Χριστός Κρανάκης
Τα μπλοκ του αγώνα και το πολιτικό περιεχόμενο
Το φοιτητικό κίνημα βρίσκεται σε μία φάση στην οποία καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις και επιλογές. Μπορεί ο πρώτος κύκλος να συνοδεύτηκε από μαζικές συνελεύσεις και μαχητικές πορείες που χρόνια είχαν να πραγματοποιηθούν, αλλά η συνέχεια ενός αγώνα –ειδικά εντός των υπαρχόντων αρνητικών πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών– δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Τα σχήματα της ανεξάρτητης αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θεώρησαν από την πρώτη στιγμή πως η κατάθεση του νομοσχεδίου μπορεί να αποτελέσει ιστορικό «σταθμό» στην ιστορία του εκπαιδευτικού κινήματος και, ως εκ τούτου, αντιπαρατέθηκαν με λογικές που πρόκριναν την «εξοικονόμηση δυνάμεων». Καθοριστικός κρίκος σε αυτή τη λογική ήταν και παραμένει η ευρύτερη κινηματική συνεργασία αγωνιστικών δυνάμεων που συμφωνούν στην ανάγκη κλιμάκωσης και στον αντίστοιχο σχεδιασμό των κυλιόμενων καταλήψεων και του Συντονισμού των Γενικών Συνελεύσεων. Υπό τη λογική αυτή, σε πολλές περιπτώσεις κατακτήθηκε μία συνθήκη «ενότητας στη δράση» μεταξύ των αγωνιστικών πολιτικών δυνάμεων με την ταυτόχρονη προώθηση ενός μαχητικού σχεδίου ρήξης σε καθαρά αντισυνδιαχειριστική κατεύθυνση. Σε αρκετές, μάλιστα, περιπτώσεις η λογική αυτή οδήγησε σε υπερψήφιση κοινών αγωνιστικών πλαισίων σε αντιπαράθεση με αυτά της ΚΝΕ, ακόμα και σε σχολές που η ΚΝΕ είναι πρώτη δύναμη εκλογικά.
Φυσικά, το μέλλον του κινήματος δεν μπορεί ούτε πρέπει να καθοριστεί από το διαρκές «μέτρημα» συσχετισμών. Τα σχήματα της ανεξάρτητης-αντικαπιταλιστικής Αριστεράς θα συνεχίσουν να παλεύουν για τη μέγιστη δυνατή κινηματική συστράτευση όσων αγωνιζόμενων δυνάμεων ταυτίζονται με την ανάγκη αναβάθμισης τόσο του περιεχομένου όσο και των δομών του αγώνα.
Η εμβάθυνση των πολιτικών αιτημάτων του κινήματος και η, ταυτόχρονη, μονιμοποίηση/διεύρυνση των διαδικασιών συντονισμού μεταξύ των φοιτητικών συνελεύσεων, των κατειλημμένων σχολείων και των εργατικών σωματείων, αποτελεί αναγκαίο βήμα ώστε το κίνημα να υπερνικήσει τον κίνδυνο αποκλιμάκωσης. Όσο οι καταλήψεις αναπτύσσονται οι μηχανισμοί του κράτους, των ΜΜΕ και των καθεστωτικών παρατάξεων θα «πιέζουν» για αποκλιμάκωση. Προκειμένου το φοιτητικό κίνημα να βγει νικητής από την αντιπαράθεση που έρχεται, θα χρειαστεί να μιλήσει σε μία ανώτερη βάση ώστε να πείσει ευρύτερα κομμάτια των συλλόγων και της κοινωνίας. Στο πλαίσιο αυτό, χωρίς να χαθεί το κέντρο βάρους από τη βασική αιχμή πάλης, το φοιτητικό κίνημα θα χρειαστεί να διευρύνει την γκάμα αιτημάτων του και να αναδείξει ως σημείο αντιπαράθεσης συνολικά το επιχειρηματικό πανεπιστήμιο όπως και εν γένει την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων αγαθών και την επιχειρηματικοποίηση κάθε πτυχής της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας. Μόνο έτσι θα μπορέσει να συνενώσει τους/τις φοιτητές/τριες με τους εργαζομένους στην εκπαίδευση αλλά και με άλλα πληττόμενα και δυνητικά αγωνιζόμενα κοινωνικά στρώματα.
Όπως τονίζει σε ανακοίνωσή της μετά τις μεγαλειώδες πανεκπαιδευτικές πορείες της Πέμπτης η νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση, η μάχη που δίνεται αυτή τη στιγμή δεν είναι απλώς «ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, αλλά ενάντια σε όλα τα αντι-εκπαιδευτικά νομοσχέδια που βήμα βήμα υπονόμευσαν τη δημόσια εκπαίδευση. Είναι μια μάχη για πραγματικά δημόσια-δωρεάν παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, χωρίς ταξικούς φραγμούς, για ολόπλευρη μόρφωση, για εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα, για γνώση και έρευνα για τις κοινωνικές ανάγκες ενάντια στην παιδεία της αγοράς».
✅Νέος γύρος Γενικών Συνελέυσεων στις σχολές. Ακόμα πιο μαζικές. Παντού υπερισχύουν οι αγωνιστικές προτάσεις για καταλήψεις-διαδηλώσεις. Ηττώνται ΔΑΠ & ΠΑΣΠ. Ενδεικτική η ΓΣ του Παν/μιου Πειραιά:
🔴Αγωνιστικό Πλαίσιο: 339
⚫️ΠΑΣΠ: 212
⚫️ΔΑΠ: 208
📷Λευκά: 1#antireport #αρθρο16 pic.twitter.com/AbOMrjtoXx— Μένουμε Ενεργοί – Υγεία, Συλλογικότητα, Αλληλεγγύη (@menoume_energoi) January 22, 2024
Το μαθητικό κίνημα στην εξίσωση
Μαθήτρια από τον Πειραιά: «Υποβαθμίζεται το μέλλον μας»
Εκατοντάδες μαθητικές καταλήψεις «ξεφύτρωσαν» σε όλη την Ελλάδα τις τελευταίες μέρες. Οι μαθητές/τριες φαίνεται πως ανταποκρίνονται στο κάλεσμα των φοιτητών και ρίχνονται στη μάχη για την υπεράσπιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Η παρουσία σχολικών μπλοκ στις πορείες της Πέμπτης ήταν καταιγιστική, με δεκάδες σχολεία να συμμετέχουν με δικά τους πανό στις διαδηλώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και Κρήτη. Και στην ευρύτερη επαρχία, όμως, ο αριθμός των σχολικών καταλήψεων μόνο αμελητέος δεν πρέπει να θεωρηθεί. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. Κερατσίνι) μαθητές πραγματοποιούν από μόνοι τους πορεία στις γειτονιές τους, ενώ αρκετά σχολεία πηγαίνουν στις φοιτητικές κινητοποιήσεις συγκροτημένα.
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι διευθύνσεις των σχολείων επιχειρούν την αναίρεση των αποφάσεων των μαθητικών συνελεύσεων μέσω της τηλεκπαίδευσης, ενώ ορισμένα τοπικά μέσα κάνουν (αυθαίρετα) λόγο για καταλήψεις των «μειοψηφικών». Ο αριθμός των καταλήψεων όμως (ο οποίος διαρκώς μεγαλώνει), όπως και η δυναμική συμμετοχή των μαθητών στις κινητοποιήσεις δείχνουν κάτι διαφορετικό: Ο ξεσηκωμός των φοιτητών και η πάλη των εκπαιδευτικών απέναντι στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων «αγγίζει» τους/ις μαθητές/τριες, καθώς βλέπουν την προοπτική τους να καταρρακώνεται ακόμα περισσότερο. Άλλωστε, το σύνθημα που ήχησε στις διαδηλώσεις της Πέμπτης, «γι’ αυτό η ΕΒΕ απέκλεισε χιλιάδες μαθητές – χτίζουν πελατεία για τις ιδιωτικές», είναι αποκαλυπτικό για το πώς στη συνείδηση της νεολαίας τα τελευταία νομοσχέδια για την εκπαίδευση αλληλοδιαπλέκονται με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίηση.
Όπως αναφέρει στο Πριν, η Μαριάννα Ανδρομιδά μέλος του 15μελους στο 8ο ΓΕΛ Πειραιά (που τελεί υπό κατάληψη): «Παλεύουμε ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστήμιων και την αναθεώρηση του άρθρου 16, αλλά και ενάντια στο ν+2 και την ΕΒΕ, καθώς και στο εθνικό απολυτήριο που ετοιμάζει η κυβέρνηση να εφαρμόσει, που θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο την πρόσβαση στο Πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα, τα αιτήματα μας αφορούν τις προσλήψεις καθηγητών και τη βελτίωση των υποδομών των σχολείων μας». Όσον αφορά το κλίμα που επικρατεί στα σχολεία σημειώνει: «Όλοι οι μαθητές αντιλαμβανόμαστε πόσο βαθιά μας αγγίζουν αυτές οι αλλαγές και πόσο υποβαθμίζεται το μέλλον μας. Για αυτό κινητοποιούμαστε μαζικά! Συμμετείχαμε στην μεγάλη παν-εκπαιδευτική διαδήλωση της Πέμπτης με πανό του σχολείου μας, ενώ μαζί με άλλα σχολεία προσπαθούμε να διοργανώσουμε και τοπική πορεία στον Πειραιά». Και καταλήγει: «Είμαι αισιόδοξη για τον αγώνα μας, και θεωρώ ότι όλοι πρέπει να είμαστε. Έχουμε σαν παράδειγμα τη γενιά του 2006-2007, που τα παιδιά με τον αγώνα τους πράγματι κατάφεραν και ανέτρεψαν το νομοσχέδιο τότε», καταλήγει.
Νέες Γενικές Συνελεύσεις & Κινητοποιήσεις Φοιτητικών Συλλόγων 22-26/1 – Συνεχής Ενημέρωση
