KKE – Ψηφοδέλτια «σίγουρης εγγύησης»

Το ΚΚΕ παρουσίασε πρώτο από όλα τα κόμματα το πρωί της Πέμπτης τα ψηφοδέλτιά του για τις εθνικές εκλογές της 25ης Γενάρη. Ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην ομιλία του μίλησε για διάκριση της πρακτικής του ΚΚΕ από τις πρακτικές των αστικών κομμάτων στην κατάρτιση των συνδυασμών «με συναλλαγές, μετεγγραφές και βρόμικα αλισβερίσια και όλες τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις να οργιάζουν». Το ΚΚΕ επιχειρεί να εμφανιστεί σαν η τίμια σταθερή δύναμη και ζήτησε από τον κόσμο να επιβραβεύσει «τις σταθερές αρχές, τη σίγουρη εγγύηση, τη σωστή αξιοποίηση της πείρας, την εμπιστοσύνη σε θέσεις και τη συνεπή αγωνιστική δράση για τα συμφέροντα του λαού μας». Το ΚΚΕ μιλάει πλέον για μια άλλη διακυβέρνηση σήμερα «και όχι για το απώτερο μέλλον» έχοντας προφανώς δεχτεί εισηγήσεις ότι το μεγάλο μειονέκτημα της πολιτικής του γραμμής σε επικοινωνιακό επίπεδο είναι πως δεν υπόσχεται άμεση χειροπιαστή λύση στην εξαθλίωση των εργαζομένων σε αντίθεση με την κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, για να γίνει αυτή η «διακυβέρνηση σήμερα» και να έρθει η αλλαγή, πρέπει να αλλάξουν οι συσχετισμοί υπερ του ΚΚΕ καθώς όπως σημείωσε ο ΓΓ «μόνον αν ακολουθήσουμε το δρόμο που προτείνει το ΚΚΕ, θα βγούμε στις φωτεινές λεωφόρους του μέλλοντος». Το πιο ξεκάθαρο λοιπόν που προτείνει ο Περισσός είναι το αιώνιο σύνθημα «ισχυρό ΚΚΕ» στην αναβαθμισμένη εκδοχή τού «πιο ισχυρό ΚΚΕ». Η τοποθέτηση της Αλέκας Παπαρήγα ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας θέλει να δείξει τη συνέχεια του κόμματος και τη διάθεση αξιοποίησης της εμπειρίας της. Το ΚΚΕ αυτήν τη φορά δεν έχει να επιδείξει κάποιο ηχηρό όνομα που να συμβολίζει την ωρίμανση της «λαϊκής συμμαχίας». Αντί για αναγνωρίσιμους αντιπροβάλλει «αγωνιστές και αγωνίστριες της ζωής, των λαϊκών αγώνων, κοντά στο λαό, στη νεολαία, αγωνιστές της δουλειάς, της επιστήμης, της τέχνης, της μόρφωσης» που μπορεί τα προηγούμενα χρόνια να ήταν σε άλλα κόμματα αλλά τώρα είναι κοντά στο ΚΚΕ. Το 1999, όταν το ΚΚΕ σημείωσε αύξηση της επιρροής του, έκανε κάποια ανοίγματα στον πατριωτικό χώρο και σε προσωπικότητες, τα περισσότερα εκ των οποίων αποδείχτηκαν εφήμερα και αναποτελεσματικά με εξαίρεση την περίπτωση της Λιάνας Κανέλλη. Η έλλειψη στα ψηφοδέλτια νέων αναγνωρίσιμων προσώπων που να σηματοδοτούν μια διεύρυνση στην κοινωνία είναι μια τακτική κόντρα στην προσωποκεντρική αντίληψη η οποία εφαρμόστηκε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές και θα ήταν λαθεμένη υπεραπλούστευση να τη βαπτίσουμε λύση ανάγκης.