του Μάκη Γεωργιάδη
Μείζον θέμα για τη λειτουργία της κυβέρνησης εξακολουθεί να προκαλεί και μόνο η παρουσία του Γιάννη Πανούση ως αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη. Φυσικά σχεδόν κανείς πλέον δεν συζητά τις προεκλογικές εξαγγελίες του ΣΥΡΙΖΑ που έκαναν λόγο για κατάργηση των ΜΑΤ και για συνολική αναδιάρθρωση της ΕΛΑΣ η οποία θα είχε ως προσανατολισμό την απομόνωση και εντέλει τη διάλυση των μονάδων εκείνων της αστυνομίας που εμπλέκονται σε άγριες κατασταλτικές επιχειρήσεις, ακόμη και σε ρατσιστικά εγκλήματα. Αντί γι’ αυτό, η κυβέρνηση, με πρωτοβουλία του ίδιου του πρωθυπουργού, παραδίδει επιπλέον την αρμοδιότητα και τη διοίκηση των μυστικών υπηρεσιών στον υπουργό που έχει προκαλέσει την πιο σφοδρή εσωκομματική αναταραχή.
Θα ήταν άδικο ασφαλώς να αποδώσει κανείς την αυτονόμηση των διωκτικών αρχών ή ακόμη και την εμπλοκή παρακρατικών μηχανισμών στο πλαίσιο ενός οικοδομημένου πλέον «κράτους έκτακτης ανάγκης» στη σημερινή κυβέρνηση ή σε μεμονωμένα πρόσωπα όπως ο Γ. Πανούσης. Το πρόβλημα ωστόσο επικεντρώνεται σε αυτήν ακριβώς τη διατήρηση των αυταρχικών δομών, στην προσπάθεια εξωραϊσμού και εντέλει στην κατοχύρωση και επέκταση της αυτονομημένης δράσης τους, υπό την κάλυψη μιας «αριστερής κυβέρνησης» και κατ’ επέκταση του λαϊκού παράγοντα. Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις από βήματος της Βουλής του αναπληρωτή υπουργού ότι στην επιτελούμενη προσπάθεια «συμφιλίωσης της Αστυνομίας και του πολίτη», κάποιοι απαξιώνουν και υπονομεύουν έναν ολόκληρο θεσμό όπως αυτόν της Αστυνομίας. Έτσι, με την αρωγή του εκδοτικού κατεστημένου, υπερπροβάλλονται καβγάδες μεταξύ της προέδρου της Βουλής και του υπουργού, οι οποίοι προκαλούν ως και θυμηδία καθώς αφορούν το φλέγον -για την ελληνική κοινωνία- ζήτημα, εάν τα ΜΑΤ θα μπορούν ή όχι να …κατουράνε στις τουαλέτες της Βουλής. Ως προς την ουσία, πλήρες σκοτάδι.
Θέμα ουσίας φυσικά είναι πως εξαιτίας της στάσης Πανούση έχει διχαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ περιστατικά όπως η «επιχείρηση σκούπα» εναντίον νεολαίων του ΣΥΡΙΖΑ έξω από τα ΕΛΠΕ, με αφορμή διαμαρτυρία για το θάνατο τεσσάρων εργατών, μάλλον επιβεβαιώνουν τους φόβους και την κριτική περί αυτονομημένων μηχανισμών και του ιδιαίτερου ρόλου που έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας ο Γ. Πανούσης. Έτσι παρατηρούνται φαινόμενα διχασμού και εντός των γραμμών της κοινοβουλευτικής ομάδας του κυβερνώντος κόμματος με τον υπουργό Εσωτερικών Ν. Βούτση να παρέχει πληρη κάλυψη στον αναπληρωτή του, τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Φίλη να συνιστά σε συνέντευξή του να σταματήσει ο Γ. Πανούσης τις δημόσιες παρεμβάσεις του και μια σειρά βουλευτές να εμφανίζονται εξοργισμένοι με τη συνολική στάση του τελευταίου. Συνολικά ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως, όπως σε κάθε αστική δημοκρατία που σέβεται τον εαυτό της, έτσι κι εδώ είναι απολύτως απαραίτητος ένας ισχυρός κατασταλτικός βραχίονας. Το σημαντικό είναι, ότι όπως κι αν αυτά ονομαστούν, είναι αδύνατο να περάσουν χωρίς ισχυρή αστυνομία ενώ επιπλέον επιδιώκεται και η οργανική ένταξη των μυστικών υπηρεσιών στις επιχειρήσεις καταστολης. Γι’ αυτό άλλωστε και ο εξαιρετικά επιτελικός ρόλος του αναπληρωτή υπουργού που αναλαμβάνει υπό τον δικό του συντονισμό αστυνομία και ΕΥΠ.
