Γιώργος Μουρμούρης
▸Σχεδόν διπλάσιος είναι ο αριθμός των νεκρών από κορονοϊό τον Αύγουστο του 2022 σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα πέρσι.
Σφαγή. Η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στον τομέα της πανδημίας, σε θαλάμους νοσοκομείων και κλινικών. Αθόρυβα, μακριά πια από τα φώτα της δημοσιότητας που πλέον «λούζουν» το νέο τουριστικό «θαύμα».
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΕΟΔΥ, από τις 31 Ιουλίου έως τις 28 Αυγούστου έχασαν τη ζωή τους από κορονοϊό 1.175 άνθρωποι. Ο αριθμός σοκάρει: Περίπου 41 ασθενείς κατέληγαν από κορονοϊό κάθε ημέρα, όσο κυβέρνηση και ΜΜΕ επαίρονταν για τις υψηλές πληρότητες σε όλους σχεδόν τους τουριστικούς προορισμούς.
Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους, το αντίστοιχο διάστημα πέρσι (από τις 31 Ιουλίου έως τις 28 Αυγούστου του 2021) οι νεκροί από κορονοϊό ανέρχονταν σε 634 άτομα, ενώ το 2020 ο αντίστοιχος αριθμός την ίδια περίοδο ήταν «μόλις» 53 νεκροί. Είναι τραγικό, όμως το «κάθε πέρσι και καλύτερα» εκφράζει επακριβώς την υγειονομική κατάσταση στην Ελλάδα όσον αφορά τον κορονοϊό, και αυτό παρά το γεγονός ότι στο ενδιάμεσο έχει εμβολιαστεί η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού (πολλοί ακόμα και με 4 δόσεις), δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν νοσήσει, ενώ διεθνώς η ιατρική επιστήμη έχει κάνει άλματα με τεχνικές και θεραπείες που μπορούν να μειώσουν δραστικά τη θνητότητα από έναν ιό που δεν αποτελεί πια «terra incognita» για την επιστημονική κοινότητα.
Η αλλαγή του τρόπου παρουσίασης των δεικτών της πανδημίας, με εβδομαδιαίες αντί για ημερήσιες ανακοινώσεις από τον ΕΟΔΥ, μπορεί να κατάφερε να εξαφανίσει την πανδημία από τον δημόσιο διάλογο, δεν μπορεί όμως να αντιστρέψει την ψυχρή πραγματικότητα που καταγράφεται σε παγωμένους νοσοκομειακούς θαλάμους. Ούτε η πολυσυζητημένη αλλαγή του τρόπου καταγραφής των θανάτων ώστε να παρουσιάζονται ξεχωριστά όσοι έχασαν τη ζωή τους «με» ή «από» κορονοϊό πρόκειται να καταφέρει κάτι τέτοιο.
Βεβαίως, ως προς τη συζήτηση αυτή, αναρωτιέται κανείς τι άλλαξε από τις 5 Μαΐου του 2020, όταν ο επικεφαλής της επιτροπής λοιμωξιολόγων, Σωτήρης Τσιόδρας, δήλωνε ότι «εμείς ρισκάρουμε να καταγράψουμε περισσότερους θανάτους και όχι να γράψουμε λιγότερους».
Στην πραγματικότητα το μόνο που άλλαξε είναι οι κυβερνητικές προτεραιότητες: Ενώ για τον πρώτο ενάμισι περίπου χρόνο της πανδημίας ο υπαρκτός κίνδυνος από τον κορονοϊό μετατράπηκε σε ιδανικό όχημα για την επιβολή ενός εφιαλτικού καθεστώτος έκτακτης ανάγκης από κράτος και κεφάλαιο, πλέον προτεραιότητα αποτελεί να βγουν «όπως όπως» τα «σπασμένα» πανδημίας και ενεργειακής κρίσης, μέσω της άνευ προηγουμένου «αρπαχτής» του τουρισμού.
Όταν και τα τελευταία κρουαζιερόπλοια αναχωρήσουν, όταν και οι τελευταίες πτήσεις τσάρτερ απογειωθούν, ντόπιοι και μετανάστες θα κληθούν να παίξουν τις ελευθερίες τους «στα ζάρια» των διαφόρων «επιτροπών ειδικών». Την ζωή τους, την παίζουν ήδη.
