του Γιάννη Ελαφρού
Ισχυρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα στείλει σαφέστατο μήνυμα αριστερό και ανατρεπτικό
Το φως ή το σκοτάδι; Τον ψηλό ή τον κοντό; Αυτόν που κάθεται αριστερά ή εκείνον που κάθεται δεξιά (γιατί άλλη διαφορά περί Αριστεράς και Δεξιάς δεν είναι εύκολο να διακρίνει κανείς); Μπροστά σε παρόμοια (αστεία) διλήμματα βρίσκονται οι εκλογείς, εάν αφεθούν στο νανούρισμα των γκάλοπ και του -νέας κοπής- δικομματισμού. Κι όμως τα πράγματα δεν είναι καθόλου αστεία, ούτε επιτρέπουν ψήφο χαλαρή, χαβαλέ ή αποχή.
Προειδοποιούμε πως από Δευτέρα, το αστικό μπλοκ εξουσίας που στήριξε το «Ναι» και η Ιερή Συμμαχία κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ, με όπλο τη μνημονιακή κυβέρνηση που θα σχηματίσει ο μνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ, ή η μνημονιακή ΝΔ με τσόντες από ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΑΝΕΛ, θα εξαπολύσουν σαρωτική επιδρομή, σύμφωνα με τις αυστηρότατες δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου, που όλοι μαζί ψήφισαν στις 14 Αυγούστου.
Ο Α. Τσίπρας ζητά ψήφο για να ξεμπερδέψει με το «παλιό» και υπόσχεται μια πιο ανθρώπινη διαχείριση του μνημονίου. Παρά την τρομερή τους απογοήτευση, υπάρχουν εργαζόμενοι που διστάζουν να τα σπάσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ, φοβούμενοι την επιστροφή της Δεξιάς. Σήμερα όμως η επαναφορά του διλήμματος είναι εντελώς χωρίς νόημα. Πρώτο, γιατί έχουν και οι δύο το ίδιο πρόγραμμα, το 3ο μνημόνιο. Δεύτερο, γιατί το παλιό, αστικό πολιτικό προσωπικό, ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ το ανέστησαν: από την εκλογή του Π. Παυλόπουλου μέχρι το ξέπλυμα του ΠΑΣΟΚ. Τρίτο, γιατί με αυτούς θα συγκυβερνήσουν, όπως έχουν ήδη πει κυβερνητικά στελέχη, ανοίγοντας πόρτες σε ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι.
Για τον μαχόμενο και λαϊκό κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ, που αγωνίστηκε μαζί με το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε κρίσιμες μάχες την προηγούμενη πενταετία (παρά τις διαφορές), για τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ και όσους ψήφισαν με περηφάνεια «Όχι» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιούλη κόντρα σε θεούς και δαίμονες (ευρώ, ΕΕ, αφεντικά, ΜΜΕ, πολιτικό κατεστημένο) υπάρχει επιλογή στην αυριανή κάλπη, το ψηφοδέλτιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – εκλογική συνεργασία με ΕΕΚ και ανένταχτους-ες της Αριστεράς. Όχι γιατί συμφωνούμε σε όλα. Αλλά γιατί η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ στέλνει ένα σαφές, αριστερό και ανατρεπτικό μήνυμα, διαφορετικό και πιο ξεκάθαρο από όλα τα άλλα. Και να γιατί:
Πρώτο, είναι η πιο αποφασιστική καταδίκη των μνημονίων και της επίθεσης του μαύρου μετώπου κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ. Όχι μόνο μετράει στο μαύρισμα και στο να “κοντύνει” η μνημονιακή, οπισθοδρομική κομπανία (ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι – ΑΝΕΛ) και οι δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής, αλλά σημαδεύει ευθύβολα στην καρδιά, τον εχθρό: την ΕΕ, το κεφάλαιο, τον καπιταλιστικό μονόδρομο, την επιτροπεία και τον κοινοβουλευτικό ολοκληρωτισμό. Δεν χτυπά μόνο τις συνέπειες, παλεύει για να ξεριζώσει τις αιτίες.
Δεύτερο, είναι ψήφος συμβολής στην μαχητική, εργατική, λαϊκή και νεολαιίστικη, αριστερή αντιπολίτευση της επόμενης μέρας. Μια αντιπολίτευση που θα γίνει κυρίως στους δρόμους και όχι στους διαδρόμους της βουλής, με όπλο ένα ταξικά ανασυγκροτημένο, εργατικό και λαϊκό κίνημα.
Τρίτο, είναι ψήφος καταδίκης της λογικής «δεν υπάρχει εναλλακτική» χωρίς μνημόνια, δεν υπάρχει ζωή εκτός ευρώ και ΕΕ, στην οποία έχει ενταχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τη ΝΔ και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα. Δεν πρέπει να αφήσουμε η χρεοκοπία της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ για φιλολαϊκή αλλαγή εντός ευρώ και ΕΕ, σε συμφωνία με το κεφάλαιο, να οδηγήσει στην λογική πως «δεν μπορεί να γίνει τίποτα», να μετατραπεί σε ιστορική ήττα της Αριστεράς. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «δεν παραδέχεται τη νύχτα» και προβάλλει σήμερα την αναγκαιότητα – δυνατότητα ενός άλλου δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής, με κομβικό σημείο σήμερα την ρήξη – έξοδο από ευρώ και ΕΕ.
Τέταρτο, είναι ψήφος μετωπική και ενωτική, χωρίς να συμβιβάζεται με μέτωπα προκάτ (όπως της ΛΑΕ), αρνούμενη τον απομονωτισμό του ΚΚΕ. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, παρά τις αδυναμίες και υστερήσεις της, συμβάλλει σταθερά και έμπρακτα στην μετωπική συσπείρωση της ανατρεπτικής Αριστεράς, στην προώθηση του αντικαπιταλιστικού πόλου, που τόσο αναγκαίος είναι σήμερα.
Πέμπτο, η ψήφος στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ψήφος – συμβολή στην Αριστερά που πάει μέχρι το τέλος, μέχρι τη νίκη, ειδικά σήμερα που ο ΣΥΡΙΖΑ πετά τους αγώνες του λαού και τα ιδανικά της Αριστεράς στον μνημονιακό βούρκο και στη σαπίλα της αστικής διαχείρισης. Είναι ψήφος ρήξης και ανατροπής, αλλά και αναζήτησης, διαλόγου, αξιοπιστίας, συσπείρωσης, ελπίδας πως η Ιστορία δεν τελείωσε. Πως η ντροπή της 14ης Αυγούστου δεν αποτελεί το μέλλον της Αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά η αρχή του τέλους της διαχειριστικής και ξεπουλημένης αριστερής ενσωμάτωσης. Είναι ψήφος για μια Αριστερά αντικαπιταλιστική και σύγχρονα κομμουνιστική και -ακριβώς γι’ αυτό- μαχόμενη καθημερινά για την ανατροπή της βαρβαρότητας, για να ανθίσει ξανά η ελπίδα μέσα από τους λαϊκούς αγώνες.
Περήφανα λοιπόν, αύριο, ΑΝΤΑΡΣΥΑ – εκλογική συνεργασία με ΕΕΚ και ανένταχτους-ες, για τις εργατικές, λαϊκές και νεολαιίστικες ανταρσίες από Δευτέρα.
