Συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό η φορολογική επιδρομή της τρικομματικής συγκυβέρνησης απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία, τους συνταξιούχους και τους αυτοαπασχολούμενους. Η λογική που εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια έχει επικρατήσει, συνεχίζεται ακάθεκτη. Δηλαδή, η με οποιοδήποτε τρόπο είσπραξη εσόδων, προκειμένου να πληρώνονται τα ληστρικά επιτόκια και το παράνομο χρέος των τοκογλύφων δανειστών, ακόμα και αν αυτό σημαίνει τον πλήρη εξανδραποδισμό και την εξαθλίωση του μεγαλύτερου κομματιού της ελληνικής κοινωνίας.
του Μάκη Βάσιλα
Ήδη, εδώ και δύο εβδομάδες έχει ψηφιστεί το μίνι φορολογικό που καθιέρωσε νέους συντελεστές και κατάργησε κάθε είδους φοροαπαλλαγή που ίσχυε έως τώρα. Άμεσο αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής είδαν στην τσέπη τους όλοι οι εργαζόμενοι, λαμβάνοντας τα εκκαθαριστικά της μισθοδοσίας του Ιανουαρίου. Στη μεγάλη πλειοψηφία τους υπήρχε αυξημένη παρακράτηση στον φόρο και αντίστοιχη μείωση στον καταβαλλόμενο μισθό. Ανάλογο αποτέλεσμα υπήρξε και στους συνταξιούχους, οι οποίοι αφού έλαβαν καθυστερημένα τις ήδη κουτσουρεμένες συντάξεις τους, διαπίστωσαν νέο κούρεμα από 5% έως και 20%, ανάλογα με το ύψος του συνόλου των μικτών αποδοχών τους.
Αξίζει εδώ να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, κατά την τριετία 2010-2012 έχουν μειωθεί οι συντάξεις κατά 4,2 δισ. και οι μισθοί σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα κατά 3,5 και 3 δισ. αντίστοιχα. Επιπλέον για τη διετία 2013-2014 σύμφωνα και με το νέο μνημόνιο ο σχεδιασμός περιλαμβάνει νέα επιδρομή στις συντάξεις ύψους 5,5 δισ. ώστε να ισχύσουν και οι προβλέψεις του ασφαλιστικού του …μέγα ΡΙΚΚΣΥάρχη Λοβέρδου, που από το 2015 θα τις μετατρέψουν σε επίδομα κηδείας. Παράλληλα, ετοιμάζεται νέος φόρος για τα ακίνητα που υποτίθεται θα αντικαταστήσει όλους τους άλλους φόρους (χαράτσια, τέλη ακίνητης περιουσίας, ΦΑΠ, κ.λπ.) και μάλιστα από το πρώτο ευρώ, οδηγώντας στο ταμείο της εφορίας αλλά και στην απόγνωση εκατοντάδες χιλιάδες μικροϊδιοκτήτες που θα πληρώνουν τελικά κανονικό ενοίκιο στο κράτος.
Στην έκθεση επίσης διαπιστώνεται ότι στο ίδιο διάστημα έχει επέλθει σωρευτική μείωση του ΑΕΠ κατά 22%, ενώ η εγχώρια ζήτηση έχει μειωθεί αντίστοιχα κατά 25%, οδηγώντας χιλιάδες μικρομάγαζα να κλείσουν. Για όποιον διαθέτει ένα στοιχειώδες κριτήριο ορθολογικής σκέψης, είναι φανερό πως με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμαστε σε νέα απόκλιση των εσόδων από τα συμφωνηθέντα στο Μνημόνιο και άρα την αυτόματη ενεργοποίηση της ρήτρας απόκλισης. Με απλά λόγια αυτό σημαίνει πως σε κάθε περίπτωση νέας αστοχίας στα έσοδα, θα περικόπτονται δαπάνες ώστε να καλύπτεται η τρύπα. Δηλαδή, νέο τσεκούρωμα μισθών και συντάξεων και νέοι φόροι. Να σημειώσουμε εδώ πως αυτή τη ρήτρα, οι λογοκλόποι της ΔΗΜΑΡ την προέβαλλαν σαν θετική κατάκτηση(!!!) αφού στην απίθανη περίπτωση της ύπαρξης θετικών ρυθμών ανάπτυξης, θα επιστρέφονταν τα κέρδη στην κοινωνία. Μιλάμε δηλαδή για ανθρώπους που εκτός από την Αριστερά έχουν πάρει διαζύγιο και από την κοινή λογική.
Μάλιστα, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, οι οικονομικοί φωστήρες της κυβέρνησης, με χαρακτηριστικό θράσος ανθρώπων που δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με την καθημερινότητα των εκατομμυρίων συμπολιτών μας, όπως για παράδειγμα ο ανεκδιήγητος αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, μπορούν να κομπάζουν στη Βουλή ότι παρά τη μείωση της κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης από 618.443 τόνους πέρυσι τον Ιανουάριο σε μόλις 135.061 τόνους φέτος τον ίδιο μήνα, τα δημόσια έσοδα αυξήθηκαν κατά 20%, σαν αποτέλεσμα του φορολογικού γδαρσίματος και να μην κοκκινίζουν από ντροπή.
Για να κατανοήσουμε το μέγεθος της ληστείας που συντελείται, αρκεί να αναφέρουμε πως ένα ετήσιο εισόδημα 30.000 ευρώ μιας οικογένειας με δύο παιδιά που κατοικεί σε σπίτι 100 τετραγωνικών, με 18.000 για τον σύζυγο και 12.000 για τη σύζυγο, αν συνυπολογίσουμε τα χαράτσια και τη λεγόμενη εισφορά «αλληλεγγύης», πλήρωσε για το 2010 φόρο 800 ευρώ και για το 2011 φόρο 2.900 ευρώ δηλαδή 262,5% περισσότερο! Βλέπουμε δηλαδή ότι ακόμα και στην περίπτωση που δεν έχει υπάρξει απώλεια εισοδήματος λόγω μείωσης μισθού ή ανεργίας, η τελική μείωση εξαιτίας της τεράστιας υπερφορολόγησης είναι τρομακτική.
Το εξωφρενικό και συνάμα γελοίο της υπόθεσης είναι ότι η ορθόδοξη φιλελεύθερη οικονομική σκέψη στην οποία ομνύουν κατά τα άλλα άπαντες στην κυβέρνηση, τάσσεται ενάντια στην επιβολή φόρων. Αυτά στη θεωρία. Γιατί στην πράξη το επιχείρημά τους ισχύει μόνο για τις επιχειρήσεις που πληρώνουν πράγματι κάθε χρόνο και λιγότερους φόρους. Από την άλλη, για τους εργαζόμενους και συνταξιούχους δεν περισσεύει τίποτε από το νεοφιλελεύθερο όραμα των ελάχιστων φόρων…
