Το 2016 μας ωθούν να έχουμε την μοίρα των παππούδων μας δείχνοντάς μας τον δρόμο της μετανάστευσης. Να φύγουν αυτοί και να πάνε να ζήσουν με τους πολιτικούς συνοδοιπόρους τους στις Βρυξέλες. Να μείνουμε εδώ και να παλέψουμε να ανατραπεί το ασφαλιστικό έκτρωμα. Θα μείνουμε εδώ και θα γίνουμε το αγκάθι στις πληγές τους.
του Σταύρου Μαραγκουδάκη
Σαν έτοιμη απο καιρό η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έρχεται να συνεχίσει αυτό που άφησαν στη μέση οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Για άλλη μια φορά – πως θα μπορούσε να ήταν αλλιώς – στο στόχαστρο της επίθεσης ο κόσμος της εργασίας και τα πληβειακά στρώματα της νεολαίας. Μια νεολαία που πλέον οι επιλογές που τις δίνονται είναι είτε η μετανάστευση είτε η σιωπή και η αναμονή στο περιθώριο, με ένταξη σε ένα φαύλο κύκλο μισοεργασίας μισοανεργίας.
Η επίθεση συνεχίζεται και αν σηκώσεις κεφάλι έρχεται η προβοκάτσια των κάθε λογής «Πρετεντέρηδων» για να θυμίσει πως μας θέλουν σιωπηλούς. Έτσι έγινε και την Πέμπτη 21 Γενάρη, που η συλλογικότητα «attack στην ανεργία και την επισφάλεια» πήρε την πρωτοβουλία να πραγματοποιήσει -στα πλαίσια της διαδήλωσης για το (αν)ασφαλιστικό- παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο της υφυπουργού ανεργίας Ρέας Αντωνοπούλου και έσπευσαν τα παπαγαλάκια του «yes sir» ναι την χαρακτηρίσουν τρομοκρατική (!) επίθεση κουκουλοφόρων.
Αυτό που πραγματικά τους τρομοκρατεί είναι η δυναμική που κυοφορείται εντός της σημερινής νέας γενιάς. Μια νέα γενιά που πραγματικά δεν έχει να χάσει απολύτως τίποτα παρα μόνο να κερδίσει αν σπάσει το τείχος της σιωπής που θέλουν να επιβάλουν και διεκδικήσει μια ζωή με δικαιώματα αντί της γαλαρίας που τις προσφέρουν.
Σε μια εποχή που ο παγκόσμιος παραγόμενος πλούτος αρκεί για να ζήσει δυο και τρείς φορές ο πληθυσμός της γης, η νεολαία καλείται να διεκδικήσει το αυτονόητο, να έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και να μην ζητά απο την κουτσουρεμένη σύνταξη (που θέλουν να την περικόψουν και άλλο) των γονιών χαρτζιλίκι για παυσίπονο.
Σε μια Ελλάδα που έχει την πιο μορφωμένη νέα γενιά απο ποτέ αυτή καλείται να διεκδικήσει το δικαίωμά της να ασκήσει την επιστήμη της με μόνη προϋπόθεση το πτυχίο της, χωρίς άλλους όρους και προϋποθέσεις και με αξιοπρεπείς όρους εργασίας. Μόνιμη και σταθερή εργασία με αποδοχές στο ύψος των αναγκών μας και όχι στο όριο που θέτουν οι κάθε λογής χαρτογιακάδες της ΕΕ και των προγραμμάτων ΕΣΠΑ.
Ούτε «μπλοκάκια», ούτε πεντάμηνα, ούτε «μαύρα». Εδώ και τώρα σταθερές σχέσεις μόνιμης εργασίας. Εδω και τώρα πενθήμερο και μείωση του ωραρίου εργασίας. Ούτε ξεροκόμματο επαιτείας των 400 ευρώ, ούτε 800 ευρώ για 6 ήμερες εργασίας απο 10 ώρες η κάθε μέρα. Εδω και τώρα μισθοί στο ύψος των αναγκών της σημερινής εργαζόμενης νεολαίας που ασφυκτιά.
Πάλη ενάντια στο καθεστώς σύγχρονης δουλείας που εντάσσεται ο νεολαίος «μπλοκάκιας». Μια μορφή εργασίας ούτως ή άλλως απαράδεκτη αφού εργάζεσαι ως μισθωτός χωρίς να σου αναγνωρίζονται τα δικαιώματα του μισθωτού, όπως άδειες, εισφορές για ασφάλιση κλπ. Με το νέο ασφαλιστικό έρχεται να βαθύνει περαιτέρω το καθεστώς γαλέρας που βιώνει στην εργασία του. Αρκεί κάποιος να αναλογιστεί με αριθμούς το πόσο περικόπτεται το σημερινό του εισόδημα. Μόνο με την εφαρμογή του ασφαλιστικού από εκεί όπου ένας εργαζόμενος με «μπλοκάκι» είχε ως καθαρή αμοιβή τον μήνα ας υποθέσουμε 800 ευρώ, αυτή αυτόματα πέφτει στα 600. 200 ευρώ μείωση μισθών σε μια νύχτα.
Το 2016 μας ωθούν να έχουμε την μοίρα των παππούδων μας δείχνοντάς μας τον δρόμο της μετανάστευσης μιας ολόκληρης γενιάς. Να φύγουν αυτοί και να πάνε να ζήσουν με τους πολιτικούς συνοδοιπόρους τους στις παχυλές καρέκλες των Βρυξελών. Να μείνουμε εδώ και να παλέψουμε να ανατραπεί αυτό το ασφαλιστικό έκτρωμα και μαζί όλος ο μνημονιακός οδοστρωτήρας των δικαιωμάτων μας. Δεν θα μπούμε σε σύγχρονα καραβάνια εργασιακής αναζήτησης, θα μείνουμε εδώ και θα γίνουμε το αγκάθι στις πληγές τους.
Πάλη συνολική, όχι συνθηκολόγησης και οπισθοφυλακής. Απαιτούμε να μην κατατεθεί – να αποσυρθεί το νομοσχέδιο του ασφαλιστικού. Μαζί με αυτό απαιτούμε την συνολική κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων και των μεταρρυθμίσεων. Το μόνο success story που έχει δει ο εργαζόμενος κόσμος και η νεολαία απο την μνημονιακή επέλαση είναι η πρώτη θέση σε επίπεδο Ευρώπης στην ανεργία και η δεύτερη στον κόσμο (πίσω από τη Νότιο Αφρική). Ήρθε η ώρα οι 1,5 εκατομμύριο άνεργοι και άλλοι τόσοι επισφαλώς εργαζόμενοι να πετάξουν στην ανεργία και την επισφάλεια όσους τους οδήγησαν στα όρια της εξαθλίωσης.
Πάλη για την ήττα και την ανατροπή κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Όχι για να έρθει ο μιντιοπρόβλητος Κυριάκος της γνωστής οικογενείας, δεν εναποθέτουμε τις ελπίδες μας σε δοκιμασμένες επιλογές του παρελθόντος. Δεν διαλέγουμε διαχειριστή, γιατί δεν θέλουμε να διαχειριστούμε την μιζέρια μας αλλα να την ανατρέψουμε.
Πάλη για την ανατροπή της πολιτικής του μαύρου μετώπου ΕΕ – ΔΝΤ – κεφαλαίου. Δεν μας πείθουν πια οι κραυγές για την σωτηρία των ΕΣΠΑ και των δανεικών που θα μας τα ζητήσουν πίσω διπλά και τρίδιπλα. Σωτηρία των ΕΣΠΑ ξέρουμε πια οτι σημαίνει στην καλύτερη πέντε μήνες ανασφάλιστης εργασίας χωρις καμία ιατροφαρμακευτική περίθελψη. ΕΣΠΑ σημαίνει ότι σε ενδεχόμενο εργατικό ατύχημα παίζεις τη ζωή σου κορώνα γράμματα , όπως έγινε με τον 35χρονο εργαζόμενο στα πεντάμηνα Γιώργο Σταμέλο.
Πάλη στα χέρια των εργαζομένων και των πληβειακών στρωμάτων της νεολαίας και όχι στα χέρια του κάθε λογής Παναγόπουλου. Οργάνωση των αντιστάσεων και συντονισμός απο τα κάτω. Για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα που μόνο γνώμονα θα έχει την επιβολή των διεκδικήσεών μας και όχι το παζάρεμα τους (το ξεπούλημα τους στην πραγματικότητα) στα τραπέζια της διαπραγμάτευσης με εκπροσώπους είτε της κυβέρνησης είτε του κεφαλαίου.
