του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Στο ρόλο του χειροκροτητή των ευρω-δογμάτων θα περιοριστούν οι μετέχοντες στο 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ που ολοκληρώνεται σήμερα το βράδυ. Κι αυτό ξεκαθαρίστηκε από την έναρξη της διαδικασίας, με την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα.
Το «δόγμα» του ότι η έννοια «αριστερά» πρέπει να είναι συνυφασμένη με την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και το ευρώ, διατυμπάνισε ο Αλέξης Τσίπρας καθαρίζοντας το τοπίο. Αποσαφήνισε ότι επί αυτής της βάσης και μόνον μπορεί να υπάρξει το όποιο πολιτικό σχέδιο στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κάθε περί του αντιθέτου σκέψη είναι επιζήμια για την Αριστερά.
Χαρακτηριστική ήταν η φράση του Α.Τσίπρα: «Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ δεν ήταν και δεν είναι ένα προοδευτικό σχέδιο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει βάση η κριτική που και εμείς ασκήσαμε στην απόφαση εισόδου της Ελλάδας στο ευρώ. Η έξοδος, όμως, θα σήμαινε επιπρόσθετη ισόποση λεηλασία και μάλιστα ακαριαία. Και ταυτόχρονα θα σήμαινε και την απώλεια των καταθέσεων των λαϊκών στρωμάτων στις τράπεζες». Ο πρωθυπουργός συνέχισε λέγοντας ότι «ήταν το σχέδιο του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας. Και μην έχετε καμία αμφιβολία. Τις συνέπειες μιας εθνικής αναδίπλωσης και της πιθανής εξόδου από το κοινό νόμισμα δεν θα τις χρεωνόταν ούτε η Ευρώπη, ούτε οι θεσμοί, ούτε το παλιό πολιτικό σύστημα της χώρας. Θα της χρεωνόταν η ίδια η Αριστερά και όχι μόνο η ελληνική. Και αυτό θα αποτελούσε ιστορικού χαρακτήρα στρατηγική ήττα».
Μετά από αυτή την παραδοχή, πολύ …λογική ήταν και η πεποίθηση του Α.Τσίπρα σχετικά με το ότι το Μνημόνιο 3 είναι συμβατό με μια αριστερή πολιτική. Χαρακτηριστικά έθεσε το ερώτημα: «Είναι ρεαλιστικό και εφικτό ένα σχέδιο εξόδου με κοινωνική προστασία και παραγωγική ανασυγκρότηση ενόσω υποχρεούσαι να βρίσκεσαι εντός προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής; Η απάντηση δεν είναι απλή αλλά έχω τη βαειά πεποίθηση ότι είναι καταφατική. Και βεβαίως είναι άλλο η θεωρητική δυνατότητα και άλλο η πρακτική εφαρμογή, η μετατροπή αυτής της δυνατότητας σε ενεργή πολιτική». Παράλληλα ο πρωθυπουργός έδωσε για μία ακόμη φορά εγγυήσεις στους δανειστές περί της προσήλωσης στους μνημονιακούς στόχους: «Η συμφωνία του Ιούλη είναι σαφής. Και όπως εμείς την τηρούμε αψηφώντας το κόστος, έτσι αναμένουμε και απαιτούμε να τηρηθεί και από τους εταίρους μας» ζητώντας απλά «συγκεκριμενοποίηση των απαραίτητων μέτρων για την ελάφρυνση χρέους καθώς και ένταξη και της Ελλάδας στην ποσοτική χαλάρωση». Υπο αυτές τις προϋποθέσεις, υποστήριξε, μπορεί «η ανάκαμψη να μετατραπεί σε απογείωση».
Επίσης ο Α.Τσίπρας επαναπροσδιόρισε τις σχέσεις κυβέρνησης–κόμματος ζητώντας «φυσική παρουσία της πολιτικής ηγεσίας και των στελεχών στα όργανα του κόμματος».
Ουδεμία αμφισβήτηση του πυρήνα της τοποθέτησης του πρωθυπουργού υπήρξε στις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των τάσεων του ΣΥΡΙΖΑ, πράγμα που κάνει τους «ψιθύρους» που ακούστηκαν από την πλευρά των «53» για ανάδειξη προσώπου που θα κατέβει υποψήφιος απέναντι στον Α.Τσίπρα, ως μια προσπάθεια καταγραφής διακριτής παρουσίας. Οι τοποθετήσεις των εκπροσώπων της τάσης παρέμειναν απλά σε …διαπιστώσεις επικοινωνιακού χαρακτήρα όπως αυτή της Κ. Κνήτου που σημείωσε ότι «πρέπει να αποφευχθεί η αντίληψη ότι η ήττα και ο συμβιβασμός είναι στρατηγική μας επιλογή και να αποσαφηνιστεί ότι το μνημόνιο δεν είναι δικό μας». Στη δική του τοποθέτηση ο Π. Σκουρλέτης επανέλαβε την θέση του περί …ερμηνείας του 3ου Μνημονίου λέγοντας πως πρέπει να «συζητηθεί η πώληση του 17% της ΔΕΗ» προσπερνώντας ότι αυτή έχει ήδη υπογραφεί στην συμφωνία του Ιουλίου.
Πορεία συμπόρευσης με τη σοσιαλδημοκρατία
Ο Α. Τσίπρας στήριξε ασυζητητί την στροφή του κόμματος προς τη σοσιαλδημοκρατία λέγοντας πως «δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί το μοναδικό κυβερνητικό κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Ευρώπη να περιοριστεί σε ρόλο κομπάρσου και παρακολουθητή των εξελίξεων. Οφείλουμε να επιδιώξουμε προσεγγίσεις και συγκλήσεις και με την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία αλλά και με τους Πράσινους». Επίσης επαναπροσδιόρισε τις σχέσεις κυβέρνησης – κόμματος ζητώντας «φυσική παρουσία της πολιτικής ηγεσίας και των στελεχών στα όργανα του κόμματος».
