του Μιχάλη Ψύλου
H Αριστερά (Die Linke) στη Γερμανία πανηγυρίζει για τη δεύτερη θέση που κατέκτησε στις τοπικές εκλογές στο ανατολικογερμανικό κρατίδιο της Θουριγγίας με ποσοστό 28,2% από 27,4% το 2009. Την ίδια ώρα οι Σοσιαλδημοκράτες καταποντίστηκαν χάνοντας πάνω από 6 ποσοστιαίες μονάδες και υποχωρώντας στο 12,4%. Πρώτη φορά σε ένα γερμανικό κρατίδιο υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα να ανασινους. Αν φυσικά οι Σοσιαλδημοκράτες δεν συρθούν και πάλι πίσω από τους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ.
Αυτό που συζητά όμως όλη η Ευρώπη είναι τα διψήφια ποσοστά του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD). Ενός κόμματος που το πρόγραμμά του περιορίζεται σε μια φράση: διάλυση της ευρωζώνης. Το ΑfD απέσπασε το 10,6% στη Θουριγγία, το 12,2% στο Βραδεμβούργο και το 9,7% στη Σαξονία – στα τρία πρώην ανατολικογερμανικά κρατίδια όπου διεξήχθησαν εκλογές το τελευταίο 20ήμερο. Πρόκειται για κόμμα που δημιουργήθηκε μόλις πριν από ενάμισι χρόνο από μια ελίτ οικονομολόγων, πανεπιστημιακών καθηγητών και επιχειρηματιών «με στόχο να συσπειρώσει όσους βλέπουν σαν μεγάλο εχθρό της Γερμανίας την ευρωζώνη» σημειώνει η Ντόιτσε Βέλε. Η εφημερίδα Μπερλίνερ Μπόργκενποστ εκτιμά μάλιστα ότι «εδραιώνεται πλέον στην πολιτική ζωή του τόπου ως το κόμμα που επικρίνει το ευρώ.
Η άνοδος του αντιευρώ κόμματος ξεκίνησε από τις τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013, όπου απέτυχε για λίγες χιλιάδες ψήφους να πιάσει το απαιτούμενο 5% για την είσοδό του στην Μπούντεστανγκ. Στις τελευταίες ευρωεκλογές όμως απέσπασε το 7% και επτά ευρωβουλευτές και εξελίχθηκε σε κόμμα με παγγερμανική επιρροή.
Όπως έδειξαν οι δημοσκοπικές έρευνες, η Εναλλακτική για τη Γερμανία απέσπασε μάλιστα ψηφοφόρους απ’ όλα τα υπόλοιπα κόμματα αλλά και πολλούς που ψήφισαν πρώτη φορά. Αυτή η συσπείρωση πολιτών διαφορετικής ιδεολογικοπολιτικής προέλευσης αλλάζει το πρόσωπο του AfD και από συντηρητικό κόμμα το έχει μετατρέψει σε πόλο ευρύτατης συσπείρωσης των ευρωσκεπτικιστών πολιτών. Από πλευράς κοινωνικής διαστρωμάτωσης, κατά φαινομενικά παράδοξο τρόπο και παρά το γεγονός της εντονότατα «διανοουμενίστικης» συγκρότησης του ηγετικού πυρήνα του, προσέλκυσε πρωτίστως εργάτες. Όπως γράφει η εφημερίδα Ντι Βελτ, η Εναλλακτική για τη Γερμανία κέρδισε στα πρώην ανατολικογερμανικά κρατίδια πολλούς ψηφοφόρους που σήμερα νοσταλγούν τα κοινωνικά δικαιώματα τα οποία είχαν στην πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. «Με δεδομένο μάλιστα ότι και στη Γερμανία –και περισσότερο στο ανατολικό τμήμα της χώρας– οι κοινωνικές ανισότητες αυξάνονται και όλο και περισσότεροι στρέφονται κατά της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναζητούν πολιτική στέγη σε κόμματα ευθέως αντιτιθέμενα στην πολιτική της ΕΕ, ακόμη και στην ίδια της την ύπαρξη!
Το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ γράφει μάλιστα ότι το εκλογικό αποτέλεσμα του AfD «τρόμαξε τη Μέρκελ». Γιατί η AfD προκαλεί με τις αντιευρωπαϊκές θέσεις της το πολιτικό κατεστημένο της Γερμανίας και βάλλει κατά της πεμπτουσίας της πολιτικής του Βερολίνου: θέλει τη διάλυση της ευρωζώνης! Η γερμανική κυρίαρχη οικονομική και πολιτική ελίτ που θέλει το ευρώ για να συνεχίσει να κυριαρχεί στην Ευρώπη γνωρίζει πως τέτοιες εσωτερικές ευρωσκεπτικιστικές κινήσεις θα μπορούσαν να έχουν διαλυτικά αποτελέσματα στην πορεία προς τη γερμανοποίηση της Ευρώπης.
