Δήλωση του Δημήτρη Κουσουρή
Επιβεβαιώνουν τον προσχεδιασμένο χαρακτήρα της δολοφονικής επίθεσης από χρυσαυγίτικη φάλαγγα κατά των Δημήτρη Κουσουρή, Γιάννη Καραμπατσόλη και Ηλία Φωτιάδη τα δημοσιεύματα που αναφέρονται σε τηλεφωνικές συνομιλίες του επίδοξου δολοφόνου Αντώνη Ανδρουτσόπουλου (Περίανδρου). Το δημοσίευμα εμφανίστηκε στο Έθνος της προηγούμενης Κυριακής και το υλικό (απόσπασμα τηλεφωνικών συνδιαλέξεων) προέρχεται από τη διαρροή υποκλοπών που πραγματοποίησε η Αντιτρομοκρατική της ΕΛΑΣ μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα – άρα ελέγχεται τι δίνεται στη δημοσιότητα και γιατί.
Στα ηχογραφημένα αποσπάσματα ο Περίανδρος, ο υπ’ αριθμόν δύο της Χρυσής Αυγής το 1998, όταν έγινε το χτύπημα κατά των αγωνιστών του φοιτητικού – εκπαιδευτικού κινήματος και της ανατρεπτικής Αριστεράς, ακούγεται να λέει σε άγνωστο συνομιλητή: «Η υπόθεσή μου εμένα τελειώνει το 2018. Εγώ καταδικάστηκα ότι έκανα μία βίαιη έκνομη ενέργεια με άλλα 10 άτομα. Ποια είναι τα άλλα 10 άτομα; Από τη στιγμή που υπάρχει τελεσίδικη απόφαση, αυτοί τους οποίους εγώ θα ισχυριστώ ότι το έκαναν πάνε φυλακή. Τέλος. Αν πω λοιπόν την αλήθεια, ότι ένας από αυτούς ήταν ο Παναγιώταρος και ότι εμένα με έβαλε ο Μιχαλολιάκος να το κάνω, ειδικά αυτήν την περίοδο, τώρα που καίγεται ο κώλος τους, τελειώνουν αυτοί».
Η κυβέρνηση του Κ. Σημίτη και η ΕΛΑΣ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να καλύψουν τους τραμπούκους της ΧΑ και τις επαφές τους στα ΜΑΤ, στην αστυνομία και στο «βαθύ κράτος», γι’ αυτό και δεν αναγνωρίστηκε κανείς από τους συνεργούς του Περίανδρου, ενώ και ο ίδιος φυγοδίκησε εφτά χρόνια, ενώ τελικά έπεσε στα μαλακά.
Σε δήλωσή του στο Πριν σχετικά με τις «αποκαλύψεις» του Έθνους, ο Δημήτρης Κουσουρής σημειώνει: «Για άλλη μία φορά οι διαρροές των διωκτικών αρχών σχετικά με την υπόθεση της Χρυσής Αυγής δεν ξάφνιασαν κανένα. Το γεγονός πως η επίθεση ενάντια σε εμένα και τους Ηλία Φωτιάδη και Γιάννη Καραμπατσόλη έγινε από περίπου δέκα άτομα οπλισμένα με ρόπαλα, την ξέρει το πανελλήνιο από το βράδυ κιόλας της 16ης Ιουνίου 1998. Η εμπλοκή νέων ονομάτων απλώς θυμίζει πως, 16 χρόνια μετά, οι διωκτικές αρχές δεν έπραξαν ούτε το στοιχειώδες, να ταυτοποιήσουν δηλαδή τα πρόσωπα που εμφανίζονται στα σχετικά στοιχεία στη δικογραφία. Όλα αυτά θυμίζουν ακόμα τη γενικότερη αδυναμία ή/και απροθυμία της αστυνομίας να διερευνήσει την υπόθεση, από την πρώτη κιόλας στιγμή, όταν το οικείο αστυνομικό τμήμα παρέλειψε ακόμα και να καταγράψει το συμβάν.
Από τότε μέχρι σήμερα έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι. Οι σχέσεις της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής με τις “υπηρεσίες”, με θύλακες δηλαδή στο εσωτερικό της αστυνομίας, του στρατού ή της δικαιοσύνης έχουν γίνει πλέον κοινό μυστικό. Άρα η πληροφορία της άμεσης εμπλοκής του Ν. Μιχαλολιάκου, που πολλοί υποψιάζονταν ήδη, θέτει ένα σοβαρό πολιτικό ζήτημα σχετικά με τα ερείσματα της Χρυσής Αυγής στο εσωτερικό του κρατικού μηχανισμού. Το γεγονός εξάλλου πως μέχρι και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα οι διωκτικές αρχές κρατούσαν στο συρτάρι 70 υποθέσεις τις οποίες συνέδεσαν εντέλει με τη δίωξη της Χρυσής Αυγής αποτελεί μάλλον ένδειξη πως για την κυβέρνηση και κάποιους κρατικούς λειτουργούς οι πολιτικές σκοπιμότητες έχουν προτεραιότητα έναντι της απόδοσης δικαιοσύνης για τα εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί. Εξάλλου, η καταστολή ενάντια σε συνδικαλιστές και η συνεχιζόμενη προνομιακή μεταχείριση αστυνομικών που κατηγορούνται για βίαιες πράξεις ενάντια σε αγωνιστές αποδεικνύουν πως για την κυβέρνηση Σαμαρά και όσους την υποστηρίζουν ο πραγματικός εσωτερικός εχθρός παραμένει το κίνημα των εργαζομένων καθώς και οι συνδικαλιστικοί και πολιτικοί του εκπρόσωποι.
Ενόψει μίας περιόδου πολιτικής αστάθειας που ανοίγεται μπροστά μας, όλα αυτά αποτελούν μάλλον ενδείξεις μίας διαδικασίας ανασύνταξης των μηχανισμών του “βαθέος κράτους”, παρά έκφραση μίας πολιτικής βούλησης, αν εκκαθαριστεί το κράτος από τους λογής νοσταλγούς του Χίτλερ, του Παπαδόπουλου ή του Μανιαδάκη».
«Η υπόθεση αυτή δεν θα κλείσει για το κίνημα και την αντικαπιταλιστική Αριστερά μέχρι να αποκαλυφθούν πλήρως όλοι οι μηχανισμοί που έδρασαν για την οργάνωση και εκτέλεση της δολοφονικής απόπειρας την περίοδο εκείνη. Πρέπει να βγει στο φως, όχι μόνο η εμπλοκή της ηγεσίας της ΧΑ, αλλά και ο ρόλος και η ανοχή των δυνάμεων καταστολής που βρίσκονταν στην περιοχή και άφησαν να εξελιχθεί η επίθεση, όπως ακριβώς και στη δολοφονία του Π. Φύσσα» τονίζει το Γραφείο Τύπου του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση.
