της Ειρήνης Γαϊτάνου
Νέο κρούσµα οµοφοβικής βίας σηµειώθηκε στο κέντρο της Αθήνας µε στόχο αυτή τη φορά µια 17χρονη µαθήτρια! Σύµφωνα µε την εξιστόρηση της ίδιας, καθόταν στον ηλεκτρικό σταθµό του Θησείου αγκαλιά µε τη φίλη της, όταν εµφανίστηκε ένας άντρας 55 χρονών και επιτέθηκε εναντίον τους λεκτικά απαιτώντας να αποχωρήσουν από το σταθµό. Η κοπέλα, αφού αρνήθηκε να φύγει, ρώτησε το λόγο, για να πάρει την απάντηση «Γιατί έτσι γουστάρω, γιατί ο σταθµός είναι δικός µου, γιατί αλλιώς θα σε πάρω σηκωτή». Καθώς η κοπέλα παρέµενε στο χώρο και µαζευόταν κόσµος, ο τραµπούκος άρχισε να την απειλεί ότι θα τη χτυπήσει και στη συνέχεια της επιτέθηκε όντως, τραβώντας τη, χτυπώντας τη και βρίζοντάς τη.
Κατ’ αρχάς εντυπωσιάζει το θάρρος της κοπέλας, η οποία ανέβασε την καταγγελία στο προσωπικό της προφίλ στο facebook, ενώ δηµοσιοποίησε και φωτογραφίες µε τα χτυπήµατά στο πρόσωπό της. Είναι προφανώς πολύ δύσκολο για άτοµα που υφίστανται τέτοια βία σε καθηµερινό επίπεδο (σωµατική και ψυχολογική) να βγουν µπροστά δηµοσιοποιώντας τέτοια περιστατικά. Στην πραγµατικότητα, πάρα πολλές τέτοιες επιθέσεις συµβαίνουν στην Αθήνα τον τελευταίο καιρό.
Ένα ακόµα περιστατικό που έγινε γνωστό ήταν η επίθεση δέκα ατόµων µε µαύρες µπλούζες και ξυρισµένα κεφάλια σε ένα οµόφυλο ζευγάρι που καθόταν σε παγκάκι στην πλατεία Βαρνάβα, στις 22 Αυγούστου. Οι δράστες τούς χτύπησαν και τους έλουσαν ταυτόχρονα µε χλωρίνη και καθαριστικά υλικά (µε σαφείς υποδηλώσεις), ενώ η ιστορία ξεκίνησε και πάλι µε την απαίτηση το ζευγάρι να φύγει από τον δηµόσιο χώρο «επειδή προκαλεί». Το περιστατικό δηµοσιοποιήθηκε αρκετά και στην πλατεία Βαρνάβα διοργανώθηκαν στη συνέχεια συγκεντρώσεις διαµαρτυρίας. Ωστόσο στην ίδια περιοχή ακολούθησαν άλλες δυο αντίστοιχες επιθέσεις.
Με βάση τα στοιχεία που ανακοίνωσε η κοινότητα LGBTQ Νέων της Αθήνας Colour Youth, οι οµοφοβικές επιθέσεις στο κέντρο της πόλης, σε πολυσύχναστα µάλιστα µέρη, παρουσιάζουν µεγάλη έξαρση.
Καταγράφονται τουλάχιστον πέντε περιστατικά επιθέσεων το µήνα (και φυσικά ακόµα περισσότερα δεν µαθαίνονται ποτέ) µε θύµατα συνήθως νέους άντρες, ενώ τελευταία έχουν αυξηθεί και αυτά εναντίον γυναικών. Προφανώς οι δράστες έχουν συχνά σχέση µε τη Χρυσή Αυγή, πολύ σπάνια όµως εντοπίζονται. Οι επιθέσεις έχουν το ίδιο µοτίβο: εκφράζουν µια µάχη για την ορατότητα και το δηµόσιο χώρο, τι µπορεί και τι δεν µπορεί να εκτεθεί δηµόσια. Επαναφέρεται έτσι η κλασική συντηρητική αντίληψη περί σεξουαλικότητας: ο καθένας να κρατάει ό,τι κάνει στο κρεβάτι του κρυφό, αλλιώς θα υφίσταται τις συνέπειες. Το προσωπικό πεδίο αποκόπτεται από την κοινωνική και προσωπική ζωή, ενώ κατοχυρώνεται σε κοινωνικό, συνεπώς και σε ατοµικό, επίπεδο η επιβολή ενός συντηρητισµού µε προφανείς πολιτικές προεκτάσεις.
Επιθέσεις ενάντια σε µετανάστες/ριες, σε LGBT άτοµα, σε µειονότητες κάθε τύπου, και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Ο φασισµός και ο κοινωνικός κανιβαλισµός µας χτυπούν την πόρτα καθηµερινά και δεν επιτρέπουν περαιτέρω υποτίµηση.
