Από σπόντα – 9/11/2014

••• Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι και ένας τακτικός ελιγμός, αλλά δυστυχώς φαίνεται να είναι κάτι περισσότερο • Μιλάμε για την παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την αναγκαιότητα της πολιτικής συναίνεσης στο θέμα της εκλογής Προέδρου και του ορισμού ημερομηνίας εκλογών • Και σε αυτό έχει μάλλον δίκιο ο Πρετεντέρης
• Μοιάζει σαν να «είναι το μισό βήμα, για το άλλο μισό έχουμε καιρό μέχρι τη Άνοιξη» • Προφανώς εννοείται εδώ ότι μέχρι την Άνοιξη θα έχει τεθεί επί τάπητος και το μείζον θέμα του χρέους (αυτό κι αν απαιτεί συναίνεση) και επίσης θα έχει κορυφωθεί το μείζον δίλημμα (και σε τούτο δεν έχει άδικο ο Σταύρος Θεοδωράκης) αν η παρούσα Βουλή θα ανοίξει διάπλατα το κεφάλαιο της αναθεώρησης του Συντάγματος • Ε, δεν είναι και λίγα…
••• Μάλλον όμως, για να είμαστε δίκαιοι, ο ΣΥΡΙΖΑ περισσότερο θέλει να στείλει σαφές μήνυμα ότι η πρόταξη, από την πλευρά του, του διακυβεύματος των πρόωρων εκλογών καθόλου δεν αναιρεί (φυσικά μετεκλογικά) την αναγκαιότητας ευρύτερης πολιτικής συναίνεσης στη διακυβέρνηση της χώρας • Πόσο δε μάλλον σε μια περίοδο που παίζονται μεγάλα εθνικά και οικονομικά θέματα και θα δυσκολευτεί ή και δεν επιθυμεί (βρε αδερφέ) ο ίδιος να σηκώσει από μόνος του το δυσβάσταχτο βάρος…
••• Τούτων δοθέντων, και το ύστερο πρέσινγκ της τρόικας για τα πάντα (μέχρι και τις 100 δόσεις) θα πρέπει μάλλον να θέλει να επισημάνει τη δυσκολία της επικείμενης στροφής από το κλασικό στο ανανεωμένο Μνημόνιο, ώστε να σφίξουν για όλους τα γάλατα και να μην πάρει θάρρος κανείς να γυρεύει ό,τι θέλει σε τούτη την περιβόητη «μεταμνημονιακή εποχή».
••• Κατά τα άλλα, και το διεθνές κλίμα, αν κρίνουμε από τον Γκάρντιαν, άρχισε να συμμερίζεται την ιδέα της επικείμενης ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα στην εξουσία • Εντάξει, είναι ατυχείς οι παραλληλισμοί με τον αδικαίωτο Μάη του ΄68, αλλά έτσι υπερβολικοί είναι αυτοί οι Αγγλοσάξονες…
••• Ο Κουτσούμπας μάχεται, η Λιάνα μάχεται, να δούμε τι θα καταφέρει αυτό έρμο το κόμμα σε τούτες τις εξαιρετικά πολωτικές εκλογές
• Πρώτα ο Θεός…