του Γιώργου Δελαστίκ
Μέχρι να αρχίσει η προεκλογική εκστρατεία την εβδομάδα που τελείωσε, η οποία ήταν η πρώτη χωρίς γιορτές, φτάνει ήδη στο τέλος της την εβδομάδα που αρχίζει αύριο, αφού την Κυριακή ψηφίζουμε! Αυτές κι αν είναι εκλογές άρπα κόλλα! Αυτό όμως καθόλου δεν σημαίνει ότι αυτές οι εκλογές είναι ασήμαντες. Κάθε άλλο. Πρόκειται για τις πιο σημαντικές μέχρι τώρα βουλευτικές εκλογές στα 40 χρόνια της Μεταπολίτευσης, οι οποίες μάλιστα θα σηματοδοτήσουν τον ενταφιασμό και σε επίπεδο κομματικών συσχετισμών του διπόλου ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που κυριάρχησε αυτή την τεσσαρακονταετία. Το ΠΑΣΟΚ σκόρπισε, έγινε σκόνη! Μετά την αναμενόμενη ήττα της και η ΝΔ θα υποστεί βιαιότατη, διαλυτική κρίση. Θα ζήσουμε πολύ ενδιαφέρουσες ανατροπές εκ βάθρων όχι φυσικά του πολιτικού συστήματος αλλά του κομματικού σκηνικού.
Αυτονόητο φυσικά είναι ότι, για να έχουμε ρόλο στα όσα πρόκειται να γίνουν, πρέπει η επιρροή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ θα ενισχυθεί και εκλογικά. Είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι θα ξεπεράσουμε το ποσοστό του 0,33% που είχε πάρει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τον Ιούνιο του 2012. Άλλη σημασία έχει όμως το 0,4%, άλλη το 0,7%, άλλη η υπέρβαση του 1%, όπως και να το κάνουμε. Δεν πετάμε στα σύννεφα. Γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολη η ουσιώδης αύξηση του ποσοστού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ. Είμαστε όμως υποχρεωμένοι να το παλέψουμε μέχρις εσχάτων. Στρατιές αριστερών στρέφονται αυτή τη φορά προς το ΣΥΡΙΖΑ. Αφενός τούς γοητεύει η ιδέα επιτέλους ένα κόμμα που αυτοχαρακτηρίζεται αριστερό να σχηματίσει κυβέρνηση στην Ελλάδα, κάτι το οποίο δεν έχει συμβεί ποτέ, αφετέρου ελπίζουν ότι μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει οπωσδήποτε οικονομική ανακούφιση στα λαϊκά και μεσαία στρώματα. Αυτό που δεν καταλαβαίνει ο κόσμος είναι ότι, αν ο λαός ρίξει την ψήφο του υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και κατόπιν αράξει στον καναπέ και περιμένει να εισπράξει «ανακούφιση», την έχουμε βάψει! Αν ο λαός δεν βρίσκεται συνεχώς στους δρόμους για να διεκδικεί, μια χαψιά θα κάνουν οι Γερμανοί και η οικονομική ολιγαρχία της Ελλάδας την κυβέρνηση Τσίπρα! Ανεξάρτητα από τις προθέσεις της, η κυβέρνηση Τσίπρα θα μετατρεπόταν ταχύτατα σε συστημική, σε όργανο δηλαδή εξυπηρέτησης των συμφερόντων του συστήματος.
Σε επίπεδο κομματικών σχηματισμών, μόνον η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπορεί να ηγηθεί ενός τέτοιου διεκδικητικού, μαχητικού λαϊκού κινήματος. Το κατά πολύ ισχυρότερο ΚΚΕ ούτε θέλει ούτε μπορεί να το κάνει αυτό. Όλοι έχουν καταλάβει ότι δεν υπάρχει χειρότερος εφιάλτης για την ηγεσία του ΚΚΕ από μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ! Αυτό έχει αποκόψει εντελώς το ΚΚΕ από όλες τις αριστερές μάζες που δεν είναι ψηφοφόροι του. Η ολοκληρωτική κατάρρευση της εκλογικής επιρροής του από το 8,48% του Μαΐου του 2012 –το υψηλότερο ποσοστό που είχε πάρει από το… 1985 (!) ως κόμμα– στο αβυσσαλέο 4,50% του Ιουνίου του 2012, ένα μόλις μήνα αργότερα, αποδεικνύει ότι ακόμη και οι μισοί ψηφοφόροι του τού γύρισαν την πλάτη. «Θα ήταν αδιανόητο το ΚΚΕ να δείξει την παραμικρή ανοχή (σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), γιατί τότε θα έκανε ένα μεγάλο ιστορικό λάθος που θα ισοδυναμούσε με προδοσία του λαού» τόνισε ο ΓΓ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μιλώντας στη Λάρισα. Σύμφωνα, λοιπόν, με το ΚΚΕ, συνιστά «προδοσία του λαού» η ανοχή σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Όχι απλά η ανοχή αλλά η κυβερνητική συνεργασία Φλωράκη και Μητσοτάκη –δηλαδή του ΚΚΕ με τη ΝΔ– κατά την περίοδο Τζαννετάκη το 1989, γιατί δεν έχει χαρακτηριστεί εκατό φορές «προδοσία του λαού»; Και η κυβέρνηση Ζολώτα –δηλαδή η τριμερής συνεργασία σε κυβερνητικό επίπεδο ΚΚΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ– γιατί δεν έχει χαρακτηριστεί χίλιες φορές «προδοσία του λαού»; Εδώ κάτι βρομάει – και βρομάει πολύ!
Γνωρίζουμε ότι τα όσα έγιναν με τις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα ούτε στο ΚΚΕ ούτε στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να τα θυμάται ο κόσμος. Φωτίζουν με ένα ιδιαίτερο τρόπο τις σημερινές θέσεις αυτών των κομμάτων. Δεν ισχυριζόμαστε ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν πολιτικές απόψεις, αλλά όλοι οι πολιτικοί θέλουν να συγκαλύπτονται οι σκοτεινές περίοδοι της δράσης τους. Το ΝΑΡ, που τότε αποσχίστηκε από το ΚΚΕ και σήμερα αποτελεί τον κορμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν βαρύνεται με σκοτεινές περιόδους πολιτικής δράσης που θα επιθυμούσε να αποκρυβούν και να ξεχαστούν. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ προβάλλει τις καθαρές της θέσεις, για να διεκδικήσει καλύτερες δυνατότητες μέσω του μαζικού εργατικού κινήματος για την επίτευξη φιλολαϊκών κατακτήσεων. Έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι και εμείς βρισκόμαστε υπό πίεση από το κοινωνικοπολιτικό ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Ευελπιστούμε όμως ότι, όχι απλά θα αντέξουμε, αλλά ότι θα αυξήσουμε ισχυρά το ποσοστό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ. Όσο κι αν ποτέ δεν μας άρεσε αυτό που θα πούμε, έχουμε διαπιστώσει πως όταν υπάρχει ρεύμα υπέρ της Αριστεράς, ναι μεν αυτό που ωφελείται πρωτίστως είναι το πιο συμβιβαστικό κομμάτι της, αλλά ταυτόχρονα ενισχύονται πολύ ή λίγο όλες οι αποχρώσεις της, ακόμη και οι πιο ριζοσπαστικές. Έτσι και στις εκλογές της άλλης Κυριακής, όσο κι αν η ψήφος στην επαναστατική Αριστερά απαιτεί υψηλότερο επίπεδο πολιτικής συνειδητοποίησης, είμαστε βέβαιοι ότι πολύ περισσότεροι θα είναι οι αριστεροί που θα ψηφίσουν «δαγκωτό» ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ παρά στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές!
Ως και το πλήρως περιθωριοποιημένο πολιτικά ΚΚΕ ελπίζουμε ότι κάτι θα «τσιμπήσει» κι αυτό σε ψήφους και ποσοστό από το ρεύμα υπέρ της Αριστεράς που έχει δημιουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο κι αν το μισεί θανάσιμα!
