Ποτέ άλλοτε η φράση «και από Αύγουστο χειμώνα» δεν είχε τόση ισχύ όσο φέτος. Όλα τα σημάδια δείχνουν ότι ο χειμώνας αυτός θα είναι ο πιο δριμύς, ο πιο αμείλικτος της μεταπολίτευσης ενώ η πιο εμφανής διαφορά του από τον φονικό κατοχικό χειμώνα του 1941-42 είναι ότι στους δρόμους δεν θα βλέπουμε στρατιώτες με γερμανικές στολές…
Τα μαύρα σύννεφα πυκνώνουν: καταιγιστική επίθεση της κυβέρνησης στους εργαζόμενους, νέα εκτίναξη της ανεργίας, «μαύρο» στην ΕΡΤ, στραγγαλισμός της δημόσιας υγείας και τηςπαιδείας, φεουδαρχικού τύπου φορολογική επιδρομή, συμμετοσχή στα πολεμικά σχέδια κατά της Συρίας. Κι ενώ οργιάζει η συκοφάντηση των δήθεν οκνηρών δημόσιων υπαλλήλων, ένα «μικρό» περιστατικό στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος δείχνει ότι, στον ιδιωτικό τομέα, δείγμα τεμπελιάς θεωρείται και το αίτημα για μια γουλιά νερό μες στο κατακαλόκαιρο!
Ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος της Οlympic Air, της διαδόχου της Ολυμπιακής, αντιλήφθηκε ότι ένας εργαζόμενος στις αποσκευές, την ώρα της φορτοεκφόρτωσης των βαλιτσών στο αεροπλάνο, ζήτησε από το πλήρωμα να πιει λιγο νερό. Το στέλεχος της εταιρείας, ο οποίος ετοιμαζόταν να πετάξει με πτήση εσωτερικού προορισμού, πλησίασε τον εργάτη της πίστας και του ζήτησε να παραδώσει την κάρτα εισόδου στο αεροδρόμιο και τον ιματισμό του, δηλαδή τον απέλυσε επί τόπου! Και να αναλογιστεί κανείς ότι σύμφωνα με την παράδοση πολλών λαών της Αναταλής, θεωρείται αμαρτία το να σκοτώνει κανείς ένα πουλί την ώρα που αυτό πίνει νερό… Στην Ελλάδα του Σαμαρά δεν σε σκοτώνουν, απλώς σε απολύουν.
Ο τέταρτος μνημονιακός χειμώνας θα σημαδευτεί από τον τέταρτο γύρο των εργατικών και κοινωνικών αγώνων για την ανατροπή της βαρβαρότητας. Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, οι χιλιομαδημένοι συνταξιούχοι θα βρεθούν στις επάλξεις σπρωγμένοι από την ίδια την ανάγκη της επιβίωσης. Η εξέγερση δεν είναι απλώς ένας ευσεβής πόθος της επαναστατικής Αριστεράς, αλλά θα αποδειχτεί μονόδρομος. Χρέος μας είναι να αποδειχτεί νικηφόρος.
