κυβέρνηση και τις άλλες μνημονιακές αντιλαϊκές δυνάμεις εκφράστηκε το προηγούμενο διήμερο, με την έκρηξη οργής των αγροτών και τις μαζικές διαδηλώσεις αγροτών και εργαζομένων στο Σύνταγμα. Όσο κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να φανεί διαλλακτική και ίσως επιχειρήσει ορισμένους ελιγμούς, το πιο σημαντικό είναι αυτό που δήλωνε το κυβερνητικό νον πέιπερ, με το οποίο απαντήθηκε άρθρο του Πολ Τόμσεν του ΔΝΤ: «Η ελληνική πλευρά συνεχίζει την κατά γράμμα υλοποίηση όσων έχουν συμφωνηθεί ανάμεσα στα δύο μέρη και μόνο αυτών». Αυτό θα πει κυβερνητική αντίσταση! Θα εφαρμόσουμε το 3ο μνημόνιο «κατά γράμμα»!
Με άλλο τρόπο το ξεκαθάρισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Β. Αποστόλου, μιλώντας στη Βουλή. «Υπό τις παρούσες συνθήκες κάθε άλλη λύση θα είχε καταστροφικά αποτελέσματα». Κι εξήγησε απαντώντας σε ερώτηση του ΠΑΣΟΚ (αλλά προφανώς σε όλα τα μνημονιακά συνεταιράκια, δηλαδή τη ΝΔ και το Ποτάμι): «μαζί ψηφίσαμε την συμφωνία για την προκαταβολή του φόρου, για την αύξηση των συντελεστών του φόρου, για την μη επιστροφή του φόρου κατανάλωσης του πετρελαίου. Όλα αυτά αναφέρονται ρητά στην συμφωνία», είπε εννοώντας το 3ο μνημόνιο. Καθώς η αναμέτρηση κορυφώνεται και η κυβέρνηση έχασε πανηγυρικά την μάχη για να αποσπάσει την υποστήριξη ή έστω την ανοχή του λαού στο ασφαλιστικό, φτάνει η ώρα για τα «μεγάλα όπλα» κι αυτά όπως πάντα είναι πολιτικά: Το περιβόητο Grexit και η απειλή εξόδου της «αριστερής κυβέρνησης». Με τον πιο χυδαίο τρόπο το είπε ο Νίκος Φίλης στη Βουλή: εκείνοι που κλείνουν τα σύνορα στην Βουλγαρία «στήνουν ένα ιδιότυπο grexit» και «πάτε χέρι χέρι με τον Σόιμπλε», είπε απευθυνόμενος στους «εγκάθετους της ΝΔ και της ΧΑ». Σε αυτές τις συνθήκες και μπροστά στις νέες δυνατότητες που δημιουργούνται για να μπλοκαριστεί το ασφαλιστικό απαιτείται η αποφασιστική συμβολή στην αγωνιστική και πολιτική κλιμάκωση από τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς: Πρώτο, μετά το μεγάλο διήμερο των αγροτών στην Αθήνα και την επιτυχημένη απεργία της 4ης Φλεβάρη δεν μπορεί να υπάρξει επιστροφή στη νηνεμία και στην αναμονή, τι και πότε θα διαμορφώσει η κυβέρνηση σε συνεννόηση με τους «σίριαλ κίλερ» ΕΕ – ΔΝΤ. Δεν μπορεί να αφεθεί πεδίο διαλόγου και διαπραγμάτευσης με τους νεοτσιφλικάδες της Δεξιάς και τους μεγαλο-επιχειρηματίες της «γραβάτας», ούτε να δοθεί χρόνος στην κυβέρνηση να ανασυνταχθεί. Οι κινητοποιήσεις δεν πρέπει να ετεροχρονιστούν για όποτε έρθει το νομοσχέδιο στη βουλή. Αυτό αποτελεί επιλογή ήττας. Οι ασφαληστρικές προτάσεις της κυβέρνησης πρέπει τώρα να αποσυρθούν! Αυτό θα αποτελέσει μια μεγάλη νίκη του λαϊκού κινήματος, που θα δώσει άλλη αυτοπεποίθηση για την αντεπίθεση ενάντια συνολικά στη μνημονιακή και καπιταλιστική βαρβαρότητα. Αγωνιστική κλιμάκωση σημαίνει ενισχυμένα αγροτικά μπλόκα, επιτροπές μπλόκων και συντονισμός τους, ενίσχυση του κοινού μετώπου με τους εργάτες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης. Αλλά σημαίνει άμεσα και αγωνιστικό ξεσηκωμό στις πόλεις, με συνελεύσεις σωματείων και συζητήσεις στους χώρους δουλειάς, διαδηλώσεις, αποκλεισμούς και εργατικά ή νεολαιίστικα μπλόκα στις πόλεις, καταλήψεις και άλλες δυναμικές ενέργειες, με νέα κορύφωση την 48ωρη απεργία, πριν φέρει το νομοσχέδιο.
Δεύτερο, μια τέτοια σκληρή αναμέτρηση απαιτεί ισχυρό πολιτικό εξοπλισμό και πρώτα και κύρια να συνδεθεί η πάλη για την ακύρωση του ασφαλιστικού με τις υπόλοιπες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις (άμεσα το φορολογικό, που αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία και το εργασιακό), το μπλοκάρισμα της μνημονιακής επέλασης και την ρήξη με την ΕΕ, το να πληρώσει το κεφάλαιο και να κερδίσουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και οι φτωχοί. Σηκώνοντας το γάντι της «απειλής» για Grexit και απαντώντας με την ανάγκη εξόδου από την ΕΕ! Το «κάψιμο» της σημαίας της ΕΕ, μέσα στις εργατικές και αγροτικές κινητοποιήσεις και από τη σκοπιά των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, είναι η καλύτερη σημαία για μια νικηφόρα πάλη απέναντι στην επίθεση κυβέρνησης – Θεσμών. Ταυτόχρονα, αφοπλίζει την δεξιά δημαγωγία (αφού η ΝΔ προσκυνά την ΕΕ) και ξεβρακώνει τους φασίστες (οι ναζί της ΧΑ δεν θέτουν θέμα εξόδου από ευρωζώνη και ΕΕ). Απ’ αυτή την άποψη δεν βοηθά η υποστολή των συνθημάτων και -πολύ περισσότερο- αιτημάτων με αντιΕΕ χαρακτήρα, από το ΚΚΕ στους αγρότες (στο όνομα αμφίβολων και επικίνδυνων τελικά συμμαχιών), ούτε βέβαια η επιμονή της ΛΑΕ σε μια ρηχή αντιμνημονιακή ρητορεία από τα παλιά.
Τρίτο, είναι εξαιρετικά αναγκαίος ο πολιτικός συντονισμός και η κοινή δράση όλων των μαχόμενων δυνάμεων του κινήματος και της Αριστεράς, με στόχο όχι επικοινωνιακό, αλλά ουσιαστικό: τη συγκρότηση ενός πανίσχυρου αγωνιστικού μετώπου αντιπολίτευσης, ρήξης και ανατροπής και ενός κέντρου αγώνα πρωτοβάθμιων σωματείων, ταξικών συνδικάτων, επιτροπών αγώνα, επιτροπών των μπλόκων, συλλογικοτήτων της γειτονιάς και της ανυπόταχτης νεολαίας, που θα πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων από τον υποταγμένο συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ.
