Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε εθνική συνεργασία με τα κόμματα του σάπιου και λαϊκά καταδικασμένου αστικού πολιτικού κατεστημένου (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Ποτάμι), πραξικοπηματικά και σε πλήρη αντίθεση με τη λαϊκή θέληση, ψήφισε νέο μνημόνιο. Με την πράξη αυτή αυτοαναγορεύτηκε ως «αριστερή παρένθεση» και μάλιστα με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο. Παραχαράσσοντας το περήφανο «Όχι»του λαού, ξεπουλώντας το ωμά στους ευρωδολοφόνους και το εγχώριο κεφάλαιο.
Ο Τσίπρας συνεχίζει να δικαιολογεί την άθλια επιλογή του ως «μάχη με το χρόνο», ως απάντηση στον εκβιασμό «της Δευτέρας». Και ζητάει ξανά την ανοχή του λαού και της κομματικής του βάσης. Το Γενάρη του 2015 ο Τσίπρας ως πρωθυπουργός ζήτησε και πάλι «χρόνο». Πάγωσε το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης και το «σκίσιμο των μνημονίων» για να «διαπραγματευτεί» φιλολαϊκή λύση με την ΕΕ. Στις 20 Φλεβάρη με την περίφημη συμφωνία γέφυρα – στην ουσία πλήρη αποδοχή του ληστρικού χρέους και των προηγούμενων μνημονίων – ο Βαρουφάκης με διαταγή Τσίπρα ζήτησε ξανά «χρόνο» 4 μηνών. Και συνεχίστηκε η «σκληρή διαπραγμάτευση» με αντάλλαγμα το πάγωμα των προγραμματικών νομοσχεδίων πλην ελάχιστων εξαιρέσεων.
Και όταν ο χρόνος συμπυκνώθηκε τόσο πολύ, η υπόκωφη αντίδραση του κόσμου επέβαλλε το δημοψήφισμα και το απρόσμενα μαζικό «Όχι», ο Τσίπρας το ακύρωσε μονοκονδυλιά και έχει το θράσος να ζητά ξανά «χρόνο». Τριών ετών αυτή τη φορά, με νέο χρέος 55 δισ. (που κατά τα άλλα δεν είναι βιώσιμο), νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα και αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις. Χρόνο για να «έρθει το επενδυτικό πακέτο και η ανάπτυξη».
Τέρμα το παραμύθι! Ο χρόνος που ζητάει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι χρόνος για να εξοντώσει το λαό και το κίνημα, να ξεφτιλίσει-συρρικνώσει την αριστερά (όπως στην Κύπρο), να σταθεροποιήσει το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και την ανασύνταξη του μαύρου μετώπου.
Τέτοιο χρόνο πλέον δεν του δίνει η φτωχολογιά και καμιά τίμια δύναμη της αριστεράς. Δεν έχουμε χρόνο. Πρέπει να ξεκινήσει η μάχη για την ανατροπή του νέου μνημονίου, για τη νίκη του «Όχι» της ρήξης.
