Χωρίς ουσιαστικές αποφάσεις στα περισσότερα ζητήματα έληξε η τελευταία σύνοδος κορυφής, επιβεβαιώνοντας εκ νέου τη βαθιά κρίση της ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, αναφορικά με το Brexit, η παρθενική παρουσία της βρετανίδας πρωθυπουργού Τερέζα Μέι δεν πρόσθεσε τίποτα καινούριο όσον αφορά στα επόμενα βήματα και το χρονοδιάγραμμα — απλώς έδωσε στη Γαλλία την ευκαιρία να επιδοθεί σε φραστικούς και προεκλογικούς λεονταρισμούς για «σκληρή διαπραγμάτευση». Απέναντι στη Ρωσία, επίσης, οι «28» δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία για νέες κυρώσεις και περιορίστηκαν σε φραστικές καταδίκες και απειλές για τη Συρία και την Ουκρανία — λες και οι Ευρωπαίοι δεν έχουν διαπράξει και δεν συνεχίζουν να διαπράττουν εγκλήματα εκεί… Εξάλλου, είναι γεγονός ότι πολλές χώρες-μέλη (όπως η Ιταλία, η Αυστρία, η Ουγγαρία και η Τσεχία) είχαν διαμηνύσει εγκαίρως και κατηγορηματικά την αντίθεσή τους σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, θεωρώντας ότι το όφελος είναι πολύ μικρό σε σχέση με το οικονομικό και πολιτικό κόστος που έχει η σύγκρουση με τη Μόσχα.
Αδιέξοδο σημειώθηκε, επίσης, στις συζητήσεις για την υπογραφή της συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με τον Καναδά (CETA). Επίσημη δικαιολογία ήταν η κατηγορηματική διαφωνία του …μισού Βελγίου, της γαλλόφωνης Βαλονίας — επί της ουσίας, όμως, αποτυπώθηκε η ενίσχυση του προστατευτισμού ως συνέπεια της οικονομικής κρίσης, όπως συμβαίνει και με το «πάγωμα» της ΤΤΙΡ.
Υπήρξε, πάντως, και ένα ζήτημα στο οποίο οι «28» συναίνεσαν χωρίς ιδιαίτερες εντάσεις. Πρόκειται, βεβαίως, για το προσφυγικό, όπου οι ηγέτες ορκίστηκαν πίστη στην τήρηση της απάνθρωπης συμφωνίας με την Τουρκία και αποφάσισαν να προωθήσουν αντίστοιχες συμφωνίες και με τις χώρες της Αφρικής, ενώ δεσμεύτηκαν να προσφέρουν κάθε βοήθεια και μέσο στη νέα συνοριοφυλακή-ακτοφυλακή ώστε να οχυρωθεί η Μεσόγειος από τους ανεπιθύμητους …εισβολείς.
Σε περίπτωση ανάγκης, βεβαίως, δεν θα διστάσουν να μετατρέψουν την Ελλάδα και δευτερευόντως την Ιταλία σε αποθήκες ψυχών. Αρκεί να μείνουν μακριά τους, τώρα που έρχονται και εκλογές!
