Όχι «δημιουργικό», όπως υπόσχεται η κυβέρνηση, αλλά εφιαλτικό φαίνεται ότι θα ειναι και αυτό το Σαββατοκύριακο. Οι διαβεβαιώσεις περί «τελικής ευθείας», περί της συμφωνίας που συντάσσεται και καθαρογράφεται, διαψεύδονται από τις εξευτελιστικές για την Ελλάδα δηλώσεις των εταίρων και δανειστών, καθώς και πλήθους παραγόντων, όπως της Γουόλ Στριτ Τζέρναλ που ζητά την αποστολή τελεσίγραφου στη χώρα μας. Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα; Η αποστολή βομβαρδιστικών αεροπλάνων;
Η ποινή, που είναι η ισόβια καταδίκη της Ελλάδας στη λιτότητα, τον εξανδραποδισμό και την υποτέλεια, έχει ήδη αποφασιστεί. Μένει ο τρόπος που θα ανακοινωθεί και θα γίνει αποδεκτή χωρίς να προκληθεί πολιτικός σεισμός. Το ενδεχόμενο να μην ψηφιστεί από το σύνολο των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ είναι ορατό. Όμως αφενός ο Σταύρος Θεοδωράκης διαβεβαιώνει ότι ανήκει στη συμμαχία των «προθύμων» που θα ψηφίσουν τη συμφωνία, εξουδετερώνοντας έτσι το ενδεχόμενο μιας μικρής ανταρσίας του Αριστερού Ρεύματος του ΣΥΡΙΖΑ, αφετέρου ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς τονίζει ότι η ψήφιση της συμφωνίας είναι θέμα κομματικής πειθαρχίας και άρα οι διαφοροποιήσεις δεν θα γίνουν αποδεκτές.
Ο μεγάλος απών είναι αυτός που βρίσκεται στην πτέρυγα των μελλοθανάτων, δηλαδή ο ίδιος ο λαός. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι εργάζεται για «το καλό του» αφού όμως του έχει αφαιρέσει πλήρως το λόγο. Η επίτευξη συμφωνίας απαιτεί ένα λαό μουδιασμένο, αδρανοποιημένο, και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει τίποτα για να οργανώσει, να κινητοποιήσει το λαό, να τον καταστήσει υποκείμενο των εξελίξεων. Κι ας λέει ο Μανώλης Γλέζος ότι «χρωστάμε στις γενιές που έρχονται να βγούμε στο δρόμο για να πούμε στους τοκογλύφους πως δεν έχουμε άλλο αίμα να δώσουμε…»
Το καθαρογράψιμο της ποινής θα πάρει ακόμα χρόνο, λένε οι «θεσμοί», ενώ οι αισιόδοξες δηλώσεις της κυβέρνησης θυμίζουν το γνωστό ανέκδοτο με τον τύπο που πέφτει από τον 35ο όροφο ενός ουρανοξύστη και, λίγο πριν από την πρόσκρουση στο πεζοδρόμιο, μονολογεί «έως εδώ καλά πάμε».
