Σύμφωνοι, όλοι οι αριστεροί ξέρουν ότι το Νομπέλ Ειρήνης είναι ένα βραβείο πολιτικής σκοπιμότητας, προώθησης εντελώς αντιδραστικής γραμμής συνήθως. Από τη στιγμή που έχει απονεμηθεί μέχρι και στον …Χένρι Κίσινγκερ, σφαγέα λαών στην εποχή του, στον Φινλανδό Μάρτι Άχτισάαρι επειδή κατόρθωσε να οδηγήσει σε επίσημη αναγνώριση του διαμελισμού της Σερβίας με την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου, στον Μπαράκ Ομπάμα επειδή …εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ και κλιμάκωσε τους πολέμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, είναι προφανές ότι αυτό το βραβείο είναι μηδαμινού κύρους.
Δίνοντας όμως το Νομπέλ Ειρήνης φέτος στην …ΕΕ(!) το επονείδιστο ούτως ή άλλως βραβείο έσπασε κάθε όριο ανυποληψίας. Νομπέλ Ειρήνης στην ΕΕ αυτή την εποχή που η πολιτική της εξαθλιώνει λαούς κρατών – μελών της και αναβιώνει εχθρότητες και μίση του παρελθόντος μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών! Την ώρα που η πολιτική της προκαλεί πρωτόγνωρες κοινωνικές εντάσεις! Την ώρα που το διεθνές κύρος της ΕΕ είναι μικρότερο παρά ποτέ στην υπερπενηντάχρονη ιστορία της από το 1957 μέχρι σήμερα!
Ακριβώς όμως γι’ αυτό, για το γεγονός δηλαδή ότι η ΕΕ απαξιώνεται στις συνειδήσεις των ευρωπαίων πολιτών, έγινε το «σέρβις» των Νορβηγών προς τη Γερμανία. «Προφανώς είναι ένα βραβείο για την ειρήνη και την αρμονία στους δρόμους της Αθήνας και της Μαδρίτης», σχολίασε σαρκαστικά ο επικεφαλής των συντηρητικών ευρωβουλευτών της Βρετανίας. Στόχος της βράβευσης είναι να βελτιωθεί, όσο είναι δυνατόν, η απωθητική εικόνα της σημερινής ΕΕ. Μάταιος κόπος, αλλά το Βερολίνο κάνει ό,τι μπορεί.
