Ο Φορτσάκης θέλει να κάνει τα ΑΕΙ… Γιουροβίζιον!

«Πώς αισθάνεστε πού είστε το πιο μισητό πρόσωπο στην Ελλάδα σήμερα;» είχε ρωτήσει πριν από τέσσερα χρόνια ένας βρετανός ανταποκριτής τον τότε υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου σε μια συνέντευξη Τύπου – και όλοι ξέρουμε πώς κατάντησε ο τότε πανίσχυρος υπουργός. Σήμερα μια παρόμοια ερώτηση θα μπορούσε να υποβληθεί στον Θ. Φορτσάκη, το πιο μισητό πρόσωπο στο χώρο της ανώτατης εκπαίδευσης, τον πρύτανη που αγωνίζεται λυσσασμένα για να εξαφανίσει το φοιτητικό κίνημα, το άσυλο και τις δημοκρατικές ακαδημαϊκές ελευθερίες. Όχι γιατί είναι από τη φύση του «κακός», αλλά γιατί αυτός ο ρόλος τού έχει ανατεθεί από τις μνημονιακές πολιτικές και επιχειρηματικές εξουσίες, γιατί με αυτό τον όρο εξελέγη, όπως εξελέγη, πρύτανης. Στο όνομα της καταπολέμησης της «ανομίας» (δηλαδή των καταλήψεων) και τις ημέρες της επετείου της κατάληψης και της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, δηλαδή της μεγαλύτερης «ανομίας» της μεταπολεμικής περιόδου, ο Φορτσάκης ουσιαστικά ζητά την κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων και την εισαγωγή της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας για θέματα όπως οι καταλήψεις. Μετά το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο έρχεται το πανεπιστήμιο-Γιουροβίζιον! Ύστερα από την πανελλήνια κατακραυγή που ξεσήκωσε η πρότασή του, πήγε να τα μπαλώσει, εξηγώντας ότι δεν επιδιώκει την κατάργηση των φοιτητικών συλλόγων, απλώς τη διεύρυνση της συμμετοχής: «κλικ» και «λάικ» από τον καναπέ αντί για διάλογο και αντιπαράθεση επιχειρημάτων διά ζώσης. Επικαλούνται τη «δημοκρατία και την τήρηση των κανόνων της» αυτοί που αποφεύγουν σαν ο διάολος το λιβάνι κάθε συζήτηση για δημοψήφισμα τα τελευταία 40 χρόνια: ούτε για την ΕΟΚ, το ΝΑΤΟ, το ευρώ, το ευρωσύνταγμα ή τα Μνημόνια. Είναι αυτονόητο ότι η επιδιωκόμενη κατάργηση του φοιτητικού συνδικαλισμού συνδέεται ευθέως με τον αντισυνδικαλιστικό νόμο που λέει ότι για να αποφασιστεί μια απεργία θα πρέπει να ψηφίσουν το 50% + 1 των εργαζομένων. Ο Κ. Λάσκαρης, υπουργός Εργασίας της κυβέρνησης Καραμανλή, έμεινε στην ιστορία επειδή το 1976 απαίτησε την κατάργηση της πάλης των τάξεων. Ο πρύτανης του ΕΚΠΑ Θ. Φορτσάκης θα μείνει στη νεότερη ιστορία επειδή απαιτεί την κατάργηση του φοιτητικού κινήματος. Μόνο που ούτε η ταξική πάλη ούτε το φοιτητικό κίνημα μπορούν να καταργηθούν, όποιο όπλο κι αν χρησιμοποιηθεί: από τα τανκς του Παπαδόπουλου μέχρι τα ΜΑΤ των Σαμαρά-Βενιζέλου και τους πρυτάνεις τύπου Φορτσάκη.