Κώστας Αρβανίτης
Φαντάζει απίθανο, αλλά το 2020 ήταν η χρονιά που οι δύο μεγαλύτερες πληθυσμιακά χώρες του κόσμου, Ινδία και Κίνα, θα αποφάσιζαν ξανά μετά από αρκετές δεκαετίες ότι οι συνοριακές τους διαμάχες μπορούν να λυθούν μόνο με αίμα (η τελευταία σύγκρουση στην οποία χάθηκαν ανθρώπινες ζωές ήταν το 1975). Κι όμως, στο περιστατικό της Δευτέρας στην κοιλάδα Γκαλουάν έχασαν τη ζωή τους τουλάχιστον 20 Ινδοί, με το μέγεθος των κινεζικών απωλειών να παραμένει ανεπιβεβαίωτο.
Τα εξωφρενικά δεδομένα όμως απλά ξεκινούν με την επιλογή της βίας ως λύσης από τους δύο ασιατικούς γίγαντες. Το πρώτο ζήτημα είναι ότι η εποχή του κορωνοϊού χρειάζεται αρκετή φαντασία για να θεωρηθεί ιδανική για στρατιωτικές επιχειρήσεις και σώμα με σώμα αναμετρήσεις, των οποίων οι απαιτήσεις δύσκολα συμβαδίζουν με τις συνιστώμενες προδιαγραφές του social distancing. Το δεύτερο έχει να κάνει με το πού συμβαίνουν όλα αυτά. Η αμφισβητούμενη περιοχή Αξάι Τσιν (κοντά στην κοιλάδα Γκαλουάν), η οποία είναι και η αιτία των εχθροπραξιών εδώ και 60 χρόνια περίπου, βρίσκεται στα Ιμαλάια και έχει σαν μέσο υψόμετρο τα 4200 μέτρα. Το κλίμα της υψηλότερης οροσειράς του πλανήτη κάνει τον πόλεμο ακόμη πιο θανάσιμη υπόθεση από ό,τι συνήθως: Οι στρατιώτες των δύο χωρών χρειάζονται ολόκληρους μήνες προσαρμογής για να μπορέσουν να εκτελέσουν τα πιο βασικά στρατιωτικά καθήκοντα.
Στο δε περιστατικό της Δευτέρας, η μεγάλη πλειονότητα των Ινδών στρατιωτών και αξιωματικών τραυματίστηκε στις αψιμαχίες, αλλά έχασε τη ζωή της λόγω της έκθεσης σε θερμοκρασίες υπό των μηδέν βαθμών Κελσίου. Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό Νέβιλ Μάξγουελ, πρόκειται για έναν τόπο «όπου τίποτα δε φυτρώνει και κανείς δε ζει». Κι όμως, από το 1962 και μετά, χιλιάδες στρατιώτες κι από τις δύο πλευρές έχουν σκοτωθεί στις διαμάχες γι’αυτή την ερημιά. Έτσι φτάνουμε στο τρίτο ζήτημα: Ακόμη και μία κοινή απόφαση των δύο χωρών του 1996 να απομακρύνουν τα πυροβόλα όπλα και τα εκρηκτικά από την παραμεθόριο, σε μία προσπάθεια αποστρατιωτικοποίησης της ζώνης, παρακάμφθηκε εύκολα.
Οι Κινέζοι και οι Ινδοί αλληλοσκοτώθηκαν όπως οι πρόγονοί τους, με ρόπαλα και αυτοσχέδια όπλα και πετώντας πέτρες, την ίδια στιγμή που και οι δύο χώρες διαθέτουν υπερσύγχρονους στρατούς και πυρηνικά όπλα. Σαν να έχουν περάσει απευθείας στον Τέταρτο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα διεξαχθεί με «πέτρινα δόρατα», όπως προβλέπει μία φράση που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν…
