του Νίκου Νίτη
Την προηγούμενη Παρασκευή 13/3 έξω από το κτήριο της ΔΕΥΑΜ (Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Μείζονος Περιοχής) Βόλου γίναμε μάρτυρες πρωτοφανούς για τα χρονικά του δήμου μας αστυνομικής βίας, ίδιας και απαράλλακτης με τη βία της εποχής των Σαμαροβενιζέλων, καθώς σε συνεδρίαση της δημοτικής επιχείρησης για το ζήτημα του νερού απαγορεύτηκε η παρουσία δημοτών και μελών κινήσεων-συλλογικοτήτων. Το ΔΣ θα ψήφιζε για τον κανονισμό άρδευσης. Το αποτέλεσμα ήταν να τραυματιστεί ένας συμπολίτης μας από τα ΜΑΤ και να γίνουν ρίψεις χημικών ενάντια στους παρευρισκόμενους. Για την ψήφιση του κανονισμού, εκτός από τα ΜΑΤ ο νέος δήμαρχος κάλεσε επιπλέον σεκιούριτι και μπράβους της νύχτας καθώς και λίγους οπαδούς του, για να μπλοκάρουν την είσοδο των κατοίκων στην αίθουσα της συνεδρίασης. Με την ψήφιση του κανονισμού άρδευσης επιχειρείται η παραπέρα πρόσδεση των νερών του Πηλίου με το μέλλον της ΔΕΥΑΜΒ, όπως επίσης και η υλοποίηση της απόφασης του 2013 του τέως δημάρχου Π. Σκοτεινιώτη για δικαιοδοσία πάνω στα νερά της άρδευσης. Η ΔΕΥΑΜΒ είναι δημοτική επιχείρηση, νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, χρεωμένη με 40 εκατομμύρια ευρώ. Σύμφωνα με δηλώσεις του δημάρχου Αχ. Μπέου, εξετάζεται το ζήτημα να μπει σε διαδικασία πτώχευσης ή να αλλάξει χέρια. Πλαγίως και βήμα-βήμα επιχειρείται να προσεγγίσουν οι ιδιώτες τη διαχείριση των εξαιρετικών σε ποιότητα νερών του Πηλίου μέσω των γνωστών ΣΔΙΤ (Συμπράξεις Δημοσίου Ιδιωτικού Τομέα) ή ακόμα και του ξεπουλήματος της επιχείρησης. Η δυνατότητα υπάρχει, καθώς το πλαίσιο λειτουργίας των δήμων ορίζεται και από την ΕΕ μέσω διάφορων προγραμμάτων, την κυβερνητική πολιτική καθώς και από τον νόμο του Καλλικράτη, ο οποίος ευνοεί τις παραπάνω μεθοδεύσεις. Επίσης είναι γνωστά πλέον συγκεκριμένα πρόσωπα που δρουν στο περιβάλλον του Μπέου και διατέλεσαν σύμβουλοι και του προηγούμενου δημάρχου Σκοτεινιώτη, τα οποία εμπλέκονται στο θέμα της διαχείρισης του νερού.
Οι πολίτες του Βόλου δεν έμειναν αδρανείς στα σχέδια αυτά. Δημιούργησαν μια κίνηση για τα νερά, η οποία ανέλαβε την ενημέρωση των κατοίκων της περιοχής και ειδικότερα των χωριών του Δήμου Βόλου. Το αποτέλεσμα αυτών των κινήσεων ήταν να γίνουν λαϊκές συνελεύσεις με μεγάλη μαζικότητα στα χωριά και να δεσμεύσουν και τα μέλη των τοπικών συμβουλίων να στηρίξουν το αίτημα κατά της ιδιωτικοποίησης, καθώς και ότι την ευθύνη της διαχείρισης των νερών οφείλει να την έχει ο δήμος σε συνεργασία με τις πρώην κοινότητες και όχι η ΔΕΥΑΜΒ. Το όλο θέμα ήδη έχει αρχίσει να γίνεται γνωστό και στο λαό του Βόλου το τελευταίο χρονικό διάστημα, παρά την αποπροσανατολιστική τακτική του δημάρχου και των τοπικών ΜΜΕ, τα οποία δεν τοποθετούνται στην ουσία του θέματος παρά σε δευτερεύοντα ζητήματα διαχείρισης.
Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν βρεθεί στην κίνηση αυτή πάντοτε κριτικά και στο πλαίσιο της κοινής δράσης για το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης του νερού, καταδεικνύοντας τους πραγματικούς ενόχους αυτής της διαδικασίας που δεν είναι άλλοι από την άρχουσα τάξη η οποία επιζητεί να πάρει τεράστια κέρδη από τη διαχείριση των νερών και την πολιτική της ΕΕ για το συμφέρον όσων πολυεθνικών εταιρειών δραστηριοποιούνται στο χώρο του νερού.
Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας αναφέρεται: «Τα γεγονότα που διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες στην πόλη μας με επίκεντρο την ψήφιση νέου κανονισμού άρδευσης και τον έλεγχο των νερών του Πηλίου από τη ΔΕΥΑΜΒ αποτελούν την καλύτερη απόδειξη πως η υπόθεση βρομάει. Δεν θα επιστρατεύονταν διαφορετικά το σύνολο του κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού (εισαγγελία, αστυνομία κ.λπ.), ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι και μπράβοι καθώς και μέρος της δημοτικής παράταξης του Μπέου (αυτοί ήταν οι περιβόητοι “αγανακτισμένοι κάτοικοι”…), απλά και μόνο για να μην παρευρεθεί ο λαός του Βόλου στη συνέλευση του ΔΣ της ΔΕΥΑΜΒ. Οι εικόνες αυτές δεν αποτελούν ακραία παραφωνία, αλλά το παρόν μιας κοινωνίας που” οι ιδιωτικοποιήσεις συνεχίζουν να αποτελούν “ευρωπαϊκή δέσμευση” και για να υλοποιηθούν χρειάζονται μηχανισμό καταστολής ο οποίος όχι απλά θα μένει στο απυρόβλητο, όχι απλά δεν θα αφοπλίζεται, αλλά θα γίνεται διαρκώς συστατικό κομμάτι στην εποχή εμπέδωσης και μονιμοποίησης των Μνημονίων. Τα συμφέροντα που εποφθαλμιούν τα κοινωνικά αγαθά όπως το νερό είναι μια πλευρά της ιστορίας.
Η άλλη είναι πως η δημοτική αρχή επιχειρεί να ποινικοποιήσει συνολικά τις λαϊκές διεκδικήσεις. Το κάλεσμα που απεύθυνε ο Μπέος για συγκέντρωση “αγανακτισμένων κατοίκων” δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μια επίφαση κοινωνικής νομιμοποίησης των μεθοδεύσεών του και κυρίως μετουσίωσης του υπόκοσμου σε τηρητή της “νομιμότητας”. Το κάλεσμα εξάλλου αυτό δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από το αντίστοιχο κάλεσμα τού τότε δημάρχου Πατρέων που οι αποδέκτες του δολοφόνησαν τελικά τον Νίκο Τεμπονέρα. Η μετατροπή του Βόλου σε Μονακό μήπως τελικά αναζητάει και νεκρό; Η μήπως η λαϊκή εντολή που δόθηκε στον Μπέο πριν ένα χρόνο αποτελεί λευκή επιταγή που θα προβάλλεται διαρκώς ως επιχείρημα εξαγοράς μιας ένοχης σιωπής; Προτού βιαστεί κάποιος να απαντήσει, καλό θα ήταν να σκεφτεί πρώτα τον βαρύ τραυματισμό του Β. Γαλανόπουλου έξω από τη ΔΕΥΑΜΒ».
