του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Τα μηνύματα που δίνουν με κάθε τρόπο οι δανειστές, ένας από τους βασικούς εν Ελλάδι εκφραστές τους ο επικεφαλής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας, αλλά και οι κατευθείαν εκπρόσωποι του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου είναι σαφή: Το πολιτικό σύστημα με «διακομματικό», όσο και ξεκάθαρο τρόπο πρέπει να είναι εγγυητής της απαρέγκλιτης εφαρμογής των μνημονίων τόσο στο σήμερα όσο και στα επόμενα χρόνια. Η απαίτηση αυτή εκφράζεται με μία λέξη: Συναίνεση. Κι από ότι φαίνεται η κυβέρνηση προσπαθεί αμέσως να προσαρμοστεί σε μία αγωνιώδη προσπάθεια να διατηρήσει την δυνατότητα άσκησης της κυβερνητικής εξουσίας χωρίς άλλους συνεταίρους. Προς το παρόν τουλάχιστον…
Την …πολιτική πλατφόρμα της προσαρμογής ανέλαβε την Παρασκευή να παρουσιάσει ο πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ο οποίος καθόλου τυχαία παρενέβη στο θέμα κατά την ομιλία του στον προϋπολογισμό. Όπως ξεκαθάρισε «υπάρχει πεδίο συνεννόησης -και εννοώ ευρύτατης συνεννόησης -με τις επιμέρους διαφοροποιήσεις σε διάφορα θέματα; Βεβαίως και υπάρχει. Βέβαια, θα αναφερθώ στο προσφυγικό όπου έγιναν, απ’ ό,τι φαίνεται, κάποια βήματα στο Προεδρικό Μέγαρο, τουλάχιστον απ’ όσους ήταν εκεί, αλλά εξ όσων γνωρίζω και από τη συζήτηση μέσα στη Βουλή ενδεχομένως αυτό το ζήτημα, δηλαδή το προσφυγικό θέμα, τυγχάνει και ευρύτερης, θα μπορούσε να πει κανείς, σύμπτωσης κάποιων κεντρικών απόψεων». Παράλληλα, ο Ν.Βούτσης, ζήσε συνολική συμφωνία για τα θέμα του ασφαλιστικού, του εργασιακού και του χρέους στην βάση των σημερινών εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ, απολύτως συμβατών με τις επιδιώξεις του μνημονίου.
Για την κοινωνική ασφάλιση επισήμανε ότι είναι εφικτή «μία συμφωνία στη βάση της μη μείωσης των συντάξεων» την ίδια στιγμή που ο αρμόδιος υπουργός Γ.Κατρούγκαλος έχει ξεκαθαρίσει ότι με την λέξη «συντάξεις» η κυβέρνηση εννοεί αποκλειστικά τις κύριες και όχι τις επικουρήσεις που πρόκειται να εξαφανιστούν σταδιακά δημιουργώντας συνταξιούχους των 400 και 500 ευρώ. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του Ν.Βούτση: «Είπε ο Πρωθυπουργός να υπάρξει μία συμφωνία ότι δεν θα μειωθούν οι συντάξεις. Άρα, τι εννοεί; Διότι, είναι προφανές πως υπάρχουν «συν-πλην» και μέσα στον Προϋπολογισμό και αλλού -τα έχουμε δει όλοι- και άρα, να αναζητηθούν από κοινού οι λύσεις, τα καλάθια, οι κουμπαράδες -έτσι τα λένε- μεσομακροπρόθεσμα, όχι ad hoc, για μία χρονιά». Μάλιστα στην ίδια λογική εγκωμίασε την θέση που πήρε ο Ν.Δένδιας για το θέμα αναφέροντας πως «θέλω να εξάρω ως προς αυτό, το ότι στην ομιλία του ο κ. Δένδιας πραγματικά είπε για το Ασφαλιστικό να φτιάξουμε έναν κουμπαρά σε σχέση με τη δημόσια περιουσία και την αξιοποίησή της και το έβαλε στη συζήτηση. Και επαναλαμβάνω, ότι χρειάζεται αυτό να το εξάρει κανείς». Αποκαλυπτικός ήταν ο Ν.Βούτσης και για το εργασιακό ζητώντας «ένα αρραγές μέτωπο για να ξανάρθουν οι συλλογικές συμβάσεις», στην λογική όμως των βέλτιστων πρακτικων στην Ε.Ε όπως έχει ήδη εξαγγελθεί, ενώ παραδέχθηκε πώς την ίδια στιγμή «υπάρχει απαίτηση, ιδίως από πλευράς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η απελευθέρωση των απολύσεων, παραπέρα ελαστικών σχέσεων». Τέλος για το χρέος επισήμανε ότι «υπάρχουν διάφορες πλευρές, πλούσιος διάλογος και επιστημονικός και άλλος για το πώς θα μπορούσε να διεκδικηθεί από τη χώρα η μεγαλύτερη δυνατή απομείωση του χρέους. Πάμε μαζί σε αυτό το πράγμα. Δεν καταλαβαίνω γιατί όχι». Οι παραπάνω εκκλήσεις συναίνεσης είναι φανερό πώς επιχειρούν πλαγίως να επιλύσουν και το θέμα της …κοινοβουλευτικής ρεζέρβας που πρέπει να υπάρχει διαθέσιμη αφού ήδη η κυβέρνηση έχει ισχνη πλειοψηφία μόλις 153 βουλευτών. Αλλωστε μετά την αλλαγή των χρονοδιαγραμμάτων που επιτρέπουν την ψήφιση του κύριου όγκου των δεσμεύσεων για ασφαλιστικό –εργασιακά να ψηφιστεί τους πρώτους μήνες του 2016 δίνονται και τα κατάλληλα χρονικά περιθώρια.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ήδη η κυβέρνηση έχει εκκινήσει μία σειρά από συναινετικές διαδικασίες σε επιμέρους πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής. Ενδεικτικός είναι ο περίφημος διάλογος για την παιδεία, η επιτροπή που δημιουργείται για την λεγόμενη «αφαλιστική μεταρρύθμιση», τα ζητήματα της αξιοποίησης των κεφαλαίων της Τράπεζας Επενδύσεων (εκεί υπάρχει ένθερμη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ) καθώς και στο θέμα των ΜΜΕ. Ειδικά στο ζήτημα αυτό στόχος είναι η διακομματική σύγκλιση για την λειτουργία του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης αφού επιβάλλεται και συνταγματικά, πράγμα που θα οδηγήσει και σε αντίστοιχες «συνεννοήσεις» για το μοίρασμα της πίτας εφόσον δεν προκριθεί άλλη λύση.
