του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Οι σατανιστές του Μεσαίωνα θυσίαζαν έναν κόκορα προκειμένου να κάνουν επίκληση στον Εωσφόρο και να εμφανιστεί εμπρός τους! Οι «μνημονιακοί σατανιστές» της δικομματικής κυβέρνησης σπεύδουν σήμερα να κάνουν τη δική τους… τελετή: Να «θυσιασουν», μισθούς, θέσεις εργασίας, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα προκειμένου να εμφανιστεί η τρόικα στην Αθήνα για τον τελευταίο «έλεγχο» της χρονιάς!
Ουσιαστικά το δίπολο κυβέρνησης-τροικανών θα δώσει μία ακόμη παράσταση «διαπραγμάτευσης» στο φόντο του νέου Μνημονίου που έχει στην πραγματικότητα συμφωνηθεί για τον επόμενο χρόνο. Σε αυτή τη λογική κινούνται οι εκατέρωθεν δηλώσεις.
Σαφέστατος ήταν ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Τ. Ράις δηλώνοντας πως η επιστροφή της τρόικας στην Αθήνα θα εξαρτηθεί από την απόκριση της ελληνικής κυβέρνησης ώστε να υπάρξει «παρουσίαση ενός πλήρους πακέτου προτάσεων πολιτικής». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «είναι σημαντικό η Ελλάδα να προχωρήσει με τις δημοσιονομικές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό των δημοσιονομικών θεσμών της». Αντίστοιχες ήταν και οι διαρροές από τις Βρυξέλλες όπου οι συνήθεις… «ανώνυμοι αξιωματούχοι» δήλωναν την Παρασκευή ότι δεν υπάρχουν νεότερα για το αν και το πότε θα επιστρέψει η τρόικα στην Αθήνα.
Φυσικά όταν οι τροϊκανοί μιλούν για «πλήρη πολιτική πρόταση» και «εξυγίανση» δεν κάνουν γενικές και αόριστες αναφορές. Είναι πολύ συγκεκριμένα τα σημεία που ζητούν και λαμβάνουν δεσμεύσεις και άμεση υλοποίηση.
Πρώτον και κύριον, το ασφαλιστικό όπου παραμένει κεντρικό ζητούμενο να υπάρξουν νέες μειώσεις στις συντάξεις, καινούργιες ενοποιήσεις ταμείων αντιστοιχισμένες με τις αναλογιστικές μελέτες που δεν έχουν δει το φώς της δημοσιότητας πλην όμως είναι γνωστές στους «σχεδιαστές» της νέας ασφαλιστικής ανατροπής. Εξυπακούεται ότι η νέα αντιασφαλιστική λαίλαπα θα είναι πρόσθετη στις μειώσεις των συντάξεων που ούτως η άλλως θα προκύψουν από τον νέο τρόπο υπολογισμού ο οποίος θα ισχύσει από 1/1/2015 εξαιτίας της ήδη ψηφισμένης «μνημονιακής» ασφαλιστικής νομοθεσίας.
Απαιτούν παράλληλα να… «πιαστεί το πλάνο» των 5.500 απολύσεων στο Δημόσιο εως τις 15 Δεκεμβρίου, καθώς και να ισχύσει το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων από το 2015. Επ’ αυτού απαιτούν εφαρμογή των υπαρχόντων νόμων για τους συμβασιούχους και τους λεγόμενους «επίορκους», καθώς και την ολοκλήρωση των διαδικαστικών για τις μειώσεις στις αποδοχές των δημόσιων υπαλλήλων.
Στις απαιτήσεις περιλαμβάνεται και η άμεση αλλαγή του νόμου 1264/90 που αφορά τη λειτουργία του συνδικαλιστικού κίνηματος. Συγκεκριμένα ζητούν κυρίως τον δραστικό περιορισμό των δυνατοτήτων κήρυξης απεργιακής κινητοποίησης, θεσμοθέτηση της εργοδοτικής ανταπεργίας και ασφυκτικούς περιορισμούς στη συνδικαλιστική δράση.
Τέλος ζητούν «σιδερένιους» φορολογικούς μηχανισμούς για την είσπραξη του ΦΠΑ και συνολικά της οφειλόμενης φορολογίας με τα αντίστοιχα μέτρα πίεσης προς τα λαϊκά στρώματα.
Από την πλευρά της η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύεται φυσικά την ουσία των παραπάνω μέτρων, αφού δεν αποτελούν μονομερείς απαιτήσεις των δανειστών αλλά σχεδιασμό επεξεργασμένο με την εγχώρια πλουτοκρατία. Ζητούμενο είναι η σταδιακή προώθηση του ασφαλιστικού και επιχείρημα η ύπαρξη πολιτικού κινδύνου για τη σταθερότητα της προσηλωμένης στη μνημονιακή πολιτική κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Σαμαράς και Βενιζέλος επιδιώκουν να παρατείνουν τα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των αλλαγών στην ασφάλιση έως τα μέσα του 2015 (έχοντας υπ’ όψιν τους φυσικά να περάσουν και τον «κάβο» της προεδρικής εκλογής). Τα θέματα του Δημοσίου και των αλλαγών στην εργατική νομοθεσία ήδη έχουν μπει στην τελική ευθεία μετά τησυνάντηση που είχαν Σαμαράς-Βενιζέλος, όπου συζητήθηκαν λεπτομέρειες του όλου σχεδιασμού και το πότε θα κατατεθούν τα σχετικά νομοσχέδια.
Ως αντίβαρο η δικομματική κυβέρνηση θα κινηθεί προπαγανδίζοντας το άνοιγμα συζήτησης για την ελάφρυνση του χρέους και κυρίως της εξόδου από το Μνημόνιο.
Αυτά την ώρα που διαψεύδονται πανηγυρικά από τον ίδιο τον υπουργό Οικονομικών ο οποίος σε συνέντευξή του την προηγούμενη εβδομάδα ήταν σαφέστατος για την ύπαρξη ουσιαστικά καινούργιου Μνημονίου, έστω κι αν δε αποκαλείται έτσι. Όπως υποστήριξε, «οι πιστωτές της χώρας θα συνεχίσουν να έχουν μοχλούς πίεσης προς την Ελλάδα» αφού «εναι αρκετά δισεκατομμύρια, πάνω από 6 δισ. ευρώ τα επόμενα χρόνια. Γι’ αυτά μπορούν να πουν: αφού δεν συνεχίζεις τις μεταρρυθμίσεις, δεν σου τα δίνουμε. Άρα είναι ένας μοχλός πίεσης».
