Διεθνής συντονίστρια του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους Πολιτικούς Κρατούμενους (SAMIDOUN)
Συνέντευξη στη Λίτσα Φρυδά
Συλλήψεις, απαγορεύσεις, κατάργηση ακαδημαϊκής ελευθερίας
Στο προηγούμενο φύλλο του Πριν η Σάρλοτ Κέιτς, διεθνής συντονίστρια του Δικτύου Αλληλεγγύης στους Παλαιστίνιους Πολιτικούς Κρατούμενους (SAMIDOUN) παρουσίασε την κατάσταση στην Παλαιστίνη, στον Λίβανο και στα κολαστήρια των ισραηλινών φυλακών. Στο δεύτερο μέρος της πολύ ενδιαφέρουσας συνέντευξής της στο Πριν παρουσιάζει την κατάσταση στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Τη ρωτάμε για το πώς συνδέονται οι διώξεις υποστηρικτών της Παλαιστίνης στις δυτικές χώρες με την ευρύτερη στρατηγική καταστολής του απελευθερωτικού αγώνα. «Η πολιτική κράτηση ως όπλο ενάντια στην παλαιστινιακή αντίσταση και την υποστήριξη της δεν περιορίζεται μόνο στην κατεχόμενη Παλαιστίνη. Στη Γερμανία, έγιναν χιλιάδες συλλήψεις διαδηλωτών απλά επειδή φώναζαν το σύνθημα ‘’Από τον ποταμό ως τη θάλασσα, η Παλαιστίνη θα ελευθερωθεί’’. Αστυνομικοί χτύπησαν νεαρές γυναίκες επειδή κρατούσαν παλαιστινιακή σημαία. Παλαιστίνιος νεολαίος ακτιβιστής κρατείται με αβάσιμες κατηγορίες για συμμετοχή σε διαμαρτυρίες. Προσπάθησαν να ποινικοποιήσουν συνθήματα όπως ‘’Σταματήστε τη γενοκτονία’’ ή ‘’Το Ισραήλ σκοτώνει παιδιά’, ενώ θα έπρεπε να ποινικοποιούν τις δολοφονίες πάνω από 20.000 παιδιών από το Ισραήλ, και όχι όσους προσπαθούν να τις σταματήσουν. Η συνεχιζόμενη γενοκτονία θα έπρεπε να μας εξοργίζει, όχι τα συνθήματα που την αναδεικνύουν», μάς απαντά.
Στο στόχαστρο έχει βρεθεί και το Samidoun. Όπως λέει η συντονίστρια και συνιδρύτριά του η Γερμανία τον Νοέμβριο του 2023 απαγόρευσε τη δράση του Δικτύου Αλληλεγγύης. Στην Ολλανδία δεξιές δυνάμεις απαιτούν και εκεί την απαγόρευσή του, ενώ στον συντονιστή του Samidoun στην Ευρώπη απαγορεύτηκε η είσοδος σε Ελβετία και Ολλανδία, και επιχειρείται να του αφαιρεθεί το καθεστώς ασύλου. Στη Γαλλία το Samidoun απαγορεύτηκε με επικύρωση του Συμβουλίου Επικρατείας τον περασμένο μήνα. Στις 15 Οκτώβρη 2024, οι ΗΠΑ χαρακτήρισαν το Samidoun ως «ειδικώς χαρακτηρισμένη τρομοκρατική» οργάνωση. Την ίδια ημέρα, ο Καναδάς το όρισε ως τρομοκρατική οντότητα.
«Στις γαλλικές φυλακές βρίσκεται εδώ και 40 χρόνια ο Ζορζ Ιμπραΐμ Αμπντάλα, ένας από τους σημαντικότερους μακροχρόνιους πολιτικούς κρατουμένους του παλαιστινιακού αγώνα διεθνώς. Παρότι κέρδισε νομικά, το κράτος εμποδίζει την αποφυλάκισή του, με παρεμβάσεις της γαλλικής και της αμερικανικής κυβέρνησης. Eίναι ζωτικής σημασίας να υπάρξει διεθνής προσοχή και να ασκηθεί πίεση στο γαλλικό κράτος στη νέα ακρόασή του τον Ιούνιο», τονίζει η Σ. Κέιτς. «Στη Βρετανία ο αντιτρομοκρατικός νόμος χρησιμοποιείται για έρευνες σε σπίτια δημοσιογράφων, ή για την καταδίκη νεαρών ακτιβιστών επειδή σε διαδηλώσεις κρατούσαν φωτογραφία μαχητή της αντίστασης. Στην Ιταλία, ξεκίνησε στις 2 Απρίλη η δίκη τριών Παλαιστινίων κατοίκων Ιταλίας, ένας εκ των οποίων είναι πρώην πολιτικός κρατούμενος σε ισραηλινές φυλακές. Το δικαστήριο απέρριψε αίτημα των σιωνιστών να εκδοθεί, η ιταλική κυβέρνηση όμως προσπαθεί να του απαγγείλει κατηγορίες για υποστήριξη της τρομοκρατίας».
Στις ΗΠΑ η κυβέρνηση Τραμπ προβάλλει τις συλλήψεις φοιτητών και κατόχων πράσινης κάρτας, όπως του Μαχμούντ Χαλίλ και της Ρουμέισα Οζτούρκ από πράκτορες με καλυμμένα πρόσωπα, ή την φυλάκιση του Μπαντάρ Καν Σούρι, επειδή είναι παντρεμένος με Παλαιστίνια πολίτη των ΗΠΑ. «Πανεπιστήμια, όπως το Κολούμπια, συνεργάζονται και δίνουν πληροφορίες για τους φοιτητές τους στις ομοσπονδιακές αρχές, παραβιάζοντας την αμερικανική νομοθεσία. Η Χέλια Ντουτάγκι, καθηγήτρια στο Γέιλ, απολύθηκε γιατί ένα άρθρο -γραμμένο από τεχνητή νοημοσύνη και βασισμένο σε φιλοσιωνιστική προπαγάνδα- την κατηγόρησε πως κάποτε συμμετείχε στο Samidoun. Η έννοια της ακαδημαϊκής ελευθερίας εξαφανίζεται όταν μιλάς για την Παλαιστίνη. Χιλιάδες συνελήφθηκαν σε διαδηλώσεις», αναφέρει η Σ. Κέιτς και υπογραμμίζει: Ο Τραμπ συνεχίζει με θεαματικό τρόπο την πολιτική που ξεκίνησε ο Μπάιντεν σιωπηλά: Δημόσιες συλλήψεις και απελάσεις, με στόχο πάντα την τρομοκράτηση, τη σιωπή και την υποταγή του κόσμου μπροστά στην παντοδύναμη καταστολή του κράτους.
«Όλα αυτά τα κράτη παρέχουν στο σιωνιστικό καθεστώς όπλα, χρήματα, διπλωματική στήριξη και μπλοκάρουν κάθε ενέργεια στα Ηνωμένα Έθνη. Είναι συνένοχοι και συμμέτοχοι στη γενοκτονία», υπογραμμίζει η συντονίστρια του Samidoun, που είναι θύμα και η ίδια των διώξεων. Η Σάρλοτ Κέιτς, είναι Αμερικανίδα και απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ράτγκερς. Ζούσε στο Βανκούβερ του Καναδά, όπου κατηγορήθηκε και συνελήφθη για ομιλία που εκφώνησε στις 26 Απριλίου 2024 εκφράζοντας την υποστήριξή της στην παλαιστινιακή αντίσταση. Σήμερα ζει στον Λίβανο.
Η Γάζα έχει καταστεί το νεκροταφείο του Διεθνούς Δικαίου
Η Σάρλοτ Κέιτς βρέθηκε στην Αθήνα για να συμμετάσχει σε διεθνές συνέδριο με θέμα «Ιμπεριαλισμός και Δίκαιο». Ρωτάμε, ποια είναι η γνώμη της για την κατάσταση του Διεθνούς Δικαίου σήμερα; «Ένα από τα πολύ θετικά και ελπιδοφόρα στοιχεία του συνεδρίου ήταν η ξεκάθαρα αντιιμπεριαλιστική του κατεύθυνση. Όπως πολύ εύστοχα είπε στο συνέδριο η Σούζαν Άντελι, αντιπρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Δικηγόρων (σ.σ. μια προοδευτική ένωση νομικών στις ΗΠΑ) ‘’η Γάζα έχει καταστεί το νεκροταφείο του Διεθνούς Δικαίου’’. Έγινε μεγάλη συζήτηση γύρω από το θέμα, και η αλήθεια είναι πως το Διεθνές Δίκαιο, όπως λειτουργεί σήμερα, είναι ανίκανο να δικαιώσει ή να προστατεύσει τον παλαιστινιακό λαό», μάς απαντά. «Κι αυτό παρά την εξαιρετική δουλειά των ειδικών εισηγητών και των μελών των ειδικών διαδικασιών του ΟΗΕ, που τεκμηριώνουν και αποκαλύπτουν τα εγκλήματα. Παρά τις σημαντικότατες προσπάθειες της Νότιας Αφρικής να επιδιώξει μια μορφή δικαιοσύνης μέσω του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Ο λόγος είναι ότι οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ, χρησιμοποιούν το Διεθνές Δίκαιο ανάλογα με τα συμφέροντά τους».
Τι μπορούν να κάνουν οι λαοί διεθνώς για να στηρίξουν την Παλαιστίνη;
«Κατ’ αρχάς, πρέπει να πούμε ότι οι νομικές προσπάθειες έχουν αξία. Για παράδειγμα, προσπάθειες να διωχθούν νομικά σιωνιστές εγκληματίες πολέμου σε τοπικά δικαστήρια όταν ταξιδεύουν σε άλλες χώρες, είναι πολύ σημαντικές. Πρέπει επίσης να σκεφτούμε πώς μπορούμε να στηρίξουμε την αντίσταση. Είναι σημαντικό να οργανωνόμαστε, να διαδηλώνουμε, να ενταχθούμε σε οργανώσεις. Οι μαζικές διαδηλώσεις στους δρόμους είναι μορφή στήριξης που έχει σημασία για όσους υφίστανται τους βομβαρδισμούς.
Δεν αρκεί όμως. Είναι σημαντικό να κάνουμε μποϊκοτάζ. Να κάνουμε τα πάντα ώστε να πιέσουμε τα κράτη μας να διακόψουν τις οικονομικές, στρατιωτικές και χρηματοπιστωτικές τους σχέσεις με το σιωνιστικό κράτος. Και αυτό περιλαμβάνει και το ζήτημα της άμεσης δράσης — υλικής και ουσιαστικής. Να κλείσουμε τις γραμμές εφοδιασμού της γενοκτονίας».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πριν στο φύλλο 18-20 Απριλίου
Σάρλοτ Κέιτς: Κολαστήρια για Παλαιστίνιους οι ισραηλινές φυλακές
