Ένας νέος μπαμπούλας πλανιέται από την Ελλάδα: ο κίνδυνος των εκλογών. Το Μνημόνιο είναι «ευτυχία για τον τόπο», είχε πει ο Πάγκαλος, όμως τώρα που η αποδοκιμασία της μνημονιακής πολιτικής εκφράστηκε με τόσο μαζικό και μεγαλειώδη τρόπο με αφορμή το λουκέτο σην ΕΡΤ, οι φιλομνημονιακές δυνάμεις ωρύονται ότι οι εκλογές θα είναι δυστυχία για τον τόπο! Για την ακρίβεια, δυστυχία για τις κυρίαρχες τάξεις και όχι μόνο για κόμματα σαν το ΠΑΣΟΚ που ο καταποντισμός τους είναι σίγουρος.
Μετά το «λόμπι της δραχμής» τώρα κατασκευάζεται το «λόμπι της κάλπης» από τη μια και το στρατόπεδο των «υπεύθυνων» πολιτικών δυνάμεων από την άλλη.
Δεν πρόλαβε ο Φώτης Κουβέλης να ανοίξει τα τσουρομαδημένα φτερά του και να πετάξει από την κυβερνητική φωλιά, και οι παγκόσμιοι γύπες άρχισαν να κράζουν: το ΔΝΤ απείλησε με άμεση διακοπή της χρηματοδότησης, ενώ η Κομισιόν και η γερμανική κυβέρνηση έσπευσαν να διαμονοποιήσουν τις εκλογές. Πρόκειται για μια από τις πιο ωμές παρεμβάσεις στην πολιτική ζωή ενός τυπικά ανεξάρτητου κράτους.Ένα κύμα απειλών και αισχρών παρεμβάσεων είχε εξαπολυθεί και από τις πρώτες ώρες της κατάργησης της ΕΡΤ τόσο από τους «φίλους» μας στο εξωτερικό όσο και από εγχώρια ΜΜΕ που μιλούσαν για την εκλογική πανούκλα. Σήμερα ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αλλά και ο Κουβέλης καταδικάζουν μετά βδελυγμίας την πιθανότητα εκλογών, ενώ ακόμα και ο Καμμένος δήλωσε χθες ότι οι εκλογές θα είναι πλήγμα για τον τουρισμό.
Ενώ η κυβέρνηση έχει φτάσει στο ναδίρ της αξιοπιστίας της και της κοινωνικής της νομιμοποίησης, η ίδια και τα στηρίγματά της υποστηρίζουν ότι ο ίδιος ο λαός δεν θέλει την «περιπέτεια» των εκλογών, δηλ. την πορεία προς την άβυσσο της ακυβερνησίας. Η κυρίαρχη πολιτική είναι τόσο χρεοκοπημένη, που εμφανίζει σαν κίνδυνο την πεμπτουσία της αστικής δημοκρατίας, την προσφυγή στις κάλπες.
Εχθρός για τη νεοσυντηρητική πολιτική είναι η ίδια η ύπαρξη του αστικής δημοκρατίας, αφού τα αντιδραστικά μέτρα επιβάλλονται με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και με πολυνομοσχέδια, περιφρονώντας, αποδυναμώνοντας και παρακάμπτοντας το Κοινοβούλιο. Μήπως το επόμενο βήμα θα είναι η κατάργηση της Βουλής με σκοπό την εξυγίανσή της;
