Πολιτική παρουσία της Αγωνιστικής Ριζοσπαστικής Συνεργασίας Οικονομολόγων
του Λεωνίδα Βατικιώτη
Μάχη σε δύο κατευθύνσεις δίνει η Αγωνιστική Ριζοσπαστική Συνεργασία Οικονομολόγων (ΑΡΣΥΟ), εν όψει των εκλογών που θα γίνουν στο Οικονομικό Επιμελητήριο την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016.
Η πρώτη μάχη είναι ενάντια στην εργοδοσία. Η ΑΡΣΥΟ τάσσεται ξεκάθαρα με τα συμφέροντα των μισθωτών και …άμισθων λογιστών που ξημεροβραδιάζονται στα λογιστήρια και τα λογιστικά γραφεία για λίγα κατοστάρικα και συχνά χωρίς ασφάλιση. Η ΑΡΣΥΟ τάσσεται στο πλευρό των χιλιάδων αυτοαπασχολουμένων λογιστών και οικονομολόγων που με μια τσάντα στο χέρι κι ένα λάπτοπ τρέχουν από δουλειά σε δουλειά για να καταφέρουν να συγκεντρώσουν τα χρήματα που απαιτούνται για να πληρώσουν τις ασφαλιστικές τους εισφορές και το τέλος επιτηδεύματος, χωρίς πάντα να τα καταφέρνουν. Η ηγεσία του Οικονομικού Επιμελητηρίου, εκφράζοντας τα συμφέροντα των μεγάλων λογιστικοελεγκτικών εταιρειών εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα της μεγάλης ιδιοκτησίας και στρέφεται ενάντια στους πιο φτωχούς οικονομολόγους. Η εχθρική στάση του Επιμελητηρίου απέναντι στην πλειοψηφία των οικονομολόγων φαίνεται από την μετατροπή του σε μηχανισμό οικονομικής αφαίμαξης, μέσω των αδειών άσκησης επαγγέλματος, έναντι αμοιβής φυσικά, ακόμη και σε επαγγελματίες που δεν έχουν δικαίωμα να γίνουν μέλη του. Φαίνεται επίσης από τον κώδικα δεοντολογίας που συνέταξε κι επέβαλε ο οποίος φτάνει στο σημείο να απειλεί με ποινή αφαίρεσης της άδειας όσα μέλη του ασκούν κριτική στη διοίκηση και τα όργανα του Επιμελητηρίου!
Η ΑΡΣΥΟ μάχεται ενάντια στον κατακερματισμό των εργαζομένων στον κλάδο, καθώς εξυπηρετεί τη διάσπαση και τον ανταγωνισμό μεταξύ των μισθωτών, τη μείωση των μισθών και την αμφισβήτηση εργασιακών δικαιωμάτων, όπως η ασφάλιση, το ωράριο, κ.α. Η ΑΡΣΥΟ διεκδικεί ενιαία εργασιακά δικαιώματα στη βάση του πτυχίου και μόνον, κατάργηση κάθε οικονομικής επιβάρυνσης για την άσκηση του επαγγέλματος και μετατροπή του Οικονομικού Επιμελητηρίου σε επιστημονική ένωση, που μακριά από το σημερινό θανάσιμο εναγκαλισμό του κράτους, θα συζητάει ανοιχτά και δημόσια για όλα τα τρέχοντα ζητήματα: Μνημόνια, κρίση, κ.λπ. Με τη συμμετοχή της στις εκλογές της Κυριακής 11 Δεκεμβρίου η ΑΡΣΥΟ δίνει επίσης τη μάχη ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης και των δανειστών (ΕΕ, ΔΝΤ). Μία ήττα των κυβερνητικών δυνάμεων (ΔΗΚΙΟ, ΠΑΣΚΟ-Σ, ΣΥΝΑΡΟΕ κ.α.) στις εκλογές του Οικονομικού Επιμελητηρίου θα σημάνει ένα πλήγμα στις πολιτικές δυνάμεις που προωθούν τους πλειστηριασμούς πρώτων κατοικιών, τις ιδιωτικοποιήσεις, την εργασιακή ανασφάλεια, την υπερφορολόγηση, κοκ. Στη διακήρυξη της ΑΡΣΥΟ τονίζεται η ανάγκη παύσης πληρωμών και διαγραφής του χρέους, εξόδου από την ευρωζώνη και την ΕΕ, κ.α.
Ταυτόχρονα, η ΑΡΣΥΟ δεν έχει καμιά αυταπάτη για τη δυνατότητα αλλαγής των συσχετισμών και άσκησης μιας διαφορετικής πολιτικής από το Επιμελητήριο, όπως υποστηρίζουν άλλες δυνάμεις της Αριστεράς θρέφοντας με αυτό τον τρόπο αυταπάτες. Η οργανική του ταύτιση με το κράτος και τα μεγάλα συμφέροντα είναι μη αντιστρεπτή και έχει οικοδομηθεί στη βάση χρηματοδοτήσεων και εξυπηρετήσεων με την μεταπήδηση προσώπων από το Επιμελητήριο στα υπουργεία και σε νευραλγικούς οργανισμούς να αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα διαπλοκής με το κράτος ενός θεσμού που κατά τ’ άλλα καταδικάζει τον κρατισμό και υμνεί την ιδιωτική πρωτοβουλία…
Η αποκάλυψη εκ μέρους της ΑΡΣΥΟ της ταξικής φύσης του Επιμελητηρίου δεν απέτρεψε τα προηγούμενα χρόνια τη συμμετοχή μας στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων όπου εκλεχτήκαμε, εκφράζοντας τα συμφέροντα των μισθωτών και της Αριστεράς του αγώνα.
Τις προηγούμενες εβδομάδες η ΑΡΣΥΟ έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια για να γίνει εφικτή η κοινή κάθοδος στις εκλογές και με δύο άλλες δυνάμεις της Αριστεράς που δραστηριοποιούνται στο χώρο των οικονομολόγων κι ανήκουν στο μπλοκ του αγώνα. Δυστυχώς, οι προσπάθειες μας δεν ευοδώθηκαν με ευθύνη των άλλων πολιτικών δυνάμεων.
Εν όψει των εκλογών η ΑΡΣΥΟ καλεί τους οικονομολόγους τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου σε ανοιχτή δημόσια συγκέντρωση – συζήτηση, στην οδό Σόλωνος 13, 4ος όροφος. Στόχος είναι να συζητηθούν οι εξελίξεις στον κλάδο, ώστε να διαμορφωθούν αιτήματα που θα βελτιώνουν τη ζωή των συναδέλφων σε σύγκρουση με την εργοδοσία και την κυβέρνηση. Επιπλέον, να συζητηθούν οι όροι μιας λαϊκής αντεπίθεσης για να ανατραπεί η πολιτική εξαθλίωσης που εφαρμόζεται και να μην περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα που
